Τετάρτη, Φεβρουαρίου 20, 2013

Είναι Τετάρτη, 20 Φλεβάρη.  Έβρεξε χθες και μυρίζει ακόμη το νωπό χώμα στους δρόμους.  Αναπνέουμε βουνίσιο αέρα.  Ελεύθερο.  Φτάνουμε στο Γομάτι και μονάχα τα αρώματα του καλοκαιριού έρχονται στο νου μου.  Η θάλασσα γεμάτη πέτρες, τα λαστιχένια παπούτσια για τους αχινούς, οι ζωγραφιές στην άμμο.  Μοιράζουμε το φαγητό στα ίσα και εγώ ακόμα καρφωμένο το βλέμμα μου στο τζάκι.  Γιατί έχει τζάκι αφού είναι καλοκαίρι;  Γιατί για μένα εκεί ήταν καλοκαίρι.  Και το καλοκαίρι δεν είναι χρόνος.  Είναι τόπος.  Και καθόλου δεν μετάνιωσα που δεν είδα ποτέ το τζάκι εκεί αναμμένο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: