Κυριακή, Ιουνίου 16, 2013

ΕΡΤ

Περιμένω υπομονετικά να διαμορφώσω μιαν άποψη.  Είμαστε όλοι τόσο μπερδεμένοι. Γεννήθηκα στα μέσα της δεκαετίας του `80.  Μεγάλωσα βλέποντας το Μαγικό Κουτί, τη Φρουτοπία, και το Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι.  Πιο πολύ τον Αργοναύτη, και το Καπλάνι της Βιτρίνας.  Ξυπνούσα από το πρωί μονάχα για να προλάβω τούτα τα παιδικά.

Μετά μεγάλωσα λιγάκι.  Τα ιδιωτικά κανάλια μεγάλωσαν επίσης.  Μπήκαν σκληρά στο παιχνίδι.  Έριξαν χρήματα πολλά.  Τα περισσότερα ακόμα τα χρωστάνε και η ΕΡΤ μίκρυνε.  Σε όλες τις διαστάσεις.  Χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον από τις κυβερνήσεις.  Μερικοί πλούτισαν εκεί μέσα.  Φάγανε.  Φάγανε πολύ.  Αλλά ακόμα κι έτσι τουλάχιστον σε ένα μεγάλο ποσοστό δεν γίνανε σαχλαμάρες.

Αν καθόμουν μπροστά από τηλεόραση (που το έχω κόψει κατά μεγάλο βαθμό τα τελευταία χρόνια) θα έβλεπα Στα Άκρα, Ανιχνεύσεις (ΕΡΤ3), Συναντήσεις (Λ. Παπαδόπουλο), Στην Υγειά μας, Το Αλάτι της Γης.  Θα έβλεπα και από τα ιδιωτικά, μη λέμε βλακείες.  Όταν κάθεσαι μπροστά στο χαζοκούτι, από όλα μπορεί να κάτσεις να δεις.  Μα αυτό που λέω είναι πως αν υπήρχε μια σπίθα ποιότητας μάλλον αυτό θα ερχόταν μέσω της ΕΡΤ.

Δεν πιστεύω ότι χάθηκαν χρήματα στην ΕΡΤ.  Πιστεύω ότι φαγώθηκαν.  Όπως φαγώθηκαν χρήματα σε δημόσια μονοπώλια όπως του νερού και του ρεύματος.  Και θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι η μόνη λύση είναι η ιδιωτικοποιήση.  Βρείτε μου ποιοι τα φάγανε, ποιοι παίρνανε τα μπόνους, ποιοι μπήκαν εκεί μέσα με μέσο και φέρτε τους μπροστά στη δικαιοσύνη.  Και να πληρώσουν.  Τότε μονάχα θα πιστέψω σε αυτό που φωνάζουν τόσο πολύ στις μέρες μας ως: εξυγίανση. Όχι με μαύρες οθόνες, με πολιτικά κόλπα της πούτσας, με ξεπούλημα της περιουσίας του λαού.

Τα δώσαμε όλα και δεν μας ανήκει τίποτα.  Ξεφτυλιστήκαμε και ξεφτυλιζόμαστε καθημερινά για να καταλήξουμε σε μαύρες οθόνες παντού.  Εμείς πληρώναμε και άλλοι τα τρώγανε.  Λίγοι και καλοί.  Τούτους ο κόσμος και οι εργαζόμενοι σε κάθε τομέα πρέπει να τους ρίξουν εκεί που ανήκουν.

Δεν υπάρχουν σχόλια: