Κυριακή, Ιουνίου 28, 2009

Εύρηκα


Πιστεύω ότι μετά την ανακάλυψη της φωτιάς, η αμέσως επόμενη μεγάλη ανακάλυψη ήταν αυτή του καρπουζιού χωρίς κουκούτσια!!! Αθάνατη τεχνολογία!!! Δεν χρειάζεται πια να φτύνουμε από εδώ και από εκεί...Κι εγώ φυσικά δεν χρειάζεται να βγάζω τα κουκούτσια ένα ένα με το πιρούνι...
Έχω συγκινηθεί. Σχεδόν κλαίω... :P

Σάββατο, Ιουνίου 27, 2009

Τα χάσαμε τα λεφτά - Netflix

Το πρώτο 10% improvement για το διαγωνισμό Netflix αφήνει περιθώριο 30 ημερών σε άλλες ομάδες να το ξεπεράσουν, διαφορετικά το βραβείο του 1.000.000$ πάει στην ομάδα (ή καλύτερα στην έννωση τριών ομάδων) BellKor's Pragmatic Chaos!!!

Αυτά είναι νέα!!!

Παρασκευή, Ιουνίου 26, 2009

Active Member - 17 years

Ο par...alogos ακούει live από το tvxs τους Active Member: http://www.tvxs.gr/v14622
Θυμάται παλιές καλές μέρες: εδώ
Και του άρεσε τρελά το τραγούδι: Παράξενη Βόλτα


Update after the concert:
Συγκινήθηκα πάλι. Θυμάμαι παλιά στην συναυλία που κάναν στην Πάτρα και ήμουν από κάτω με τον Βασίλη και τον Κώστα και μας φώναζε ο Foxmoor: "What we say?" και απαντούσαμε: "Fuck USA".
Και τώρα κάθομαι στο Μπόστον και γίνεται το ανάποδο: "USA fucks me" :)
[Είναι αυτό που λένε ότι η ιδεολογία έρχεται σε σύγκρουση με την πραγματικότητα, ένα πράμα...]

Πέμπτη, Ιουνίου 25, 2009

Αυτές είναι πτήσεις να πούμε...



Μετά είχε μπαλέτο για να πιάσει όλη την γκάμα ανθρώπων...

Κυριακή, Ιουνίου 21, 2009

Some Bostonian photos

Η φωτογραφική μου μπορεί να χάλασε, αλλά έχω το κινητό μου πλέον.

Οπότε πάρτε μια ιδέα (σε χαμηλή ανάλυση) πως είναι η γειτονιά μου στο Μπόστον...

Οι φωτογραφίες έχουν τραβηχθεί στην εκκλησιά του Χριστού του Επιστήμονα [Church of Christ, Scientist], που είναι δίπλα στο σπίτι μου.


Εδώ βλέπετε την εκκλησία. Φόντο το Prudential (ο ψηλότερος ουρανοξύστης της Βοστόνης) και αν έχετε δει την ταινία "21" [με τον τύπο από το ΜΙΤ που παίζει πόκερ: π.χ. εδώ στο 7:15] θα αντιληφθείτε ότι 2-3 σκηνές έχουν γυριστεί κάπου εδώ...



Εδώ πάλι μπροστά από την πισινούλα...


Και τέλος μια φωτό από ένα δωμάτιο της σχολής που πάω καμιά φορά για διάβασμα...

Ρε τον μπακλαβά!!!

Ένα από τα καλά του να έχεις Τούρκο συγκάτοικο είναι ότι όταν επιστρέφει από Άνκαρα φέρνει νοστιμότατο μπακλαβά.

Και για την ιστορία: ένα κουτί μπακλαβά το εξαφανίσαμε σε 5,23 λεπτά!!!


* Επίσης έχω να πω ότι οι ελεγκτές στα αεροδρόμια κράτησαν τα υπόλοιπα 4 κουτιά με μπακλαβά...οι φούστηδες!!! Που να τους στάξει το σιρόπι του μπακλαβά στα ρούχα...

Παρασκευή, Ιουνίου 19, 2009

Φτου σου γαμώ τη γρίπη μου

Έχουμε βρει τον μπελά μας, που λέτε, με αυτήν τη γρίπη, των συμπαθεστάτων και νοστιμοτάτων κατά τα άλλα, χοίρων (i.e. swine flu: το μιλάω το αγγλικό σε λέω).

Και τρέμουμε την ώρα και την στιγμή που θα έρθει η ώρα να γυρίσουμε Ελλάδα.
Θέλουν τώρα, ντε και καλά, να βρούνε ποιος κουβαλάει τον ιό και ποιος όχι.
Σαν άλλοι γκοστμπάστερς λοιπόν έχουν επιστραυτεύσει κάθε μέσο προς αυτόν το σκοπό.
Την ίδια στιγμή βέβαια θέλουν να δείξουν ότι σέβονται και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν μπορούν να τρέχουν σε κάθε έναν, να του βάζουν το θερμόμετρο στον κώλο για να δουν αν έχει πιάσει τους 40... Πολιτισμένοι άνθρωποι είμαστε...
Έτσι λοιπόν τα έχουν σκηνοθετήσει όλα ωραία και καλά. Ούτε σε φυλακή να έμπαινες. Με το που φτάνεις στο αεροδρόμιο, σε έχουν βάλει τις θερμικές κάμερες. Να πιάσουν, λέει, τη θερμοκρασία του σώματος. Κι εκεί αρχίζουν τα προβλήματα. Αν έχεις όντως πυρετό [ο οποίος μπορεί να είναι και από ένα απλό κρύωμα] λες δεν πα στο διάλο, θα με ταλαιπωρήσουν κάποιες ώρες και θα με αφήσουν. Αν όμως φίλε μου με το που φτάνεις Ελλάδα μετά από ένα χρόνο απουσιάς σου και εκεί που περιμένεις τις βαλίτσες σου, βλέπεις μια Ελληνίδα κοπελάρα, με τα μίνια της [γιατί μην ξεχνάς ότι ήρθες καλοκαίρι], με τα ξώπλατά της [γιατί μην ξεχνάς ότι ήρθες καλοκαίρι] και με το μπούστο της φόρα παρτίδα, να περπατά δίπλα σου, τι θα κάνεις; Δεν θα φουντώσεις; Δεν θα ανέβει η θερμοκρασία στο 40? Και απαντώ. Θα ανέβει κύριε. Και τότε την έχεις πατήσει. Γιατί θα σε πιάσουν οι θερμικές κάμερες, θα σε μαγκώσουν, θα σε βάλουν σε γκαραντίνα, θα δουν ότι δεν έχεις τίποτα, φυσικά δεν θα πιστέψουν ότι ανέβηκε η θερμοκρασία λόγω του γκομενακίου, θα θεωρήσουν ότι κάτι περίεργο συμβαίνει και τελικά όλες σου οι διακοπές θα είναι η διαδρομή νοσοκομείο-ασφάλεια και τούμπαλιν.
Και ας πάρουμε την περίπτωση που έχεις κάνει μαθήματα αυτοσυγκράτησης. Έχεις εκπαιδεύσει επί μήνες σκληρά τον εαυτό σου, όταν είσαι μέσα σε αεροδρόμιο να κεντράρεις στη βαλίτσα σου. Ποτέ σε γυναίκα. Τότε έρχεται πάλι η λύση. Έχουν πάει και έχουν βάλει στις τουαλέτες μια κάμερα μπροστά από κάθε μπιντέ (φάτσα με το προσωπό σου) και ειδική τουαλέτα που συλλέγει ούρα. Οπότε πας να κατουρήσεις και ενώ διαβάζεις τα περίεργα μηνυματάκια στον τοίχο (ξέρεις: "Μην χέζεις στην τρύπα. Η επιτυχία αλλοτριώνει", "Για μια γρήγορη παρε τηλ στο..." κτλ κτλ), τσουπ σου παίρνουν μια φωτογραφία την μάπα σου, και όταν τραβάς καζανάκι κλείνει το κουτάκι με τα ούρα και πάει πακέτο με την φωτογραφεία σου για ανάλυση. Σε περίπτωση τώρα που πάλι δεν έχεις ιό και είχες την "ατυχία", ο ενδιάμεσος σταθμός να είναι στο Άμστερνταμ, τότε σίγουρα θα σκάσει μύτη η αντιτρομοκρατική. Δεν τη γλιτώνεις.
Αν βέβαια τώρα, άνθρωποι είμαστε, δεν σου έρθει όρεξη για κατούρημα ρε παιδάκι μου [πράγμα αδύνατο με τόσες κόκα κόλες / καφέδες / τσάγια και κρασιά που ήπιες στο αεροπλάνο στο τσαμπέ επί 40 ώρες που ταξιδεύεις], έχουν βρει άλλο τρόπο να σε ελέγξουν. Έχουν βάλει εγκάθετους, συμβασιούχους, λίγο πριν βγεις απο την πύλη να στήσουν καυγά μαζί σου. Πάνω στον καυγά σου τραβάνε μια μπουνιά [στις γυναίκες, ένα απλό νύχιασμα] και συλέγουν με περίτεχνο τρόπο το αίμα από το πρόσωπό σου, το οποίο πάνε και για ανάλυση.

Τώρα ΑΝ, λέω ΑΝ, τη γλιτώσεις και βγεις ζωντανός από το αεροδρόμιο, δίχως συλλήψεις και τα λοιπά, ρωτώ: το πρώτο πράγμα που θα κάνεις, δεν είναι να βρεις τον πρώτο άνθρωπο και να του πεις από τί πράμα γλίτωσες; Ε πίστεψέ με, αυτός ο άνθρωπος είναι σίγουρο ότι θα είναι ο Αβραμό. Κι αφού σου τραγουδίσει το "Δε σταματεί η λειτουργία των θεσμών" και σε ρωτήσει "Εσύ έκοψες το κάπνισμα;", θα σε καταδώσει στους υπεύθυνους, ανεξαρτήτου απαντήσεως.

Όχι για να δείτε τι τραβάμε που ερχόμαστε Ελλάδα.

Τετάρτη, Ιουνίου 17, 2009

18. Apple vs Άπλα

Ντάξει, ντάξει. Ότι οι Αμερικάνοι είναι ανώμαλοι το ξέραμε. Είμαστε κι εμείς, αλλά κι αυτοί δεν πάνε πίσω.

Που λέτε όταν καλοκαιριάζει στην Ελλάδα, ας πούμε, λες "θα πά να κάνω κανά μπάνιο στο γιαλό να έρθω στα ίσια μου".
Οπότε παίρνεις μαγιό, παίρνεις ομπρέλες, κουβαδάκια, βατραχοπέδηλα, το παράνομο ψαρεντούφεκό σου [για να κάνεις την μόστρα σου στα γκομενάκια που περνάνε top-λες από μπροστά σου μια στο τόσο], δύο ευρώ για να πάρεις λουκουμά, έχεις ήδη πιεί την φραπεδιά σου στο μπαλκόνι ή το Τούμπα λίμπρε (Μαλαματίνα - κόκα κόλα) σου στον κήπο, παίρνεις και το κινητό μπας και χρειαστεί να πάρεις τον γείτονά σου να έρθει να σε ξεκολήσει από την άμμο με το σούπερ ντούπερ...τρακτέρ του, έχεις πάρει την Τετάρτη από την λαϊκή και 2-3 καρπούζια τα οποία θα τα αμολήσεις μέσα στην θάλασσα για να παγώσουν και τραβάς προς την παραλία.

Εδώ στο Αμέρικα, να πούμε αν έρθει το καλοκαίρι τους καρφώνεται στο κεφάλι να πα να κάνουν "Μάζεμα μήλων" ή "Μάζεμα φράουλας". Άμα με το λέγαν δεν θα το πίστευα. Και όμως. Τους αρέσει λέει που σκαρφαλώνουν σαν μαϊμουλια στα δέντρα και μαζεύουν μήλα. Και σκέφτομαι τώρα εγώ από μέσα μου: Αυτούς είναι να τους πάρεις μια μέρα να τους πας για αραίωμα καϊσιών, την επόμενη να τους βάλεις πάνω στο τρακτέρ να τους πας για ράντισμα, μετά για όργωμα και σκάλισμα ένα ένα τα δέντρα με την τσάπα, μετά για πότισμα, να χαλάσει η πομόνα, να τους βάλεις να τρέχουν να την φτιάξουν και να ποτίζουν με καρουλά και στο τέλος να τους βάλεις να μαζέψουν τα καΐσια ΚΑΙ μετά ας έρθουν να μου πουν γιατί δεν βρίσκω διασκεδαστικό να πάω να μαζεύω φράουλες και μήλα καλοκαιριάτικα, κάτω από το Ηλία που ζεματοκοπά!!!

Διότι αγροκαλιεργητής γεννιέσαι [να δες εμένα]...δεν γίνεσαι!!!

An inspired comment on my blog

Παραθέτω ένα ωραίο σχόλιο που έλαβα μέσω email, μιας που δεν έχω συνεχώς ανοιχτά τα σχόλια, που είναι το παρακάτω...



Ξεκινώ με αυτό...
God: You've been unhappy because you've desired things that cannot be.
Lucifer: That's what desire is. The need for what we can't have. The need for what's readily available is called greed.
...the price for getting what you want, is getting what once you wanted.
[Dream, in SANDMAN #19: "A Midsummer Night's Dream"]
Και πρέπει να θυμάσαι επίσης ότι:
Ask yourselves, all of you, what power would hell have if those
imprisoned here could not dream of heaven?
γιατί τελικά...
"You lived what anybody gets, Bernie. You got a lifetime. No more. No less."
[Death, in SANDMAN #43: "Brief Lives: 3"]

Θα κλείσω με κάτι πιο κλασικό:
"God is a comedian playing to an audience too afraid to laugh."
- Voltaire
και κάτι πιο λαϊκό (που μου το είπε ο παππούς μου όταν με πέταξε στην θάλασσα και δεν ήξερα κολύμπι):
Σκάσε και κολύμπα!!!

Ε λίγο να ζεσταθεί το...

Ω πω πω πω τσι πουτάνες...

Μου άρεσε και το παραθέτω:



Ειδικά ο τελευταίος στίχος είναι όλα τα λεφτά...

Annem

Όπως και να τα φέρεις, από εδώ να τα φέρεις από εκεί να τα φέρεις, πάντα στο τέλος καταλαβαίνεις ότι η μάνα σου είχε δίκιο...

...και ότι η πεθερά σου είναι για το τρελάδικο!!!

Τρίτη, Ιουνίου 16, 2009

Ένα . . . Παράπονο




Εδώ στου δρόμου τα μισά
έφτασε η ώρα να το πω
άλλα είναι εκείνα που αγαπώ
γι' αλλού γι' αλλού ξεκίνησα.

Στ' αληθινά στα ψεύτικα
το λέω και τ' ομολογώ.
Σαν να 'μουν άλλος κι όχι εγώ
μες στη ζωή πορεύτηκα.

Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν το κυνηγά,
πάντα πάντα θα 'ναι αργά
δεύτερη ζωή δεν έχει.

Το πείραμα της κούκλας

Το πρώτο που θέλω να πω σήμερα είναι ότι είμαστε όλοι μετανάστες. Και ότι όταν έχεις έναν άνθρωπο απένταντί σου πρέπει να του συμπεριφέρεσαι σαν άνθρωπο ανεξάρτητα από το χρώμα του, τη γλώσσα του, τη θρησκεία του, τις συνήθειές του. Είμαστε όλοι άνθρωποι και όντα του ίδιου πλανήτη και έχουμε τα ίδια δικαιώματα, τις ίδιες ελευθερίες και τις ίδιες υποχρεώσεις, όπως αυτά ορίζονται σε κάθε εποχή.

Το δεύτερο που ήθελα να πω είναι ότι λυπάμαι αφάνταστα τους ανθρώπους που είναι ρατσιστές. Είτε ο ρατσισμός έχει να κάνει με την καταγωγή του άλλου, είτε με την θρησκεία του, είτε με τις σεξουαλικές του προτιμήσεις, είτε με οτιδήποτε χαρακτηρίζει έναν άνθρωπο.

Και τρίτον και τελευταίο, και αποτελεί τον λόγο που μου την κάρφωσε να τα πω όλα αυτά είναι το παρακάτω βιντεάκι.
Για να δείτε ότι στον κόσμο μας επικρατεί, έστω και χωρίς να φαίνεται, ο ρατσισμός και η παράνοια:



Είναι σοκαριστικό ότι στην ερώτηση: "Why is that doll ugly?" η απάντηση είναι "Because it is black"!!!

Patras

Μου λείψαν τα φιλαράκια στην Πάτρα.
Μου έλειψαν εκείνα τα τηλεφωνήματα που έκανα στον Κώστα στις 12 τα μεσάνυχτα, όταν βαριόμουν, να πάμε Γεροκωστοπούλου για κρέπα και μου 'λειψε να συναντώ πάντα μα πάντα γνωστούς στο δρόμο.
Μου έλειψαν εκείνα τα τηλεφωνήματα στις 5 τα χαράματα από τον Christopher (πάλι καλά που δεν του έχω δώσει το νέο μου τηλέφωνο) και το βρίσιμο που του έριχνα αφού με ξυπνούσε.
Μου λείψε το χύμαδυο του Αντρέα και το bear-στυλ του bear.
Και οι εκομπές που κάναμε με τον Billy.
Μου λείψαν οι βόλτες στον Μάκη τον Κουλό και στο κάστρο όταν καλοκαίριαζε. Στο θεατράκι...
Ακόμα και εκείνη η άλλη παρέα. Με τους πολλούς Γιώργιδες μου έλειψε. Απορώ αν με θυμούνται καν.
Μου λείψαν όλα αυτές οι φοιτητικές συναυλίες και εκδηλώσεις που όταν πήγαινα έλεγα στους άλλους ότι στην Αμερική όλο τέτοια γίνονται (και τελικά ούτε τέτοια δεν γίνονται ούτε άλλα...)
Μου λειψαν όλες οι μαλακίες που κάναμε τότε.
Και πιο πολύ μου έλειψε που άμα μαλώναμε καμιά φορά, όσο χοντρά κι αν μαλώναμε, ξέραμε ότι στην τελική θα τα γράψουμε όλα στα αρχίδια μας και θα πάμε πάλι όλοι μαζί για καφέ.
Γιατί είχαμε πιάσει το νόημα των ανθρωπίνων σχέσεων: "Κάποιος θα την κάνει την μαλακία, αλλά μην σκας γιατί την επόμενη θα την κάνεις εσύ..."

* Για όσους αναρωτιούνται: Όχι γυναίκα δεν υπήρξε στην παρέα. Και κατά τη γνώμη μου σοφά πράξαμε. Όποιος έβρισκε γυναίκα την κρατούσε μακριά από την παρέα. Κατ' αρχάς για το καλό της κοπέλας, κατά δεύτερον για το καλό της σχέσης και κατά τρίτον για το καλό του κοτσομπολιού (για όσους πιστεύουν ότι οι άντρες δεν είναι μεγαλύτεροι κουτσομπόλιδες από τις γυναίκες...) :D


Και με άλλα λόγια αν δεν το καταλάβατε: όταν μπαίνεις στην κανονική ζωή αναπολείς τα φοιτητικά χρόνια...

Κυριακή, Ιουνίου 14, 2009

Σνιάρφ

Η γάτα με μίσησε τελικά!!!

Δεν το έπιασε το εκλεπτισμένο μου χούμορ και αφού αφινίασε πηγε και κρύφτηκε και δεν εμφανίστηκε ξανά...
:)

Ούτε θηλυκιά γάτα δεν με αντέχει...

Διακο-πες το

Πως καταλαβαίνεις ότι κάτι δεν πάει καλά.

Είσαι στο γραφείο και δεν βλέπεις κανέναν. Γιατί έχουν πάει οι μισοί διακοπές και οι άλλοι μισοί κάνουν internship. Οι μισοί δηλαδή ξεκούραση και οι άλλοι μισοί στο χοντρό χρήμα. Και εσύ έχεις πάρει τον τρίτο δρόμο: no ξεκούραση, no money [...που συνεπάγεται και no honey]
Και για να καταλάβετε πόσο απελπιστική είναι η κατάσταση, σήμερα έχω να κάνω cat-sitting.
Έφυγε ένας φίλος διακοπές και πάμε και ταίζουμε τη γάτα. Έψαξα κι έμαθα ότι πλέον το cat-sitting είναι κανονική δουλειά. 20$ το τάισμα πάει. Για 10 λεπτά δουλειά. Όχι σαν εμάς τους μαλάκες που ξεσκιζόμαστε στο διάβασμα και τη δουλειά για μια χούφτα δολλάρια...
Αυτά που λέτε. Έμεινα με το...γατί στο σπίτι. [πως λέμε, με το πουλί στο χέρι].

Έφυγα λοιπόν. Πάω να ταΐσω τον Euclid. (τουλάχιστον έχει ελληνικό όνομα). Και χθες με είπαν ότι το "ψ ψ ψ ψ ψ" που κάνουμε εμείς στην Ελλάδα για να έρθει η γάτα, δεν πιάνει εδώ. Πρέπει να φωνάζω: "Hey kitty kitty kitty" Πάντως τολμώ να πω ότι πρώτη φορά θα μιλήσω αγγλικά σε γάτα. Ελπίζω να καταλαβαίνει τα ΕπανομίτικοΕλληνικοΑγγλικά μου. Ειδικά όταν θα του φωνάζω: "Ευκλίδ' !!! Ευκλιδ' !!! Χουέρ αρ γιου αρα ζλαπ' ? Καμ του ιτ σαμ τζιτζέ!!! "

Summer - Boston - Τουτιφρούτι

(από κάπου την έκλεψα: "Ο εθνικός κορμός έφαγε media και έχεσε bloggers"...σωστόοοο)

Τώρα που έχει έρθει καλοκαίρι [άλλο αν η πόλη είναι τόσο ανώμαλη που βρέχει και τον έχουμε ψιλοδαγκώσει] και έχουν φύγει σχεδόν όλοι από εδώ, λέω να ανοίξω λιγάκι τα σχόλια να πούμε καμιά μαλακία...και οι δέκα που διαβάζουμε το μπλογκάκι!!! Λέω να το σπάω που και που και να τα ανοίγω, γιατί μου την είπε ο Christohper και παραλίγο να με καταραστεί... Και ξέρετε τι σημαίνει αυτό. Ρισκάρω τη ζωή μου αν με καταραστεί...
:D


* Σημείωση για τα σχόλια. Έμαθα ότι διαβάζουν και μικρά παιδιά το blog μου και δεν μπορούμε να βρίζουμε γαμώτo. Οπότε με προσοχή... Κατά τα άλλα μπορείτε να πείτε ότι σας έρθει στο κεφάλι...


UPDATE:
Φτάνει με τα σχόλια. Και οι 2 που έγραψαν, τους βρίσκω και στο msn :P

Diet

Στο Αμέρικα το να κάνεις δίαιτα είναι κομματάκι δύσκολο.
Αλλά αν θες να κάνεις, υπάρχει μόνο μία δίαιτα που μποείς να κάνεις:

Αν είναι νόστιμο, φτύσ' το!!!

Σάββατο, Ιουνίου 13, 2009

Food for Grad students



Αυτά είναι...

Παρασκευή, Ιουνίου 12, 2009

Blues

Εδώ στο Μπόστον, λόγω του Berklee έχουμε τρελά αποθέματα ανθρώπων που παίζουν μπλουζιές.
Εμένα η άποψη μου συγκεντρώνεται στην παρακάτω ιστορία, όπως μου την περιγράψανε:

"Μου λέει ένας φίλος να πάμε να ακούσουμε Blues. Εγώ δεν ήξερα και πολλά από τέτοιου είδους μουσική. Πάμε λοιπόν. Καθόμαστε. Παίρνουμε τις μπύρες μας και περιμένουμε να αρχίσει η μουσική. Μετά από λίγο έρχονται και οι μουσικοί. Κούρδισαν τα όργανά τους για κανά δύωρο και μετά έφυγαν."


* Βέβαια εγώ είχα μια πιο τραυματική εμπειρία με την jazz. Πήγα για πρώτη φορά να ακούσω jazz όταν ήμουν στην Ελλάδα και με πήρε ο ύπνος στο τραπέζι. Ένα τραγούδι πρέπει να είχαν μάθει, γιατί το έπαιζαν 3 ώρες. Τουλάχιστον εμένα ένα μου φάνηκε ότι ήταν... Όχι τίποτα άλλο, αλλά ντρεπόμουν να φύγω κιόλας, μιας και είχα πάει με λάτρη της jazz.

Πέμπτη, Ιουνίου 11, 2009

Xbox τρεις κι εξήντα

Το μυστικό project της Microsoft research βγήκε στη φόρα και έχουμε μείνει...(όπως θα έλεγε και ο απλός λαός) απλά μ@λάκες...



Δευτέρα, Ιουνίου 08, 2009

Άκρα

Ανέφερα στο προηγούμενο post το γεγονός ότι η αποχή δεν είναι τόσο μεγάλη όσο αναφέρουν, για να θίξω ένα βαθύτερο προβληματισμό μου. Αν δεχτούμε λοιπόν [πράγμα που φαίνεται να είναι αλήθεια] ότι το ποσοστό αποχής αυξήθηκε μεν, αλλά φαίνεται να είναι κάτι μεταξύ 15% με 20% (ακόμα και 30% ή 40% αν θέλετε), τότε είναι τρομαχτηκά τα ποσοστά που πήρε η ΑΚΡΟδεξιά στην Ελλάδα.

Το ΛΑΟΣ αύξησε όχι μόνο τα ποσοστά του, αλλά και τον αριθμό ψηφοφόρων του και έφτασε στο 7.15%, ενώ ο Παπαθεμελής συγκέντρωσε ένα ποσοστό της τάξης του 1.27%. Το πιο τρομακτικό όλων είναι το ποσοστό των Χρυσαυγιτών που αγγίζει το 0.46 [ποτέ δεν θα μπορούσα να φανταστώ ότι θα υπήρχαν 23.500 Έλληνες που θα την υποστήριζαν].
Με άλλα λόγια ένα 10% των Ελλήνων ψήφησαν καθαρά ΑΚΡΟδεξιά κόμματα. [και είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν ακόμα πιο πολλοί που ακρο-δεξιίζουν, μέσα στα ποσοστά άλλων κομμάτων (...ακόμα και μέσα στους οικολόγους) ]

Πολύ φοβάμαι ότι τόσο η Ελλάδα, όσο και η Ευρώπη τείνει να μπει σε πολύ σκοτεινά μονοπάτια.
Είναι τρομερά ανησυχητικό...

15% με 20% φαίνεται να είναι η αποχή στην Ελλάδα...

...από τους οποίους μικρό ποσοστό, κατά την γνώμη μου, ήταν αυτό που την επέλεξαν βάσει καθαρά πολιτικής άποψης.
Αλλά ακόμα κι αν θεωρήσουμε ότι είναι μεγαλύτερο το ποσοστό, κανείς δεν μπορεί να ξέρει τα κριτήρια με τα οποία κάποιος απείχε. Σε αντίθεση με τα πολιτικά κόμματα, η αποχή είναι κάτι το αδιευκρίνιστο. Δεν μπορείς να υποστηρίξεις ότι έχεις να κάνεις με 20% αναρχικούς ή με 20% δυσαρεστημένους νεοδημοκράτες, ή με 20% νεολαίους που σιχάθηκαν το σύστημα ή με 20% που βαριούνταν να σηκωθούν από το κρεβάτι ή με 20% που δεν πήγαν γιατί προτίμησαν τις διακοπές. Είναι σίγουρα μια σούμα τέτοιων πραγμάτων, που ο καθένας θα μπορέσει να οικειοποιηθεί και να παρουσιάσει από την δική του σκοπιά για να καλύψει σαφώς τα δικά του συμφέροντα.

Αντιγράφω από την ανάλυση του Στέλιου Κούλογλου...



Υστερόγραφο για την αποχή και τα παπαγαλάκια:

Αφού συνήλθε από το σοκ των exit polls, η ΝΔ προσπάθησε χθες να αλλάξει το παιχνίδι, διαδίδοντας ότι η αποχή έφτασε ή και ξεπέρασε το 50% κλπ.

Η αλήθεια είναι ότι η πραγματική αποχή δεν έφτασε ποτέ τόσο ψηλά. Μετά την κατάργηση των εκλογικών καταλόγων, οι υπολογισμοί αυτοί στηρίζονται στα πρόχειρα ελληνικά δημοτολόγια που συμπεριλαμβάνουν από μετανάστες μέχρι νεκρούς του Β Παγκοσμίου Πολέμου.

Το ποσοστό του 50% προκύπτει επειδή, σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών, ο συνολικός αριθμός των εγγεγραμμένων ανέρχεται σε 9,971,324 άτομα!.. τη στιγμή που, με βάση την τελευταία απογραφή, ο συνολικός αριθμός των κατοίκων της χώρας είναι περίπου 10,5 εκατ., συμπεριλαμβανομένων των μεταναστών, των παιδιών και νέων μέχρι 18 ετών κλπ. Για να είχαν 9,971,324 άτομα δικαίωμα ψήφου, θα έπρεπε στη χώρα να κατοικούν περίπου 15 εκατομμύρια!!

Η αποχή ήταν σχετικά υψηλή για τα ελληνικά δεδομένα (15-20%) αλλά δεν έχει καμία σχέση με το 50%. Τα νεοδημοκρατικά στελέχη που επρόκειτο να μιλήσουν στα κανάλια πήραν οδηγίες να κάνουν λόγο για τεράστια αποχή, χύνοντας κροκοδείλια δάκρυα για την αναξιοπιστία του πολιτικού συστήματος και υποτιμώντας την κυβερνητική ήττα.

Τίτλοι όπως «πρώτο κόμμα η αποχή» έκαναν την εμφάνισή τους στη ΝΕΤ και αναμεταδόθηκαν από τα κυβερνητικά παπαγαλάκια, με αποτέλεσμα να διαδοθεί ευρέως η άποψη ότι η αποχή ήταν τόσο μεγάλη ώστε τα αποτελέσματα δεν έχουν και τόσο μεγάλη σημασία...

Rajeev Motwani

Τραγικά νέα για τουλάχιστον όλους τους πληροφορικάριους του κόσμου, ο απρόσμενος θάνατος του Rajeev Motwani.
Οι πιο πολλοί θα τον γνωρίζετε από το γεγονός ότι ήταν ο εμπνευστής του Google [advisor ενός εκ των παιδιών που δημιούργησε το google], άλλοι από το βιβλίο του: Randomized Algorithms που λίγο πολύ όλοι έχουν ξεφυλλίσει, ή από το γνωστό θεώρημα PCP [ NP = PCP[O(log n), O(1)] ], που άλλαξε πολλά πράγματα στην θεωρητική πληροφορική.
Πραγματικά ένας σπουδαίος επιστήμονας που δυστυχώς έφυγε πολύ νέος...

Παρασκευή, Ιουνίου 05, 2009

Αβραμό

Μου έχει κολλήσει από χθες το τραγουδάκι: "Δεν σταματάει η λειτουργία των θεσμώωωωων"




Θεΐκό!!!

Πέμπτη, Ιουνίου 04, 2009

Η σφαγή της Tien An Men - 4 Ιούνη 1989


"Μέσα στη θλίψη μου
ακούω τους δαίμονες
να στριγκλίζουν.
Κλαίω, όταν οι λύκοι
και τα τσακάλια γελούν.
Με δάκρυα θρηνώ
τον ήρωα, όμως σηκώνω
ξανά ψηλά το κεφάλι
και τραβάω το ξίφος μου."

Απόσπασμα από τα
«Ποιήματα της Τιεν Αν Μεν»
του Ουάνγκ Γιουν Τάο.

Τετάρτη, Ιουνίου 03, 2009

Γαμώ την καταδίκη μου

Όποιος με έχει καταραστεί, να του καεί το βίντεο!!!

Τις τελευταίες μέρες τρελά πράγματα μου συμβαίνουν. Όλα ξεκίνησαν όταν χωρίς κανένα (?) λόγο, άρχισε να πονάει το στομάχι μου, ό,τι κι αν έτρωγα. Εννοώ ότι ακόμα και πατάτες βραστές που είναι καλές για το στομάχι, όταν τις έτρωγα κατευθείαν το στομάχι πονούσε αφόρητα. Αυτό κράτησε για μία βδομάδα. Ακόμα δεν ξέρω αν έχει περάσει ή όχι.
Την Παρασκευή, κι ενώ το στομάχι μου ήταν αλάκ μπουλάκ, μετά από ένα πολύ-ωρο meeting, ξαφνικά και χωρίς κανένα λόγο πάλι, με πιάνει τρομερός πόνος στη μέση. Σε σημείο που ούτε όρθιος να μην μπορώ να σταθώ, ούτε καθιστός, ούτε ξαπλωμένος. 3 μέρες σχεδόν βογκούσα από τον πόνο και μόνο που περπατούσα. Και δεν φτάνει αυτό, Παρασκευή απογευματάκι εκεί που κάθομαι νιώθω κάτι να με τσιμπάει στο δεξί πόδι σε 4 διαφορετικά σημεία. Αποτέλεσμα, 4 σημεία του ποδιού μου πρησμένα, να με ξύνουν και να πονάνε, κι εγώ με κορτιζόνες να προσπαθώ να τα συνεφέρω. Ακόμα έχω σημάδια. Παρασκευή βραδάκι βάζω να κάνω τόστ και κάπως πάω να βγάλω το τοστ και καίγεται το χέρι μου. Έτσι απόκτησα και μια ωραιότατη ουλή στο χέρι, για την οποία θα περιφανεύομαι στις γυναίκες ότι έγινε μέσα σε καυγά με μαχαίρι. (στον καυγά νίκησα φυσικά...)
Σήμερα, καθώς περνάω την Mass Av. πηγαίνοντας προς MIT, οι μαλάκες έφτιαχναν τον δρόμο, αλλά δεν έβαλαν καμιά πινακίδα να προσέχουμε τις λακούβες. Οπότε, έτσι πως πάω φουλαριστός με το ποδήλατο, σκάω σε μια λακούβα, γίνεται χαμός, πάω να πέσω δεν πέφτω, από το τράταγμα ξεσκίζεται λιγάκι το χέρι μου, αλλά συνεχίζω, ρίχνοντας ταυτόχρονα μερικά Ελληνικά βρισίδια, σε σημείο που οι Αμερικάνοι να με κοιτάζουν με απορία να καταλάβουν τι έλεγα μέχρι που είπα το διεθνές: "Γαμώ την πουτάνα σου" και κατάλαβαν πλήρως το περιεχόμενο του μονόλογού μου. Πηγαίνω λοιπόν με το ποδήλατο, περνάω την γέφυρα και το ποτάμι, περνάω το ΜΙΤ, πηγαίνω πηγαίνω πηγαίνω. Ίσα με το Harvard έφτασα [30 λεπτά από το σπίτι μου με ποδήλατο]. Κι εκεί κοιτάζω την ρόδα του ποδηλάτου πήτα. Φούιτ. Και να είχε τριβόλια, παέι στο διάλο, αλλά φούιτ στην άσφαλτο (γαμώ τα έργα μου μέσα) που ακούστηκε; Βρίσκω ένα βενζινάδικο το φουσκώνο λίγο και με χίλια ζόρια καταφέρνω ίσα ίσα να φτάσω πίσω στο σπίτι μου. Και πριν ανέβω νιώθω άλλο ένα τσίμπιμα στο αριστερό πόδι. Κι έτσι ολοκληρώθηκε το κακό.
Τι άλλο μένει; Θα το δούμε σε λίγες μέρες. Έτσι και αντιληφθώ ότι γκαντέμιδες από το Ελλαδιστάν [βλ. Christopher] με καταράστηκαν, θα πάρω το πρώτο αεροπλάνο (ακόμα και air France ας είναι) και θα έρθω να τους κάψω το βίντεο.

Τρίτη, Ιουνίου 02, 2009

Έλα να γυρνάει



Είπα κι εγώ γιατί στείλαν τον Αλαβάνο στο debate!!!

Deb8

Καταχώρησα κι εγώ μια ερωτησούλα για το επερχόμενο διαδικτιακό debate, μεταξύ υποψήφιων Ευρωβουλευτών διάφορων πολιτικών χώρων, που θα γίνει με πρωτοβουλία του ιστοχώρου: deb8.

Επειδή το Debate είναι για την Τετάρτη και καθυστέρησα να καταχωρήσω την ερώτηση, αν νομίζετε ότι σας ενδιαφέρει ως ερώτηση ρίχτε κανένα ψήφο (μέχρι 3 μπορείτε να δώσετε), μήπως και καταφέρουμε να την ρωτήσουν την Τετάρτη:

Δευτέρα, Ιουνίου 01, 2009

Για τις Αμαλίες της ζωής μας

"Ο θάνατος οποιουδήποτε
ανθρώπου με εξαντλεί, γιατί
ανήκω στο ανθρώπινο είδος.
Γι` αυτό ποτέ μην προκαλείς να μάθεις
για ποιόν χτυπά η καμπάνα.
Χτυπάει για σένα."

Τζον Ντον
-o-

Στην Αμαλία που μας άφησε για πάντα πριν δυο χρόνια,
στις Αμαλίες του μέλλοντος και του παρελθόντος,
στις δικές μας Αμαλίες που χάσαμε με πόνο,
στις Αμαλίες που αγαπούσαμε,
στις ελπίδες που αργοπεθαίνουν μέρα με την μέρα...