Τρίτη, Ιουλίου 31, 2012

Χρίστος Τσολάκης

Χρίστο Τσολάκη ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ! Καλό σου ταξίδι!

Κυριακή, Ιουλίου 22, 2012

Γκρεμίζοντας τα τείχη...

Για όσους πιστεύουμε ακόμα ότι υπάρχει ελπίδα κι αυτή βρίσκεται στην αυτο-οργάνωση...


Μια από τις ωραιότερες ομιλίες που έχω ακούσει...

Καλοκαίριασε


Καλοκαίριασε. Η υγρασία κάνει το κορμί σου να κολλάει. Στο χέρι στάζει το δαγκωμένο ροδάκινο κι εγώ όταν ακούω το τραγούδι αυτό το μόνο που θυμάμαι είναι καλοκαίρια πίσω τη ζεστή Αθήνα. Ποιος καίγεται απόψε και μύρισε η πόλη αγάπη;

Παρασκευή, Ιουλίου 06, 2012

Όταν το τρένο φτάνει

Έσκισα ένα χαρτί από το παλιό τετράδιο που κουβαλούσα μαζί μου. Την κοίταξα ξανά. Κοιμόταν. Έγραψα ένα ποιήμα στα γρήγορα. Το τρενο έφτανε στον προορισμό. Σηκώθηκα, την πλησίασα, της άφησα το ανυπόγραφο ποιήμα που της έγραψα, της είπα μονάχα αν θέλει να το διαβάσει, και βγήκα από το τρένο. Το τρένο ξεκίνησε. Μπορεί να το διάβασε, μπορεί να το έσκισε. Η μόνη αλήθεια είναι ότι είχε τα πιο όμορφα μάτια που έχω δει. Κι αυτά φτάσαν στον επόμενο σταθμό. Στη Γενέβη...