Κυριακή, Οκτωβρίου 15, 2017

Φτου ξελευτερία για όλου -- Χαϊνης Δ. Αποστολάκης

Ο αξάδερφός μου ο Γιώργης στο χωριό είναι ήσυχο και καλό κοπέλι.  Ποτέ δεν τον έχω ακούσει να φωνάζει, να βρίζει ή να κακολογά. Έχει βγάλει το γυμνάσιο και κατέχει να συνεννογάται στα εγγλέζικα. Σας μεταφέρω, σχεδόν αυτολεξεί, την κουβέντα που κάμαμε στην αυλή του Καρούζου, προσπαθώντας να μου εξηγήσει το φαινόμενο του χρηματιστηρίου:
"Ένας έχει ένα γάιδαρο", μου λέει, "και μας τονε πουλεί εκατό ευρώ. Εμείς του τα δίνουμε, για να μας τονε φέρει μεθαύριο. Την επαύριο τηλεφωνά και λέει πως ο γάιδαρος εψόφησε."
"Και το κατοστάρικό μας;", ρωτούμε εμείς.
"Μην ανησυχείτε", απαντά. "Θα βγάλουμε λαχνούς, δύο ευρώ τον ένα, θα γυρίσουμε τα χωριά και θα κληρώσουμε τον γάιδαρο. Ό,τι βγάλομε, θα το μοιραστούμε."
"Εμείς συμφωνούμε, και πράγματι, πουλούμε τσοι λαχνούς και βγάνομαι πεντακόσια ευρώ."
"Κι αν έρθει, μωρέ Γιώργη, ο τυχερός τση κλήρωσης να ζητά τον γάιδαρο του;" τονε ρωτώ.
"Θα του πούμε "εψόφησε" και θα του δώσομε δύο ευρώ."

Δεν υπάρχουν σχόλια: