Σάββατο, Φεβρουαρίου 16, 2013

Είναι Σάββατο, 16 Φλεβάρη.  "Τότε, θυμάσαι που μου λες: Ετελείωσεν ο πόλεμος!  Όμως ο Πόλεμος δεν τελείωσεν ακόμα.  Γιατί κανένας πόλεμος δεν τελείωσε ποτέ!"  Κάθομαι στο ξύλινο τραπεζάκι μου, στη γωνιά του καφενέ, και διαβάζω τις τρεις αυτές αράδες ξανά και ξανά πίνοντας έναν τούρκικο καφέ.  Πόση δυστυχία.  Συνεχόμενη και ατελείωτη.  Για ένα ανθρώπινο καπρίτσιο, που μονάχα Ανθρώπινο δεν είναι.

Δεν υπάρχουν σχόλια: