Σάββατο, Οκτωβρίου 09, 2010

Μένω εκτός

Σήμερα προσπάθησα να σε θυμηθώ. Να κλέψω τις σκέψεις σου. Ήθελα να ξαναρχίσω να διαβάζω τα ποιήματα. Να θυμηθώ τ' αγαπημένα σου, να θυμηθώ πως νιώθω όταν τα διαβάζω. Όπως μου τα έμαθες. Να μπω στη σαρκαστική λογική της Πλαθ και τον ατίθασο συντηρητισμό του Μπουκόφσκι. Να μπορέσω να καταλάβω Παβέζε. Να τελείωσω τον αναρχικό τραπεζίτη και να πάρω το δρόμο για το βιβλίο της ανησυχίας. Είναι καιρός. Δεν νομίζεις; Κι η αναμονή δεν μου κάνει πια καλό κανένα. Να περάσουν όλα αυτά πρώτα πάνω από τους γευστικούς μου κάλυκες. Αφού έτσι έμαθα να αναγνωρίζω κάθε καινούριο κόσμο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: