Πέμπτη, Ιανουαρίου 15, 2009

Τα ίσα

Βγαίνοντας σήμερα το πρωί από το σπίτι, με -17 παρακαλώ, βλέπω μια τύπισσα απέναντι με το αμάξι να προσπαθεί να ξεπαρκάρει. Ο πάγος φυσικά γύρω από τις ρόδες έκανε το αμάξι να σπινιάρει συνεχώς με αποτέλεσμα η τύπισσα απελπισμένη να μην ξέρει τι να κάνει.
Ε άνθρωποι είμαστε, στην ίδια γειτονιά, είπα να βοηθήσω.
"Άκου" της λέω στα αγγλικά, "θα βάλεις πρώτη και εγώ θα σπρώξω από πίσω το αμάξι".
Αρχίζει. Στρίβει το τιμόνι προς τα μέσα και οι ρόδες αρχίζουν να σπινιάρουν. Εγώ από πίσω να σπρώχνω και να της φωνάζω σε άπταιστα Επανομίτικα: "Α ρε, τα ίσα" [που πάει να πει ίσιαξε το τιμόνι γαμώ την καταδίκη μου, πως θα βγεις έτσι;].
Φρίκαρε η τύπισσα. Σου λέει, τι λέει ο τύπος;
Φυσικά μετά τις οδηγίες μου στα άπταιστα Επανομίτικα [οι οποίες συνοδεύτηκαν με Αγγλική μετάφραση] το βγάλαμε το αμάξι.
Βγήκε έξω μου έδωσε το χέρι, με ευχαρίστησε και φύγαμε ο καθείς στον δρόμο του.

Είδες το Επανομίτικο. Διεθνές...

3 σχόλια:

Αθανασία είπε...

Καλησπέρα Μητσάκο...χααααχαχχα!αχαχχαχχαχχααααχχα!ωραίο!εμ,πως να το κάνουμε παιδάκι μου!η φήμη μας και η ακτινοβολία μας έχει περάσει τα σύνορα της Ελλάδας!...μπράβο!πολύ ωραίο!την έστειλες την αμερικάνα ε;;;.....

par...alogos είπε...

Κανείς δεν σχολιάζει την τεράστια δύναμή μου να μετακινώ αμάξια???
:P

par...alogos είπε...

Ούτε ο Christopher που σήκωνε με τα χέρια το αμαξάκι μου δεν είχε τόση δύναμη...
:)