Κυριακή, Νοεμβρίου 18, 2012

Αυτοί που μεγαλώσαμε μαζί...

Δεν το χωρά ο νους μου.  Αυτοί που μεγαλώσαμε μαζί γίνανε φασίστες, ναζί.  Χιτλερικοί.  Τίποτα δεν μάθανε στο σχολείο.  Έρμη παιδεία, καημένοι δάσκαλοι.  Από το ένα αυτί τους έμπαιναν από το άλλο βγαίναν.  Δεν κατάλαβαν ποτέ τι θέλει να πει ο Μανώλης Αναγνωστάκης.  Δεν διάβασαν Ρίτσο, μήτε Βάρναλη.  Πιστεύουν στη βία.  Πιστεύουν στην καθαρότητα του αίματος.  Πιστεύουν στην κληρονομικότητα του πολιτισμού.  Άνθρωπε μου τι ξεφτίλα, που θα λεγε και ο Θανάσης.  Πως τους ανήκει η γη, λες και δεν είμαστε όλοι περαστικοί από τον τόπο τούτο.  Χιτλερικής ιδεολογίας και υμνητές της Χούντας λοιπόν οι παιδικοί μου φίλοι.  Αυτοί που νομίζουν ότι είναι ενάντια στο σύστημα, γίνανε οι πιο σάπιοι του συστήματος.  Όχι πως θα το αποδεχτούν ποτέ.  Χάσανε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια τους και μαζί κάθε είδους αξιοπρέπεια που νομίζουν ότι έχουν.  Γίνανε κι αυτοί εγκληματίες με κράνη και μαχαίρια.  Έστω και εμμέσως, πάλι εγκληματίας είσαι.  Καλό σας βράδυ αδέρφια...