Δευτέρα, Απριλίου 12, 2010

Δράκοι και πρίγκιπες

Όνειρο μου καλοκαιρινό
έλα μαζί κι αυτή τη νύχτα
μήπως και περπατήσουμε μαζί ξανά
στης νοσταλγίας το βυθό.

Και πάρε με μαζί σου
σε ταξίδι μακρινό και ξένο
μήπως και βρούμε τα ονειρεμένα μάτια
μιας κάποιας όμορφης μαγευτικής θεάς.

Στο νου μου χάνονται μορφές
κι εικόνες ονειρικές κι ονειρεμένες
κι εσύ στέκεις κάπου εκεί
και πλάθεις πάλι ιστορίες.

Για δράκους και για πρίγκιπες
και για χαμένα μυστικά
που έπεσαν στης λήθης το ποτάμι
δίχως ποτέ τους να προσμένουν.

Και σε κοιτώ.
Είσαι ακόμα εκεί.
Τα χέρια σου περιπλέκονται
σε μεθυσμένες ιστορίες.

Και το βλέμμα σου.
μοναχικό και ξένο,
ζητά μονάχα μια ακόμη ευκαιρία
κι ένα χάδι.

Και χάνεται μέσα στα
μεθυστικά σγουρά μαλλιά σου
και γίνεται άνεμος και σκόνη
και τυλίγει πάλι τα όνειρά μου.

Κι εγώ δίχως να μπορώ να
αντισταθώ τρέχω μαζί τους.
Και χάνομαι και αναπνέω ξανά,
σαν να 'ναι πρώτη φορά.

Και οι σκέψεις μου
πάλι σε σένα γυρίζουν
στους δράκους σου
και στα παλάτια σου.

Και σε αυτά τα μεγάλα
μαύρα σου μάτια
που γεμάτα νοσταλγία
περιμένουν το αύριο.

Και μένουν εκεί.
Απέναντί σου.
Και στέκουν.
Δίχως να προσμένουν.

Αρκεί που είναι εκεί.

Βοστόνη, Απρίλης 2010

Δεν υπάρχουν σχόλια: