Κυριακή, Οκτωβρίου 15, 2017

Φτου ξελευτερία για όλου -- Χαϊνης Δ. Αποστολάκης

Ο αξάδερφός μου ο Γιώργης στο χωριό είναι ήσυχο και καλό κοπέλι.  Ποτέ δεν τον έχω ακούσει να φωνάζει, να βρίζει ή να κακολογά. Έχει βγάλει το γυμνάσιο και κατέχει να συνεννογάται στα εγγλέζικα. Σας μεταφέρω, σχεδόν αυτολεξεί, την κουβέντα που κάμαμε στην αυλή του Καρούζου, προσπαθώντας να μου εξηγήσει το φαινόμενο του χρηματιστηρίου:
"Ένας έχει ένα γάιδαρο", μου λέει, "και μας τονε πουλεί εκατό ευρώ. Εμείς του τα δίνουμε, για να μας τονε φέρει μεθαύριο. Την επαύριο τηλεφωνά και λέει πως ο γάιδαρος εψόφησε."
"Και το κατοστάρικό μας;", ρωτούμε εμείς.
"Μην ανησυχείτε", απαντά. "Θα βγάλουμε λαχνούς, δύο ευρώ τον ένα, θα γυρίσουμε τα χωριά και θα κληρώσουμε τον γάιδαρο. Ό,τι βγάλομε, θα το μοιραστούμε."
"Εμείς συμφωνούμε, και πράγματι, πουλούμε τσοι λαχνούς και βγάνομαι πεντακόσια ευρώ."
"Κι αν έρθει, μωρέ Γιώργη, ο τυχερός τση κλήρωσης να ζητά τον γάιδαρο του;" τονε ρωτώ.
"Θα του πούμε "εψόφησε" και θα του δώσομε δύο ευρώ."

Παρασκευή, Ιουλίου 21, 2017

Για τον Σωτήρη Πέτρουλα...

...ένα συγκινητικό ντοκιμαντέρ που πέρα από δάκρυα πιστεύω μπορεί να σου μεταφέρει και κάποια ιδανικά.


Σάββατο, Ιουνίου 24, 2017

Αχ βρε φίλε μου Γιώργο, axenbax!  Έφυγες ξαφνικά και δεν πρόλαβα να σου πω τόσα... Πάντα πίστευα πως όσο μεγαλώναμε θα σου στόλιζα τις φωτογραφίες με ιστορίες και ποιήματα.  Θα φτιάχναμε κάποιο λεύκωμα, ένα βιβλίο, κάτι. Ήθελα να σου στείλω να διαβάσεις το αγαπημένο μου βιβλίο και όλο το καθυστερούσα... δεν ξέρω γιατί. Σου είχα υποσχεθεί ένα τσίπουρο σπιτικό όταν μου πες πως δε σου φέρνω τίποτα όταν με φιλοξενούσες σπίτι σου και ούτε αυτό δεν φιλοτιμήθηκα. Φίλε μου Αχ. Ήσουν τόσο καλός άνθρωπος και πάντα ήθελες να βοηθάς. Πάντα εξυπηρετικός και δοτικός. Σου γράφω για να σου πω πως όλες οι θύμησες είναι βαθειά μέσα μου και ποτέ δεν θα ξεχαστούν. Αχ βρε φίλε μου Γιώργο, axenbax! Τι να γράψω πια, αφού δεν πρόλαβα να στα πω... Καλό παράδεισο.