Τρίτη, Ιανουαρίου 29, 2013

Είναι Τρίτη, 29 Γενάρη.  Πέρασε σχεδόν ο μήνας και το μόνο που έμεινε είναι οι θύμησες από το πρόσωπό της.  Όταν πίνεις κρασί, κόκκινο κρασί, το μόνο που σε μέλει είναι το παρελθόν.  Έρχονται όλα και σε συνθλίβουν.  Πιάνεις το ούτι και παίζεις τους ίδιους δρόμους ξανά και ξανά.  Και εύχεσαι να είχες ένα κανονάκι, ή ένα σάζι να παίζει μαζί σου.  Μα το ούτι είναι μοναχικό.  Να το 'χεις μεράκι θέλει.  Κι αυτό... αυτό θα σου δώσει ότι πιο πολύτιμο μπορεί να σου δώσει.  Μαγεμένους ήχους.  Αναμμένα κεράκια σε δωμάτιο βαμμένο όλο με χρώματα νοσταλγίας.  Χιόνισε χθες και το μόνο που θυμάμαι είναι το χαλάζι μετά.  Πόσο γρήγορα ξεχνάμε τις όμορφες στιγμές.  Με μια μικρή αφορμή τις σβήνουμε και τις αντικαθιστούμε με άχαρες νότες.  Όπως στην μουσική.  Μια λάθος νότα και όλο το τραγούδι χαλάει.

Δεν υπάρχουν σχόλια: