Σάββατο, Ιουνίου 24, 2017

Αχ βρε φίλε μου Γιώργο, axenbax!  Έφυγες ξαφνικά και δεν πρόλαβα να σου πω τόσα... Πάντα πίστευα πως όσο μεγαλώναμε θα σου στόλιζα τις φωτογραφίες με ιστορίες και ποιήματα.  Θα φτιάχναμε κάποιο λεύκωμα, ένα βιβλίο, κάτι. Ήθελα να σου στείλω να διαβάσεις το αγαπημένο μου βιβλίο και όλο το καθυστερούσα... δεν ξέρω γιατί. Σου είχα υποσχεθεί ένα τσίπουρο σπιτικό όταν μου πες πως δε σου φέρνω τίποτα όταν με φιλοξενούσες σπίτι σου και ούτε αυτό δεν φιλοτιμήθηκα. Φίλε μου Αχ. Ήσουν τόσο καλός άνθρωπος και πάντα ήθελες να βοηθάς. Πάντα εξυπηρετικός και δοτικός. Σου γράφω για να σου πω πως όλες οι θύμησες είναι βαθειά μέσα μου και ποτέ δεν θα ξεχαστούν. Αχ βρε φίλε μου Γιώργο, axenbax! Τι να γράψω πια, αφού δεν πρόλαβα να στα πω... Καλό παράδεισο.