Κυριακή, Απριλίου 15, 2012

Αρεκίπα, Περού - Μέρα 1

Κυριακή του Πάσχα σήμερα.

Πρωί
Η μέρα μου ξεκίνησε νωρίς για τα δεδομένα της πόλης. 8 η ώρα ήμουν στο πόδι και πήρα πρωινό στο ξενοδοχείο. "Senior Dimitris buenos dias, Blah blah blah por favor." Δεν καταλαβαινόμαστε, αλλά έχει πλάκα. Όποτε ακούω το όνομά μου λέω "Si. Buenos dias seniorita" :P και τελειώνει η δουλειά. Η λίστα μου σήμερα περιέχει πολλά πράγματα. Δυστυχώς δεν κατάφερα να πάω στο Μάτσου Πίτσου, αλλά και η Αρεκίπα έχει πολλά πράγματα να δεις και να κάνεις.

  1. San Francisco Iglesia: Χθες το απόγευμα ξέχασα να σας πω. Βρήκα την εκκλησία αυτή στο δρόμο μου και μπήκα. Έτυχε να έχει λειτουργία (συνωδία αρμονίου) και μετά το απόγευμα έναν γάμο. Μπήκα και είδα και τα δύο. Σήμερα ξαναπήγα. Πάλι λειτουργία. Οι Περουβιανοί προσεύχονται συνεχώς. Σήμερα ήταν με κιθάρες πάντως. Είναι σε άλλη φάση. Λίγο πιο ζωντανά και χαρούμενα από την δική μας Βυζαντινή μουσική... Τα σχόλια από την εκκλησία: αντί για εικόνες έχουν ξύλινες αναπαραστάσεις Αγίων. Μερικές είναι τόσο ζωντανές... Κατά τα άλλα, όπως και αλλού στον κόσμο πολύ χρυσός... [Είσοδος ελεύθερη]
  2. Convento Santa Teresa: Ο δεύτερος μου προορισμός για σήμερα ήταν το μοναστήρι της Αγίας Τερέζας. Έφτασα στις 10 το πρωί και νομίζω ήμουν ο πρώτος επισκέπτης τους για την μέρα. Φοιτητικό εισιτήριο 5 Sol ($2). Η υποδοχή ωραία. Μου εξήγησαν ότι θα μπαίνω σε κάθε δωμάτειο, θα μου ανοίγουν τα φώτα, θα βλέπω, θα κλείνουν τα φώτα και θα πηγαίνω στο επόμενο δωμάτειο. Το μοναστήρι είναι σχετικά μικρό, χτισμένο από το κλασικό λευκό παράγωγο των ηφαιστίων (sillar). Πολύ όμορφο και οι άνθρωποι που μου το έδειξαν πάρα πολύ φιλικοί. Ο κεντρικός κήπος του μοναστηρίου ήταν πανέμορφος. Μαγικός. Άλλο να σας το λέω και άλλο να το βλέπετε.
  3. Monasterio de Santa Catalina: Αυτό δεν θα το περίμενα ποτέ. Ένα τεράστιο μοναστήρι στη μέση της πόλης. Μάλλον το κτήριο με τις περισσότερες επισκέψεις στην Ισπανική περιοχή της Αρεκίπα. Χτισμένο και αυτό από το κλασικό λευκό υλικό των ηφαιστείων (sillar). Μια πόλη μέσα στην πόλη. Το εισιτήριο λίγο τσιμπημένο (35 Sol = $13) αλλά τέτοιο μαγικό μέρος δεν θα ξαναδώ. Μου πήρε περίπου 1,5 ώρα να περπατήσω όλο το μοναστήρι. Σε κάνει να νομίζεις ότι είσαι σε ταινία ή ότι έχεις γυρίσει πίσω κάτι αιώνες. Συνδυασμός μαγείας και φρίκης. Από τα σοκάκια που ένωναν τα διάφορα κελιά, κάθε ένα να έχει την δική του νοοτροπία και χρωματισμό (από λευκό, γαλάζιο, και κόκκινο), με τους πανέμορφους κήπους (5 κήποι διαφορετικοί και μαγευτικοί), με τους φούρνους σε κάθε κελί και τις αγειογραφίες, με τα σημεία του μοναστηρίου που μπορούσες να δεις όλη την πόλη, μέχρι τα τρομακτικά κελιά στα οποία κάθε μοναχή ζούσε απομονομένη. Ένα μοναστήρι που γκρεμίστηκε και χτίστηκε πάρα πολλές φορες λόγω των μεγάλων σεισμών της περιοχής... Άσε που γνώρισα και μια κοπελίτσα και κάναμε το τουρ μαζί. :P
  4. Museo Historico Municipal: Το μουσείο αυτό είναι δίπλα στο Μοναστήρι της Σάντα Καταλίνα. Ένα πάρα πολύ μικρό μουσείο (2 αίθουσες όλες κι όλες: 5 soles = $2). Βλέπεις ουσιαστικά εκθέματα από την ζωή των Yanahuara (του λαού που προυπήρξε των Ινκας). Νομίζω θα πάω στην περιοχή των Yanahuara και Cayma (ίσως άυριο).
Απόγευμα
Περπάτησα μέχρι την Ερμου (Moran) να τσιμπήσω κάτι στα γρήγορα. Ξέχασα να σας πω ότι ο καιρός ήταν πολύ καλός αυτές τις δύο μέρες. Ήλιος και ζέστη του σκοτωμού. Μόλις πριν λίγο κατάλαβα ότι έχει κοκκινήσει όλη η φάτσα μου και ο λαιμός μου... :P Δυστυχώς το απόγευμα άρχισε να συννεφιάζει. Ελπίζω μόνο να μην βρέξει...

Δεν ξέρω αν είναι λόγω της Κυριακής, αλλά μετά τις 3 όλα άρχισαν να κλείνουν. Μαγαζιά, εκκλησίες, μουσεία. Τα πάντα. Οπότε αποφάσισα να περπατήσω σε 2 μέρη που είχα σημειώσει στον χάρτη:
  1. Claustros de la Compania: Είναι στην κεντρική πλατεία και συνδέεται με την εκκλησία Compania που δυστυχώς ήταν κλειστή σήμερα και θα πρέπει να πάω αύριο. Χτίστηκε το 1600 και ξαναχτίστηκε πολλές φορές μετά τους σεισμούς. Θεωρείται σχολείο τέχνης και οι εικόνες λένε ότι είναι καταπληκτικές. Το μέρος που πήγα είναι δίπλα στην εκκλησία. Είναι χτισμένο και αυτό από το υλικό των υφαιστείων, ωραία σκαλισμένο και πανέμορφο. Γεμάτο λουλούδια και συντριβάνια. Το περίεργο της υπόθεσης είναι ότι πλέον φιλοξενεί καφετέριες και μαγαζία. Είναι ο πιο φτηνός τρόπος για να συντηρήσουν τον όλο χώρο. Πάντως τα μαγαζία δεν χαλάνε το όμορφο του χώρου. Ούτε καν τα παρατηρείς στην αρχή... Πάντως το μέρος γίνεται πολύ όμορφο με τον φωτισμό το βράδυ. Πρέπει να γυρίσω το βράδυ να το δω.
  2. Puente Bolognesi: Μιας και δεν υπήρχε κάτι άλλο να κάνω αποφάσισα να περπατήσω την γέφυρα Bolognesi που είναι πολύ κοντά στο κέντρο. Η Αρεκίπα έχει ένα παρα πολύ βρώμικο ποτάμι, μικρό σχετικά σε μέγεθος.... Από τις γέφυρες ωστόσο λένε ότι γύρω στις 4 το απόγευμα μπορείς να δεις τον καπνό να βγαίνει από τα ηφαίστεια τριγύρω. Δυστυχώς τα σύννεφα και η υγρασία δεν μου επέτρεψαν να δώ κάτι τέτοιο, οπότε πρέπει να ξαναέρθω κάποια στιγμή. Επίσης έκανα μια αποτυχημένη απόπειρα να βρω την αρχαία συνοικία των Tambos που είναι κοντά στη γέφυρα... Αύριο πάλι. 
Βράδυ
Το βράδυ το πέρασα στο reception του συνεδρίου. Επιτέλους βρήκα άτομα να μιλήσω λίγο αγγλικά. Η παρέα έφτιαξε: κυρίως Γαλλία, Ιταλία, και Γερμανία. Ήπιαμε πολύ από το τοπικό ποτό ονόματι pisco και κρασάκι. Το βράδυ καταλήξαμεστο κέντρο να τρώμε κοτόπουλο σε μια τοπική ταβέρνα ($3 ένα κοτόπουλο :P)... Τα τυπάκια που γνώρισα φαίνονται και γαμώ τα παιδιά πάντως! Θα έχουμε ένα ωραίο συνέδριο...

Δεν υπάρχουν σχόλια: