Πέμπτη, Ιανουαρίου 31, 2013

Είναι Πέμπτη, 31 Γενάρη.  Σήμερα ξεφύλλιζα τις σκέψεις μου και έπεσα πάλι πάνω σε νοσταλγικές λέξεις.  Αυτή τη φορά όχι γραμμένες από το μυαλό μου, μα από την Κική Δημουλά.  Έτρεξα στο βιβλιοπωλείο, ένα από τα τελευταία που 'χουν απομείνει στην άχαρη τούτη εποχή, και αγόρασα την πρώτη αγγλική μετάφραση του έργου της (The Brazen Plagiarist: Η θρασεία λογοκλόπος).  Όχι για μένα.  Άλλωστε λατρεύω να διαβάζω τους ποιητές στη γλώσσα που γράφουν, πάει να πει πως διαβάζω (προσέξτε πολύ το ρήμα αυτό, γιατί είναι βαρύ και εμπεριέχει κίνδυνο να γενικευθεί) μονάχα ποιητές που 'γράψαν στα Ελληνικά και στα Αγγλικά.  Τούτες τις γλώσσες αξιώθηκα να μάθω και για τη δεύτερη δεν είμαι και σίγουρος ακόμη.  Με τους άλλους απλά συμβιβάζομαι και τους διαβάζω σε μετάφραση.  Κάποτε παλιά που είχα στο νου μου να μάθω ισπανικά (αργεντίνικα), αγόρασα ένα βιβλίο με ποιήματα του Μπόρχες στα ισπανικά και παράδερνα στις θάλασσες των γραπτών του, χωρίς να μάθω να μιλώ ή να διαβάζω αργεντίνικα τελικά.  Μα σαν μπορείς να διαβάσεις ποίηση σε μια γλώσσα πάει να πει πως είσαι κομμάτι της και όλης της κουλτούρας που κουβαλά.  Και μιας που μιλάμε για ποίηση, η ποίηση της ζωής αυτών που θέλουν να ζήσουν σε ένα τόπο όλη δόθηκε από τούτο δω το βιντεάκι παρακάτω.  Γιατί "είναι πολύ προσβλητικό να σε διώχνουν από ένα τόπο", όπως έλεγε και ο Μουρίκης στο "Βασιλιά".


Δεν υπάρχουν σχόλια: