Δευτέρα, Μαρτίου 25, 2013

Είναι Δευτέρα, 25 Μάρτη.  Σβήνω κι ανάβω τσιγάρα.  Πίνω ποτά αλκοολούχα και τίποτα δε με φτάνει πια.  Τη ζωή από τα κέρατα να πιάσω θέλω.  Κι ας γεννήθηκα στα κέρατα του ταύρου.  Αλαλαγμοί, γέλια και τα λοιπά.  Ένα τοπίο ξένο.  Δικό μου πια.  Άρρωστο, ευάλωτο.  Να σου θυμίζει τα ξένα σοκάκια.  Ακόμα ένα τέτοιο δρομάκι να πάρω και άλλο τίποτα δεν θέλω.  Γεμάτο από όσα λείπουν.


* Ευχαριστώ τον Vasilis® για την online συζήτηση περί της έκφρασης "στα κέρατα του ταύρου" που ήταν παραπάνω από ενδιαφέρουσα και κατατοπιστική.

Δεν υπάρχουν σχόλια: