Παρασκευή, Ιουλίου 26, 2013

Μ. Αναγνωστάκης


Τι διαμάντι είναι αυτό που ανακάλυψα...

Πέμπτη, Ιουλίου 25, 2013

Του το κρατάω αυτού του κόσμου που δε μου ανήκει ο εαυτός μου.


Στην Μακρόνησο, για να σπάσουν το ηθικό των πολιτικών κρατουμένων τους βάζαν να κάνουν ανούσια πράγματα.  Για παράδειγμα να κουβαλάν τεράστιες πέτρες από την μια μεριά του νησιού στην άλλη και πίσω.  Πάει να πει πως όταν κάνεις κάτι ανούσιο (προσωπικά ή μη) στη ζωή σου, τότε κάποτε θα σπάσεις... Πρέπει να σου ανήκει ο εαυτός σου.

Σάββατο, Ιουλίου 20, 2013

"Ἄχ, ποὖσαι νιότη, ποὔδειχνες πῶς θὰ γινόμουν ἄλλος!" -- Βάρναλης

Τρίτη, Ιουλίου 16, 2013



"Η αγάπη είναι ο φόβος που μας ενώνει με τους άλλους." -- Μ. Αναγνωστάκης

Δε δίνω χρόνο στη ζωή μου, μα τα πρωινά μου αρέσει να παίρνω το βιβλίο μου και να χάνομαι στις λέξεις του, κάπου εκεί στην καφετέρια της οδού Γκέινσμπόροου. Και σήμερα διάβασα ότι "Κι αυτοί γυρίζουν πίσω μια μέρα χωρίς στο μυαλό μια ρυτίδα", κι εγώ θέλω να είναι γεμάτο το μυαλό μου ρυτίδες όταν γυρίσω πίσω...

Τρίτη, Ιουλίου 02, 2013

...

Όλη μέρα εδώ
Γεμίζω αδειάζω τασάκια
Γεμίζω αδειάζω κουράγιο
Γεμίζω αδειάζω έρωτα
Τίποτα δεν πρέπει να γεμίζει
Πάνω από τα όριά του
Διαφορετικά ξεχειλίζει
Λερώνει
Σε βάζει σε μπελάδες

Γ. Αγγελάκας