Τετάρτη, Αυγούστου 28, 2013

Τι ζητάω ρε παιδιά; Μια δεύτερη ευκαιρία για την πρώτη εντύπωση!

Τετάρτη, Αυγούστου 21, 2013

Πως τολμάς και νοσταλγείς, τσόγλανε;

Στο κόσμο μου, τούτο που ζω, νοσταλγώ κάτι που παλιά ονομάζαμε ανθρωπιά.  Με τα σημερινά δεδομένα ιδέα δεν έχω τι πα να πει ανθρωπιά, μα με τα δεδομένα τα παλιά, με αυτά που μεγάλωσα αγκαλιά πάει να πει ότι ενδιαφέρεσαι για τον δίπλα.  Όποιος κι αν είναι ο δίπλα.  Όταν λοιπόν διαπίστωσα ότι αυτή η μικροκαμωμένη Κινεζούλα του δίπλα γραφείου έχει να φανεί 3-4 μέρες, άρχισα να ρωτάω, να παίρνω τηλέφωνα, να στέλνω μηνύματα στον καθηγητή της.  Όλοι μου απαντούσαν σηκώνοντας τους ώμους.  Κανείς δεν ξέρει που είναι.  Και άντε πάλι πίσω στις οθόνες του υπολογιστή τους.  Ατάραχοι.  Μερικοί μέχρι που γελούσαν γιατί τους έπρηζα.  Σήμερα μετά από δέκα τόνους τηλεφωνημάτων ανακάλυψα πως η Κινεζούλα ήταν νοσοκομείο.  Υπάρχει κι ένας γαμημένος κόσμος έξω από τις οθόνες κρυστάλλου.  Με τι κουράγιο θα πάνε όλοι τούτοι και θα κοιμηθούν το βράδυ;  Νοσταλγώ τις μέρες που το σημαντικότερο πράγμα δεν ήταν η δουλειά μα ο άνθρωπος.  Εγώ ο τσόγλανος...

Η σκέψη πως μια μέρα θα λευτερωθούμε διαπαντός από τούτη τη "σκλαβιά", είναι μια φωτιά που σιγοκαίει μέσα μας.  Αναρωτιέμαι μονάχα αν θα 'μαστε τότε εδώ για να τη γλεντήσουμε όπως οφείλουμε!

Δευτέρα, Αυγούστου 19, 2013

Η πιο σάπια νεολαία...

... πριν μερικές μέρες κάπου διάβαζα μια είδηση ότι ένας πατέρα βγήκε με την κόρη του για καφέ και όταν η κόρη του πήγε στο περίπτερο αυτός την ακολούθησε, έβγαλε ένα όπλο, και την πυροβόλησε.  Μετά πήγε σπίτι του και προσπάθησε να αυτοκτονήσει.  Η είδηση ήταν αυτήν.  Τίποτα παραπάνω, τίποτα παρακάτω.  Η παράνοια ξεκινά εκεί.  Δεκάδες σχόλια νεολαίων κάτω από την είδηση άρχισαν να βρίζουν την κόρη: "την πουτάνα που πηδιόταν από εδώ κι από εκεί, που πήγαινε με Πακιστανούς, κτλ".  Πρώτα από όλα από πότε απαγορεύτηκε να κάνεις έρωτα με όποιον γουστάρεις, όποτε γουστάρεις, και όπως γουστάρεις;  Πέρα από αυτό, μιλάμε για ένα δολοφονικό γεγονός.  Ποιος έχει δικαίωμα να αφαιρέσει τη ζωή οποιουδήποτε;  Κανείς.  Κανείς, ποτέ, και για κανέναν λόγο.  Αλλιώς παύεις να είσαι άνθρωπος.  Μετατρέπεσαι σε κάτι άλλο.  Κι αφού μπούχτισα να βλέπω την περήφανη νεολαία μας να γράφει τέτοιου είδους σχόλια κάτω από την είδηση και έχοντας φρίξει από την μαλακία που τους δέρνει έκλεισα το λινκ.  Σήμερα, αποκαλύφθηκε ότι ο πατέρας της κοπελίτσας την πυροβόλησε γιατί ήθελε να εκδικηθεί τη γυναίκα του που τον παράτησε.  Ό,τι να 'ναι Μπάνε.  Κοίταξα πάλι τα σχόλια από κάτω.   Τώρα ο πατέρας είναι το "τέρας" (που δηλαδή ήταν από την αρχή της ιστορίας ούτως η άλλως) και η κοπελίτσα από "πουτάνα" έγινε καημένη (που ούτως ή άλλως ήταν από την αρχή της ιστορίας).

Θέλω να πω ότι άρχισε να μπαίνει στον εγκέφαλο των νέων μια βλαμμένη σκέψη, τύπου χρυσαυγίτικης μαλακίας.  Και όχι μόνο των νέων (βλέπε κάτι ηλίθια σχόλια του τύπου: "καλά να πάθει ο τζαμπατζής", από κάτι τύπισσες που νομίζουν ότι ανήκουν στους διανοούμενους της Ελλάδας).  Ποιος φταίει για αυτό δεν γνωρίζω.  Μια υπόθεση είναι ότι φταίει η μαλακία που μας δέρνει...

Παρασκευή, Αυγούστου 16, 2013

Λοιπόν το βιντεάκι αυτό (κλικ) με έκανε και γέλασα πολύ σήμερα.  Περί το 2007-2008 στην Πάτρα όταν με τσάτιζαν που πείραζαν το αμάξι μου, ο Christopher με τον vasili® πείραζουν το αμάξι ενώ με περιμένουν να κατέβω.

Πέμπτη, Αυγούστου 15, 2013

Έρχονται που και που μέρες ηρεμίας και γαλήνης.  Το ουσιαστικό, κύριε μου, είναι να ξεκολλήσει το μυαλό μας από εμμονές.  Για τα πάντα.  Εμμονές για την πολιτική, για την αγάπη, για τους φίλους.  Είμαστε άνθρωποι και κολλάει το μυαλό μας σε περίεργα πράγματα.  Ανοιχτά μάτια και αυτιά.  Ε και που και που λίγο σπρώξιμο από κανένα φίλο δεν είναι κακό...

par...alogos δύο εις την πεντηκοστή χαρούμενος σήμερα! :-)

Τετάρτη, Αυγούστου 14, 2013

Στον κόσμο τούτο, πιο πολύ με ενοχλεί που δεν ελέγχουμε, τις νύχτες, τα όνειρά μας.  Εμμονές του μυαλού μας που σε κάνουν να ξυπνάς από τα χαράματα.

Τρίτη, Αυγούστου 13, 2013

Οι ξεφτίλες

Τούτο δω είναι η παραλία με όνομα Φανάρι στο χωριό μου στην Επανομή, όπως τραβήχτηκε από τον φίλο μου τον Γιώργο εν ώρα πτήσης...


Αυτή είναι χθεσινή φωτογραφία από το Φανάρι...


Αυτούς τους ανθρώπους, τον κάθε έναν που πέταξε έστω και το παραμικρό εκεί τους βάζεις στον ανθρώπινο είδος.  Για σκέψου... Σημειωτέον ότι το μέρος εκεί είναι επίσης βιότοπος.  Από τους μεγαλύτερους στην Ελλάδα, τον οποίο τα τζιπάκια έχουν κατακρεουργήσει...  Καριόλιδες...

Ξεφτίλες!

Δευτέρα, Αυγούστου 12, 2013

Ψυχική παλιννόστηση αποζητώ, ένα βιβλίο φτιαγμένο από παλιό χαρτί, και μια στιλπνή επιφάνεια του εαυτού μου να ακουμπήσω τις έγνοιες μου.

Παρασκευή, Αυγούστου 09, 2013

Η μόνη μεγάλη νοσταλγία που ο άνθρωπος έχει είναι η νοσταλγία των παιδικών του χρόνων...

Με το όπλο στον κρόταφο να 'σαι σίγουρος ανθρωπάκο μου πως ούτε λεύτερη ήταν η ζωή σου, ούτε ευτυχισμένη.

Τρίτη, Αυγούστου 06, 2013

Χάνομαι, περπατάω, τριγυρνάω, βαδίζω, σκέφτομαι, κυρίως σκέφτομαι, πλαγιάζω, μπρούμυτα , ανάσκελα, κάθομαι στην καρέκλα, κάτω στο έδαφος, πίνω νερό από το μπουκάλι, πίνω μπύρες, βότκα, ουίσκι, τσίπουρο, πηδάω γκόμενες, πονάω, κλαίω, γελάω, ανασηκώνομαι, ξερνάω τα σωθικά μου, ξερνάω συνειδήσεις, ξερνάω μνήμες, χάνομαι, χάνομαι στις σκέψεις μου, για τους μαλάκες, και τις καριόλες, τις αγαπημένες μου, τους έρωτες, τα πάθη μου, τους πόθους, και τις ξύλινες λέξεις μου, τα ποιήματα που έσχισα, τα άλλα που έδωσα τριγύρω, να τα φτύσω θέλω, να χαθώ, να έρθω πάλι, να χάνομαι.

Παρασκευή, Αυγούστου 02, 2013

Κοίτα να δεις που κάθομαι πάλι απέναντι στις σκέψεις μου.  Με βασανίζουν πάλι.  "Δεν κάνει η ιεραρχία για τους αναρχικούς" που έλεγε και ο Νικόλας.  Τούτη δω η φράση κομμάτια σε κάνει...