Τρίτη, Σεπτεμβρίου 17, 2013

Στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο, βρήκαν το πρόβλημα.  Μου είπαν ότι δεν έχω τη δυνατότητα να γράφω ωραία τις ιδέες μου στο χαρτί και ότι θα πατώσω στην Έκθεση.  Έκανα τόνους ορθογραφικών λαθών και το συντακτικό μου ήταν ένα χάλι μαύρο.  Πέρα από αυτό οι ιδέες μου και το πως τις εξέφραζα ήταν όλες λάθος (λάθος ιδέες, "άνθρωπε μου τι ξεφτίλα", που λέει και ο Θανάσης).  Αυτό μου έμαθαν ότι είμαι.  Μετά στις εισαγωγικές εξετάσεις δυστυχώς τα πήγα πολύ καλά και στην Έκθεση.  Μερικοί από αυτούς απορούσαν πως στο διάολο έγινε αυτό.  Απάντηση δεν πήραν.  Τα βράδια τα περνούσα γράφοντας ποιήματα, και ιστορίες, κρυφά σε ένα βιβλιαράκι, από το Λύκειο μέχρι και σήμερα.  Τι ωραίο που ήταν το γράψιμο και τι κακό που, όπως μου είπαν, δεν μπορούσα να γράψω.  Σήμερα έχω την ίδια εμπειρία.  Μου λένε πως δεν μπορώ να γράψω.  Δεν τους κατηγορώ.  Άλλωστε δεν μπορούμε ούτε όλοι να έχουμε την ιδιότητα να διαβάζουμε ούτε όλοι την ιδιότητα να γράφουμε.  Ποιος νοιάζεται;

Δεν υπάρχουν σχόλια: