Τρίτη, Μαρτίου 26, 2013

Είναι Τρίτη, 26 Μάρτη.  Το 10.  Τούτη η σειρά!  Αχ να ήμουνα για μια στιγμή σε κείνα τα χρόνια φερμένος.  Μια γειτονιά αναμνήσεις.  Σαν τη δική μου.  Κρυφτό, μπάλα στο δρόμο, και βόλτες με το ποδήλατο.  Παιδικοί έρωτες, και ο συγχωρεμένος ο κυρ Νίκος να μας τρυπάει την μπάλα γιατί του σπάγαμε τις τριανταφυλλιές.  "Πηγαίνετε πιο πέρα να παίξετε, μου σπάτε τα λουλούδια.".  Δίκιο είχε, μα πιο πέρα δεν μπορούμε να παίξουμε μπάλα, γιατί ο δρόμος γίνεται ανηφόρα και τέλος πάντων εδώ είναι η γειτονιά μας.  "Πηγαίνετε πιο πέρα να παίξετε, διαβάζει για Πανελλήνιες ο άλλος." φώναζε η μάνα μου για τον αδερφό μου (που μεταξύ μας είχε το χειρότερο δωμάτιο σε όλη τη Γη).  Μα πιο πέρα είναι άλλη γειτονιά.  Τα βράδια ο καθένας σπίτι του, φαγητό, τηλεόραση, διάβασμα.  Έτσι περνούσαν τα καλοκαίρια μας.  Σαν το 10.

Δεν υπάρχουν σχόλια: