Παρασκευή, Ιουνίου 12, 2009

Blues

Εδώ στο Μπόστον, λόγω του Berklee έχουμε τρελά αποθέματα ανθρώπων που παίζουν μπλουζιές.
Εμένα η άποψη μου συγκεντρώνεται στην παρακάτω ιστορία, όπως μου την περιγράψανε:

"Μου λέει ένας φίλος να πάμε να ακούσουμε Blues. Εγώ δεν ήξερα και πολλά από τέτοιου είδους μουσική. Πάμε λοιπόν. Καθόμαστε. Παίρνουμε τις μπύρες μας και περιμένουμε να αρχίσει η μουσική. Μετά από λίγο έρχονται και οι μουσικοί. Κούρδισαν τα όργανά τους για κανά δύωρο και μετά έφυγαν."


* Βέβαια εγώ είχα μια πιο τραυματική εμπειρία με την jazz. Πήγα για πρώτη φορά να ακούσω jazz όταν ήμουν στην Ελλάδα και με πήρε ο ύπνος στο τραπέζι. Ένα τραγούδι πρέπει να είχαν μάθει, γιατί το έπαιζαν 3 ώρες. Τουλάχιστον εμένα ένα μου φάνηκε ότι ήταν... Όχι τίποτα άλλο, αλλά ντρεπόμουν να φύγω κιόλας, μιας και είχα πάει με λάτρη της jazz.