Κυριακή, Μαΐου 16, 2010

Το καλοκαιράκι

Με έχει προβληματίσει το γεγονός ότι για πρώτη φορά στη ζωή μου, δεν θα γυρίσω Ελλάδα για διακοπές. Όσα και αν της έχουν καταλογίσει της Ελλάδας με αφήνουν παγερά αδιάφορο, γιατί εκτός του ότι τα θεωρώ ηλιθιότητες, ξέρω ότι στην τελική οι άνθρωποι που υπάρχουν στην Ελλάδα ταιριάζουν απόλυτα στην κουλτούρα μου, και όταν ακούω κανέναν να λέει: "Όσο μπορείς πιο μακριά να φύγεις από την Ελλάδα" ή "Κάτσε εκεί, καλά είναι", μου έρχεται τουλάχιστον να βάλω τα γέλια και να του ρίξω μια μούτζα. Γιατί μάλλον δεν έχουν ζήσει και πάρα πολύ στα έξω. Καλά παιδιά οι Λατινο-τέτοιοι, ωραία γκομενάκια οι Αμερικανο-τέτοιες, και όλα καλά και γαμάτα με τους Βαλκανο-τέτοιους, τους Ρωσο-τέτοιους, τους Γερμανο-τέτοιους, τους Ελβετο-τέτοιους κτλ κτλ, αλλά πάλι καλά που υπάρχουν και οι ομο-κουλτούρο-φίλοι μου εδώ (i.e. Έλληνες και Τούρκοι) και καταλαβαίνουμε και λίγο ζωή στον ελεύθερο χρόνο μας.
Με έχει προβληματίσει λοιπόν που δεν θα πάω για πρώτη φορά στη ζωή μου Χαλκιδική φέτος, να δω τους φίλους μου, ή να κατέβω καμιά Πάτρα/Αθήνα να δω και τους υπόλοιπους, να χαλαρώσω πάνω σε μια σεζλόγκ, κάτω από μια ομπρέλα, να κοιμηθώ πάνω σε καμιά αιώρα, να με ξυπνήσει ο ήλιος καθώς θα κοιμάμαι στην σκηνούλα μου, να βουτήξω στη γαλάζια θάλασσα στο Καλαμίτσι, να παίξω κιθάρα στην ακρογιαλιά με μια παρέα που θα κάθεται γύρω από τη φωτιά, να μεθύσω με φτηνή ρετσίνα.
Αλλά όπως λέει και ο σοφός λαός: Θα γυρίσει ο τροχός, θα γαμήσει κι ο φτωχός!!!


Και τώρα που το θυμήθηκα, από το Πάσχα στο ΜΙΤ:

14 σχόλια:

sarper? είπε...

Αν βρισκομουν στη θεση σου, θα ψοφαγα να επιστρεψω εστω και λιγο. Γιατι καλο το εξω αλλα οι διακοπες στα πατρια ειναι το κατι παραπανω που θελεις ρε παιδι μου. Οπως εγω που ψοφαω να παω Αμοργο, οπως στο γνωστο ασμα "το καλοκαιρι στο πατρικο μου θα επιστρεψω" και αλλα τετοια γραφικα. Αληθεια, γιατι δε θα ερθεις καθολου?

Balidor είπε...

Για όλα υπάρχει η πρώτη φορά, κι ας τσούξει ωρέ. Ζήστο και αυτό, ποτε δεν ξέρεις τι μπορεί να γίνει...

άσχετο, αλλά έχεις πρόσκληση σε βλογοπαίγνιο!

par...alogos είπε...

@sarper?:
Φέτος έχω full-time χρηματοδότηση για έρευνα, οπότε good luck to me :P

@Balidor:
Σωστά!!! Όπως έλεγε και ο Γιάννης: "Πονάει πάντα η πρώτη φορά"
Μάμησε το παίγνιο, θα give a try asap!!!

aguaba είπε...

Όντως αυτοί που λένε μείνε όσο μπορείς μακριά από Ελλάδα είναι όσοι δεν έχουν ζήσει έξω αρκετά για να εκτιμήσουν αυτά που προσφέρει η Ελλάδα. Μπορεί να είναι μπουρδέλο και μπανανία, αλλά σαν τον τόπο που έζησες και μεγάλωσες πουθενά τελικά..

par...alogos είπε...

Να προσθέσω επίσης ότι lectures χωρίς aguaba στην αίθουσα δεν παλεύονται με τι-πο-τα!!! :P

sarper? είπε...

Καλη τυχη τοτε!
Εχω ομως μια απορια. Οι ερασμιτες που ζουν εξωτερικο για ενα εξαμινο τουλαχιστον, δικιο δεν εχουν που λενε το ποσο γαμω ηταν εκει εξω? Ξερω παιδια που πηγαν Βερολινο, Βιεννη, Βρυξελες ή και Παρισι για 6 μηνες για σπουδες και τελικα επεστρεφαν μετα απο ενα χρονο κι αν.

par...alogos είπε...

χαχαχα Ε ναι, λογικό γιατί στο εράσμους δεν κάνουν τίποτα [ένα χρόνο πάρτυ :P], αλλά η ζωή είναι λίγο διαφορετική όταν τελειώνεις τα προπτυχιακά...

Απέκης είπε...

Όντως, το Εράσμους είναι μια προσωρινή ουτοπία που κρατά 1 εξάμηνο. Βέβαια ακόμα και τότε κάτι θα σου λείψει από Ελλάδα (κ όταν γυρίσεις στην πραγματική ζωή θα σου λείψει το Εράσμους..)

Μπορείς να κάνεις πολύ καλή παρέα κ με "ξένους", άλλα έχει δίκιο ο παράλογος ότι σαν τον χαβαλέ της ελληνοπαρέας δεν έχει.

Διασκέδαση Ελλάδα, Δουλειά έξω.

aguaba είπε...

Χθες πάλι συζητούσαμε μ' έναν αμερικάνο πως το εράσμους ήταν οι καλύτεροι μήνες της ζωής μας. Όπως είπατε όμως άλλο να παρτάρεις 6 μήνες σερί και άλλο μεταπτυχιακό/π-έιτς-ντι. Στο 2ο η πίεση της δουλειάς είναι μεγάλη και όταν έχεις τον ελάχιστο χρόνο για να διασκεδάσεις θέλεις να το κάνεις αλά ελληνικά. Όσον αφορά διασκέδαση Ελλάδα και δουλειά έξω,πως μπορούμε να τα συνδυάσουμε αυτά φίλοι μετανάστες; Υπάρχει τρόπος; Αυτό θα μας φάει κι εμάς, αυτό έφαγε και όσους γύρισαν πίσω μετά από κάμποσο καιρό..

π.ες. Να προσθέσω ότι λέκτουρς χωρίς παράλογο+αγκουάμπα δεν παλεύονται!!

Απέκης είπε...

Έτσι είναι. Το εράσμους είναι σαν τον κεραυνοβόλο έρωτα, είναι φλογερό, αλλά μοιραία δεν μπορεί να κρατήσει πολύ (οχ, ντάξει, το αφήνω)
Κ δω που είμαι κάνω παρέα με κάτι ερασμίτες αλλά δεν έχει σχέση με την έκσταση εκείνου του εξαμήνου. Άλλες οι συνθήκες.

Τώρα το πως συνδυάζεις δουλεία κ διασκέδαση είναι το μεγάλο ερώτημα.
Τις προάλλες τα λέγαμε με έναν Ούγγρο, ο οποίος κάθε 2ο Σ/Κ πετάει στην πατρίδα.
Ρε τώρα με την κρίση να ανέβουν όλοι οι Έλληνες Ευρώπη και να κάνουμε το Βερολίνο Αθήνα, το Άμστερνταμ Θεσσαλονίκη και την Ζυρίχη Πάτρα, αυτή είναι η λύση!!
Α, και τη Βοστώνη Επανομή..

sarper? είπε...

Με λιγα λογια αν αποφασισω [αμην και ποτε] να παω ερασμους Βαρκελωνη, με περιμενει ενα ατελειωτο παρτυ! Κακα τα ψεματα αλλα νομιζω η Βαρκελωνη ειναι η καλυτερη πολη της Ευρωπης! Ειναι Μεσογειακη βρε παιδι μου.
Το μονο που με φοβιζει ειναι οι καινουριοι ανθρωποι. Φετος πηγαν κατι συμφοιτητες μου στη Γαλλια, αλλα ειναι 4 ατομα μαζι, ενω εγω? Δυσκολο να βρω καποιον.
Μια φιλη μου, ειπε το καλυτερο: "Εμενα Βρυξελες αλλα ουσιαστικα εμενα ειτε Αμστερνταμ, Λονδινο, Κολωνια, Παρισι ειτε σε τρενο"

Απέκης είπε...

Η πιο κλασική απορία "Που πάω μόνος μου στα ξένα;"
Όλοι όσοι την έχουν διατυπώσει, την έχουν ξεχάσει μετά το πρώτο δεκαήμερο στο Εράσμους.

par...alogos είπε...

10 μέρες είναι πολλές. Μάλλον στην δεύτερη-τρίτη μέρα.


*Εκφράζοντας τον Christopher και τον vasilis®: ΟΧΙ άλλο Ισπανία!!! χαχαχαχα

aguaba είπε...

Εγώ πάντως τις πρώτες 2 μέρες στη Βαλένθια που έψαχνα σπίτι είχα φάει τρελή φρίκη και ήθελα να γυρίσω πίσω. Μετά από 6-7 μέρες που γνωρίζεις κόσμο και αρχίζει το πάρτυ τα ξεχνάς όλα και το μόνο που σε νοιάζει είναι που θα βγεις το βράδυ (τη μέρα δε σε νοιάζει γιατί κοιμάσαι)..