Πέμπτη, Φεβρουαρίου 11, 2010

Χαμόγελο

Λουκουμάδες με μέλι.
Χρυσόσκονη που λαμπυρίζει στο άγγιγμα του ήλιου.
Η θάλασσα να καίει παφλάζοντας.
Εσύ να με φωνάζεις από μακριά.
Μάτια γεμάτα νιφάδες χιονιού.
Ένα φουρφούρι να στριφογυρνά.
Η γιαγιά με την χορτόπιτα.
Το άρωμα ΤΗΣ καθώς περπατά με τα ψηλοτάκουνα κόκκινα γοβάκια.
Κι ΕΓΩ που γεύομαι, βλέπω, νιώθω, ακούω, χάνομαι, θυμάμαι, λαχταρώ και αγαπώ.
Κάθε μέρα και πιο πολύ.
Κάθε μέρα κι άλλο.