Σάββατο, Μαΐου 31, 2008

Μάζεμα καΐσιων πριν το ταξίδι

Αυτές οι μέρες ούτε που κατάλαβα πως πέρασαν. Είχα πάρα πολλά να σας πω, από αστεία μέχρι σοβαρά [και όλα τα ενδιάμεσα (όπως έλεγε και στο Ράδιο Αρβύλα: ακούμε τα πάντα. Από Καλομοίρα μέχρι Χατζηγιάννη και όλα τα ενδιάμεσα: δλδ Ping Floyd, Doors κτλ κτλ)], αλλά με τόσο τ5ρέξιμο που είχα δεν πρόλαβα...

Σήμερα φεύγω για Στοκχόλμη. 12 μερούλες στην καταπληκτική αυτή πόλη με δωρεάν διαμονή και φαγητό. Μια χαρά!!!


Κατά τα άλλα δεν έχασα ευκαιρία να πάω στην Πορταριά (Χαλκιδικής πάντα), για να μαζέψουμε καΐσια [για τους νέους: απλά δείτε παλαιότερα posts με αυτό το label].
Έχω και τεκμήρια [παρακάτω photo]...


Δεν προλαβαίνω να σας πω περισσότερα γιατί έχω να πακετάρω τα πράγματα...
Έχω πάρει για το international night μέχρι και τσίπουρο Επανομής που τα σπάει...
Θα γίνει χαμός στην Στοκχόλμη. Νομίζω πως παίζει και η εθνική Ελλάδος την περίοδο που θα πάω...
Θα σας πω τα πάντα εν καιρό...

Καλή αντάμωση.

* Α!!! Παίζει να κάνω και εκπομπή από εκεί. Θα σας ενημερώσω άμεσα.

Δευτέρα, Μαΐου 26, 2008

Αποτυχία

Άλλη μια μαγειρική απόπειρα απέτυχε.
Τελικά δεν γίνεται να τηγανίσεις σε κατσαρόλα.
Βέβαια έπρεπε να το καταλάβω από το ρήμα "τηγανίζω".
Προϋποθέτει τηγάνι γαμώτο...

Κυριακή, Μαΐου 25, 2008

Σόδα

Ο Christopher θέλει να με ξεκάνει...
Εκτός του ότι αμφιβάλω πολύ αν η μίξη τσάι με σόδα βοηθάει στον λαιμό, μου έδωσε ένα κουτί μαγειρικής σόδας που είχε λήξει το 2006.
Βέβαια με έκανε να θυμηθώ τα παλιά χρόνια και να τα αναπολήσω, γιατί ένα τέτοιο κουτί με σόδα είχε η γιαγιά μου στο σπίτι της πριν 10 χρόνια περίπου...
Πάλι καλά που η τιμή στην σόδα που μου έδωσε ο Christopher δεν ήταν σε δραχμές...
[πρέπει μόλις να είχαμε μπει στο Ευρώ]

Φυσικά και δεν τόλμησα να αγγίξω την σόδα... Ίσως χρησιμέψει σαν πυρομαχικό κάποτε...

Παρασκευή, Μαΐου 23, 2008

Θάνατος ημών (και υμών)

Προχωρώ σε ένα ένα ζήτημα λίγο πιο σοβαρό από τα προηγούμενα posts, αλλά αρκετά πιο μακάβριο.
Θα ήθελα να εκφράσω με λίγα λόγια το ζήτημα του θανάτου από την μεριά του υλικού όντος που λέγεται άνθρωπος.

Το τι πιστεύει ο καθένας είναι δικαίωμά του, αλλά όταν φτάσει εκείνη η ώρα που τα κακαρώνει ο οποιοσδήποτε, τότε μπαίνει το ζήτημα του τι κάνεις το ανθρώπινο σώμα. Στην χώρα μας ως είθισται τα νεκρά σώματα τα θάβουμε. Το κάναν και παλαιότερα. Δεν έχει να κάνει με τον Χριστιανισμό απαραίτητα.

Προσωπικά αδιαφορώ πλήρως το τι θα γίνει το νεκρό μου κορμί. Αλλά τίθενται κάποια πρακτικά ζητήματα για αυτούς που μένουν πίσω [όχι μόνο για τους γνωστούς, αλλά για όλο το κοινωνικό σύνολο]. Βλέποντας και το ηθικό, αλλά και το πρακτικό κομμάτι της υπόθεσης πιστεύω ότι [και αυτό θα ήθελα για τον εαυτό μου όταν έρθει η ώρα] το νεκρό σώμα να δοθεί στην πυρά. Είναι σαφώς το ίδιο και πιο υγιεινό από το να θαφτεί, επίσης γλιτώνεις όλο αυτό το δραματικό και ψυχοφθόρο κομμάτι (για αυτούς που μένουν πίσω) μιας τελετής ταφής το οποίο περιέχει: ταφή - ξεταφή και κατάληψη τεράστιου χώρου μιας πόλης - ενός χωριού. Αρκεί βέβαια οι στάχτες του καμμένου σώματος να πετιούνται κατ`ευθείαν διότι είναι εξίσου μακάβριο και ανούσιο να παρεμένει σε βαζάκια στο σπίτι και άλλες τέτοιες μαλακίες.

Εκεί που θέλω να καταλήξω για να μην κουράζω είναι ότι είναι ντροπή για την Ελλάδα να μην υπάρχει χώρος καύσης νεκρών σωμάτων.

Προσωπικά αν με το καλό τα τινάξω θα ήθελα να καεί το σώμα μου και μετά οι στάχτες να πεταχθούν διακριτικά στον υπόνομο, στην θάλασσα, στο έδαφος, ή οπουδήποτε είναι πιο υγιεινό τέλος πάντων ... Όχι ότι θα με ενδιαφέρει και πολύ [μιας και θα τα έχω κακαρώσει], αλλά πιστεύω ότι αυτή η λύση είναι η καλύτερη για το κοινωνικό σύνολο που παραμένει ζωντανό.

Βέβαια ελπίζω να βρεθεί το γονίδιο της θνησιμότητας και να μην πεθάνω ποτέ... :D
Όπως λέει και ο Βασίλης: "Δεν θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλα νεκροθάφτης" :)))

Πέμπτη, Μαΐου 22, 2008

Τρακτερ

Τρεις και κάτι τα χαράματα. Κατεβαίνοντας την Γούναρη με το αμάξι μπροστά μας ένα τρακτέρ κουβαλάει μια καρότσα. Η ταχύτητά του γύρω στα 10 χλμ την ώρα και πάνω ένα παππούς καμπουριαστός, κοκαλωμένος, κοιτάει μπροστά και στο φτερό κάθεται η γυναίκα του.
Σουρεάλ!!! Αυτά γίνονται στην Πάτρα!!!

Τετάρτη, Μαΐου 21, 2008

Πέμπτη 22 Μαΐου RadioCasbah - Τρίτη εκπομπή



Η τρίτη εκπομπή για τον par...alogo και τον vasili® στο RadioCasbah είναι γεγονός.
Ετοιμαστείτε για trash καταστάσεις!!!
Από Σταμάτη Γαρδέλη, μέχρι μικρό σπίτι στο λιβάδι!!!

Carshare Patras


Έχει ξεφύγει η κατάσταση στην Πάτρα.
1 Ευρώ πήγε το φοιτητικό εισιτήριο για να πας μέχρι το πανεπιστήμιο.
Που ζούμε ρε παιδιά;

Οι φοιτητές του τμήματος Μηχανικών Η/Υ και Πληροφορικής (ΝΑΙ ΝΑΙ πάλι εμείς οι ceid-άδες) είχαν μια θαυμάσια ιδέα που λειτουργεί στο εξωτερικό και ονομάζεται carshare.
Σύμφωνα με αυτήν:

Οποιοσδήποτε φοιτητής ανεβαίνει μόνος του Πανεπιστήμιο με
αμάξι, να παίρνει και άλλους (άγνωστους πιθανόν, αλλά φοιτητές) που
βρίσκει στο δρόμο του μαζί του.
Υπάρχει η ιδέα (ώστε να υλοποηθεί αυτό) να υπάρχει σε κάθε αμάξι ενός φοιτητή που προσφέρεται να συμμετάσχει ένα αναγνωριστικό (π.χ. χαρτάκι/αυτοκόλλητο) και κάθε φοιτητής που βλέπει το αναγνωριστικό να μπορεί να σταματά το αμάξι.
Η ιδέα θα συζητηθεί στο "Διεθνές" στην πλατεία Όλγας την Παρασκευή 6 η ώρα. όποιος θέλει μπορεί να συμμετάσχει...

Δημόσιο for ever

Όποτε πας σε μια δημόσια υπηρεσία είναι και μια εμπειρία. Μπορούν να σου συμβούν τα πάντα.
Πάω κι εγώ ο καημένος στην διεύθυνση υγείας να βγάλω μια καρτούλα. Μπαίνω λοιπόν στο κτήριο και πάω στις πληροφορίες να ρωτήσω:
- "Καλημέρα. Θα ήθελα να ρωτήσω αν μπορώ να βγάλω μαι κάρτα Ε-111"
- "Όχι εδώ πέρα. Πάτε στην δίπλα αίθουσα", μου λέει μαι υπάλληλος.

Πάω στην δίπλα αίθουσα. Πηγαίνω και ρωτάω.
- "Καλημέρα. Για μια κάρτα Ε-111..."
- "Α!!! Κάπου το έχω ξανακούσει αυτό. Αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ. Ρωτάς στην προϊσταμένη;", μου λέει μια άλλη υπάλληλος.

["Γαμώ την πουτάνα μου", σκέφτομαι από μέσα μου.]
Πάω στην προϊσταμένη λοιπόν και κάθομαι.

- "Καλημέρααααα. Για μια κάρτα Ε-111..."
- "Πήγαινε εκεί και συμπλήρωσε την αίτηση."

Την συμπληρώνω λοιπόν και ξανά μανά στην προϊσταμένη.
- "Τώρα πήγαινε για υπογραφή πρωτοκόλλου."

"Το πρωτόκολλό σας μέσα", σκέφτομαι πάλι εσωτερικά.
Αφού το υπογράφω και είναι όλα έτοιμα να εκδοθεί η κάρτα, πάω στην προϊσταμένη, κάθομαι και της δίνω τα χαρτιά.

- "Τι σπουδάζεις;", με ρωτάει.
- "Μηχανικός υπολογιστών", απαντώ.
- "'Ωραία. Έχει χαλάσει ο υπολογιστής. Μπορείς να το φτιάξεις;"
- "Πλάκα μου κάνετε έτσι; Φυσικά και όχι. Θα ξαναέρθω το μεσημέρι. Αφήνω εδώ τα χαρτιά..."

Πριν σηκωθώ να φύγω, ενώ αυτή τυραννιέται με τον υπολογιστή, της λέω ότι όταν φτιαχτεί η κάρτα μου καλό είναι να με πάρει ένα τηλέφωνο για να ξέρω.
- "Θα σας αφήσω και το κινητό μου, σε περίπτωση που δεν είμαι σπίτι.", της λέω.
- "Α δεν γίνεται να σε πάρω στο κινητό. Θα σου κανω αναπάντητη και θα με πάρεις εσύ.", μου απαντάει.
- "Πλάκα μου κάνετε!!! Τέλος πάντων πάρτε σπίτι. Εκεί θα είμαι."

Μετά από 10 λεπτά που είμαι στο σπίτι χτυπά το τηλέφωνο.
- "Ναι. Για την κάρτα σας. Δεν βρίσκουμε το ΑΦΜ σας"
["Σιγά μην το βρίσκατε με τέτοιο χαμό εκεί μέσα", σκέφτομαι]
- "Τι να σας πω. Αυτό είναι το ΑΦΜ μου. Να ξανατσεκάρω και σας καλώ ξανά"
Το τσεκάρω και παίρνω πίσω. Το σηκώνει ένας τύπος και μου λέει ότι δεν είναι το σωστό τηλέφωνο και μου δίνει άλλο. Παίρνω το άλλο και βγαίνει μια τύπισσα που μου λέει ότι η υπεύθυνη λείπει. Να ξαναπάρω σε 10 λεπτά. Παίρνω σε 10 λεπτά στο ίδιο τηλέφωνο και μου λένε ότι είναι λάθος τηλέφωνο και μου δίνουν ένα τρίτο.
Τελικά κατάφερα να συνεννοηθώ και να τα καταφέρω.

Σουρεάλ υπηρεσία λέμε

Martin Luther King



If you can't fly, then run.
If you can't run, then walk.
If you can't walk, then crawl.
But whatever you do, keep moving.

Dr. Martin Luther King, Jr.

Τρίτη, Μαΐου 20, 2008

Αι γαμήσου

- Πόσο εύκολα το καλημέρα του άλλου, μετατρέπεται σε άι γαμήσου...
- Τι θες να πεις ρε man;
- Πόσο εύκολα τα χιούμορ σου γίνεται ύβρις για τον άλλον...
- Πάει. Σε έχει βαρέσει η μαλακία κατακέφαλα.
- Και χωρίς να το καταλάβεις έχεις βρεθεί να είσαι ο μαλάκας της υπόθεσης.
- Ε καλά είπα εγώ ρε man!!!
- Και το κακό είναι ότι εν τέλει, αν το καλό-σκεφτείς, παίζει και να είσαι...
- Είσαι τραγικός ρε μαλακά.
- Έχω ξεφύγει. Και ο δρόμος της επιστροφής, μάλλον δεν υπάρχει.
- Έχεις ξεφύγει για τα καλά εσύ. Πάνε να πηδήξεις καμία, να στανιάρεις, να έρθεις στα ίσια σου...
-
Θέλει σκέψη. Η λογική πάντα είναι το καταφύγιο μας. Έτσι δεν είναι;
- Man. Δεν βρίσκω άκρη μαζί σου. Μάλλον δεν ακούς καν τι σου λέω. Την κάνω με ελαφρά πηδηματάκια.
- Πάντα.
- Άι γαμήσου

Σάββατο, Μαΐου 17, 2008

Κούλογλου 2

Το blog συνεχίζοντας την υποστήριξη του στον Σ. Κούλογλου παραθέτει ένα πολύ επιτυχημένο σκίτσο που έχει αναρτηθεί στο κεντρικό site του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα
[ευχαριστώ και τον morfea που μου υπέδειξε την ύπαρξή του]

Παρασκευή, Μαΐου 16, 2008

Artware Festival 2008


Το τρίτο κατά σειρά φεστιβάλ που διοργανώνει η σχολή Μηχανικών Η/Υ και Πληροφορικής της Πάτρας (οι ceid-άδες δηλαδή ή οι υψηλοί όπως λεγόμαστε) διεξάγεται αυτό το τριήμερο (Παρασκευή έως Κυριακή) στο κτήριο πίσω από την πρυτανεία (κτήριο Β).
Είναι αρκετά σημαντικό που φοιτητές έχουν καταφέρει μέσα σε 3 χρόνια να θεσμοθετήσουν έναν νέο θεσμό όχι μόνο για την πανεπιστημιακή κοινότητα, αλλά για όλο τον κόσμο της Πάτρας και όχι μόνο.
Δείχνει ότι παρ` όλα όσα λέγονται για το τμήμα μου (περί καψίματος εννοώ), έχουμε κι άλλα ενδιαφέροντα πέρα από τα PC και τους αλγόριθμους.

Φυσικά όλα είναι free και δεν θα έχει μόνο συναυλίες, αλλά και έκθεση φωτογραφίας, ποιημάτων, κειμένων, προβολή ταινιών (και μικρού μήκους δημιουργημένων από φοιτητές του τμήματος), συζητήσεις για διάφορα θέματα, djs και πολύ κέφι, μπίρα και ξενύχτι.
Την Κυριακή θα εμφανιστεί και ο Ζακ Στεφάνου...

Το πρόγραμμα είναι σε pdf μορφή: εδώ. [click on it]

Θα σας περιμένουμε να σας δούμε πάνω στο πανεπιστήμιο!!!

Artware Festival for the win!!!

Πέμπτη, Μαΐου 15, 2008

Πέμπτη 15 Μαΐου RadioCasbah - Δεύτερη εκπομπή


Η εκπομπή μας μετατίθεται για σήμερα 7-9 μ.μ.
Θα τα πούμε σε λίγη ώρα. Ελπίζω να είστε εκεί για up & high μουσική σήμερα!!!

Τετάρτη, Μαΐου 14, 2008

Κούλογλου

Ένας από τους καλύτερους κατ` εμέ, αλλά και κατά πολύ κόσμο, δημοσιογράφους, με σαφή αριστερό χαρακτήρα, πετιέται έξω από την ΕΡΤ.
Να λοιπόν που η αισχρή λογοκρισία, χωρίς δικαιολογία, είναι ακόμα ζωντανή. Και αυτό γίνεται σε ένα σταθμό που πληρώνει ο ελληνικός λαός κάθε μέρα...

Τρίτη, Μαΐου 13, 2008

Γυναίκα

Σήμερα προσπαθώντας να φάω δύο φέτες ψωμί με μαρμελάδα για πρωινό [στις 4 το μεσημέρι], συνειδητοποιώ ότι δεν υπάρχει ούτε ένα πιάτο για να τοποθετήσω τις φέτες. Οπότε τι κάνει ένας άνθρωπος όταν όλα τα πιάτα είναι άπλυτα;
Απλώς παίρνει το τηγάνι και βάζει εκεί τις φέτες του. Οπότε έχω δύο φέτες με μαρμελάδα μέσα σε ένα τηγάνι και επειδή ούτε ποτήρια φυσικά δεν έχω, ένα μπρίκι με νερό μέσα για την δίψα.

Συμπέρασμα:
Πρέπει να μπει γυναίκα σ` αυτό το σπίτι να βάλει μια τάξη. Και δεν εννοώ την μάνα μου.
Όποια ενδιαφέρεται, να επικοινωνήσει άμεσα και απ` ευθείας.
Φωτογραφίες μου υπάρχουν στο blog [να μια εντελώς τυχαία που βρήκα (απλά κοιτάχτε ποσοστό)].
Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας!!!

Κυριακή, Μαΐου 11, 2008

Ανθρώπινες σχέσεις

Δεν ξέρω αν έχει να κάνει μόνο με την φιλία. Νομίζω είναι κάτι πιο γενικό.
Σχέσεις μεταξύ ανθρώπων ας πούμε.

Όταν κάποιος σου πει "γεια", ακόμα κι αν στο λέει υποκριτικά ή από συνήθεια, είναι πολύ όμορφο να του απαντήσεις "γεια". Πες το κι ας πέσει χάμω, που λέει και το τραγούδι.
Όταν σου πει καλημέρα να του απαντήσεις καλημέρα.
Όταν σου πει καλησπέρα να του απαντήσεις καλησπέρα.
Όταν σου πει καληνύχτα να του απαντήσεις καληνύχτα.

Προσωπικά με προσβάλει απίστευτα το γεγονός να πω σε κάποιον ένα "γεια", μια "καλημέρα", ένα "τι κάνεις", είτε προφορικά, είτε μέσω sms, είτε μέσω e-mail, είτε μέσω msn και να μην μου απαντήσει ποτέ ο άλλος. Ακόμα κι αν το δει μετά από σαράντα ώρες.
Η αδιαφορία προς τον άλλον σε κάτι τόσο μικρό μα τόσο ουσιαστικό εμένα εκτός του ότι με στεναχωρεί, με προσβάλει κιόλας. Είναι χειρότερο κι από το να σε βρίσει ο άλλος χυδαία.

Κι επειδή το να μιλάμε γενικώς για ανθρώπινες σχέσεις δεν είναι πολύ ορθό διότι μπορεί δύο άνθρωποι να μην έχουν καθόλου καλές σχέσεις μεταξύ τους για χίλιους δυο λόγους, οπότε να μην θέλουν ουσιαστικά (είτε μονόπλευρα, είτε και από τις δύο πλευρές) να μιλήσουν, ίσως είναι πιο ορθό να μιλάμε για τις φιλικές σχέσεις.

Ε. Όταν είσαι φίλος με τον άλλο, ακόμα κι αν έχετε μια τυπική σχέση μεταξύ σας ("λέμε ένα γεια", λέει ο λαός), πως είναι δυνατόν να μην λες μια γαμημένη καλημέρα στον άλλον όταν αυτός σου την λέει (προφορικώς ή γραπτώς) ; Και δουλειά να έχεις, μισό δευτερόλεπτο μπορείς να αφιερώσεις. Δεν νομίζετε;

Κι επειδή τώρα τελευταία συμβαίνει αρκετά συχνά αυτό, πως είναι δυνατόν να θεωρώ φίλους μου όλους αυτούς που το κάνουν κατ` επανάληψη αυτό;

Φοιτητηλίκι γαμώτο!!!

Δεν ξέρω πως είναι η ζωή μετά, αλλά η φοιτητική ζωή απλά ΓΑΜΑΕΙ!!!

Σάββατο, Μαΐου 10, 2008

Όλο μ' αφήνεις να σ' αφήνω

Με όμορφη γυναικεία χροιά απαγγέλλει λίγο από Σεφέρη και μετά αυτό το τραγούδι, που πρώτη φορά μου ακούγεται τόσο πολύ όμορφο...

Friends

Friends are just enemies who don't have enough guts to kill you.

Δεν ξέρω ποιος το είπε, αλλά ήταν σοφός!!!

Τετάρτη, Μαΐου 07, 2008

Πέμπτη 8 Μαΐου - RadioCasbah - Πρώτη εκπομπή

Κυρίες και κύριοι,
πρώτη εκπομπή για τον par...alogo και τον vasili® στο RadioCasbah.
Οπότε αύριο Πέμπτη 6 με 8 το απόγευμα [όπως και κάθε Πέμπτη] όσοι θέλετε να περάσετε 2 ευχάριστες ωρίτσες μαζί μας θα είναι χαρά μας να είστε εκεί!!!
Μπορείτε να μας ακούσετε είτε από το blog αυτό, όπου έχω βάλει πάνω δεξιά έναν player πατώντας απλώς το play είτε από το κεντρικό site του radiocasbah εδώ. Επίσης μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας [για τραγούδια, παρατηρήσεις, σχόλια κτλ κτλ] είτε από το Chat Box στο κεντρικό site του radiocasbah είτε μέσω e-mail στο paraloga [at] gmail [dot] com.

Πάτρα, Τετάρτη 7 Μαΐου

Επειδή μου άρεσε η φωτογραφία αυτή, πάρα πολύ,
να ευχαριστήσω τον συνάδελφο Σπύρο που με τράβηξε
και μου την έδωσε...


B(l)ack to Patras

Υπό κανονικές συνθήκες η επάνοδός μου στην Πάτρα θα συνοδεύονταν με μια αστεία ιστορία. Και όντως μέχρι ένα σημείο ήταν ένα αστείο ταξίδι. Μέχρι που μετά την Λαμία, στον Μπράλο, το απέναντι φορτηγό ντελαπάρει. Ο δρόμος έχει γεμίσει νερά και πετρέλαιο από το μεγάλο φορτηγό και ένας τύπος έχει εγκλωβιστεί μέσα σ` αυτό. Από την άλλη να έχουμε τον οδηγό να καταριέται την τύχη του κι εμείς να προσπαθούμε να καταλάβουμε τι έγινε.
Εν τέλη περιμέναμε γύρω στο 45-λεπτο να έρθει αστυνομία, πυροσβεστική και ασθενοφόρο.
Προσωπικά σοκαρίστηκα. Ε δεν είναι λίγο πράγμα να βλέπεις να γίνεται όλο αυτό μπροστά σου. Και το λεωφορείο μας ήταν το πρώτο που συνάντησε την νταλίκα ανάποδα. Πάλι καλά που δεν πέσαμε πάνω της να είχαμε κι άλλα.
Όταν ξεκολλήσαμε ο οδηγός τσατισμένος που είχε καθυστερήσει, αρχίζει και τρέχει. 5 χρόνια ανεβοκατεβαίνω Πάτρα, τέτοιο τρέξιμο δεν έχω ξαναδεί. Στις στροφές ήμουν κυριολεκτικά κολλημένος στο τζάμι. Αφού κοιταζόμασταν μεταξύ μας με τους άλλους επιβάτες και απορούσαμε, πως γίνεται να πηγαίνει τόσο γρήγορα. Δεν του είπαμε τίποτα. Μην τσατιστεί παραπάνω και μας πετάξει σε κανά χαντάκι. Μόνο μερικούς ψιθύρους με την ελπίδα να ακούσει και μία απορία ενός παιδιού στον οδηγό, αν βγήκε από το πρόγραμμα του.
Η απόδειξη του πόσο γρήγορα πηγαίναμε είναι ότι φτάσαμε στην ώρα μας ακριβώς. Εννοείται πως δεν έκλεισα μάτι. Και όλο σκεφτόμουν: "Τώρα θα μας ρίξει ο μαλάκας", "Ύστερα θα μας ρίξει ο μαλάκας", "Και τι γκαντέμης είμαι να έχει κλείσει και το κινητό από μπαταρία"...
Τέλος πάντων φτάσαμε.

Και για να μην είναι το κλίμα τόσο μαύρο να σας πω ότι έχω την υποψία ότι ο οδηγός είναι το ίδιο πρόσωπο που μας έβγαλε εισιτήρια στην έκδοση εισιτηρίων (γαμώ τον καπιταλισμό). Πράγμα αστείο υπό κανονικές συνθήκες, αλλά στη δική μας...

Και κάτι ακόμα. Μην τρέχετε ρε μάγκες με τα αμάξια. Λίγο ο δρόμος που είναι σκατά, λίγο η γαμημένη η νύστα το βράδυ, λίγο το αλκοόλ και τα γαμω-κινητά, δεν είναι δύσκολο να γίνει το κακό.

Άντε καλό ξημέρωμα. Να πάω κι εγώ γι α ύπνο ο κακομοίρης...
Θα τα πούμε αύριο σε κλίμα πιο χαρμόσυνο!!!

Κυριακή, Μαΐου 04, 2008

Γκαζόν


Το γκαζόν στο χωριό είναι σχεδόν must αν έχεις κήπο. Το θέμα είναι να βάλεις τον σωστό σπόρο. Ο γείτονας πήγε στον γεωπόνο και πήρε ένα σωρό σπόρο.
- "Φέρε μπόλικο, γιατί έχω βάλει 4 φορές μέχρι τώρα και δεν έπιασε"
Και πήρε ένα σωρό. Έριξε τον σπόρο και άρχισε τα ποτίσματα. Και άρχισε να βγαίνει ένα ωραίο γκαζόν. Πυκνό και πράσινο. Μέχρι που άρχισε να διακλαδώνεται.
Εν τέλη αποδείχθηκε ότι ο γεωπόνος έκανε λάθος και του έδωσε άνηθο.
Ρίξαμε πολύ γέλιο. Και τον έριξε πυκνό πυκνό. Έτοιμοι να πάμε στην λαϊκή να τον πουλήσουμε είμαστε. Σήμερα τον έκοψε και μαστούρωσε όλη η γειτονιά!!!
Η φωτό παραπάνω είναι ο κήπος του γείτονα :)
Πιο πολύ γέλιο θα είχε ο άλλος με τον οποίο μπέρδεψαν τις σακούλες, που περίμενε άνηθο και του φύτρωσε γκαζόν :P

16. Μικρή επίσκεψη

Παλαιότερα ήταν αλλιώς τα πράματα. Η παραγωγή ήταν μεγαλύτερη, με λιγότερο κόπο.
Σήμερα έκανα μια βόλτα στο χωράφι στην Πορταριά [ναι ο δρόμος μου με έφερε πίσω στο χωριό της Χαλκιδικής] και με λύπη διαπίστωσα ότι το κυκλοκόνιο [είδος μύκητα] κατέστρεψε τις ελιές για φέτος. Πάλι καλά οι καϊσιές έχουν αρκετά καΐσια και θα φάμε και κάτι φέτος.

Αλλά αυτό που ήθελα να πω εκτός των παραπάνω είναι ότι στα χωράφια πάντα οι παλαιότεροι έβαζαν κάποια άσχετα δέντρα, είτε για ίσκιο είτε για να ξεχωρίζουν που τελειώνουν του ενός τα στρέματα και που αρχίζουν του άλλου. Στην Επανομή έχει κυρίως αγκορτσίες και συκιές, ενώ στην Πορταριά ο παππούς είχε βάλει αχλαδιές και συκιές.
Εκεί που ήθελα να καταλήξω είναι ότι αυτή η περίοδος είναι ταμάμ για γλυκό σύκο. Οπότε όποιος θέλει να φτιάξει αυτήν την εποχή μαζεύουν τα σύκα, πριν ωριμάσουν δηλαδή.
Και κάτι άλλο άσχετο, αλλά η εποχή είναι επίσης εποχή που τρώμε Σπαρούδια.
Carpe Diem παίδες.

Παρατήρηση ενός άσχετου

Τις τελευταίες δύο ημέρες βγήκα βόλτα με δύο πολύ όμορφες κοπέλες, οι οποίες όμως φορούσαν make-up [εκ των υστέρων το έμαθα βέβαια, μιας κι εγώ ο άσχετος νόμιζα ότι ήταν κάτι σαν αλοιφή προσώπου όλο αυτό].
Χωρίς να ξέρω βέβαια γιατί το φορούσαν μιας και οι δύο ήταν πανέμορφες, όχι μόνο χαλούσε τη φυσική τους ομορφιά, αλλά όταν έπεφτε ο ήλιος πάνω στο πρόσωπό τους δεν φαίνονταν και τόσο ωραία.
Βέβαια ντράπηκα να τους το πω. Σκέφτομαι ότι ίσως να είμαι και προκατειλημμένος γιατί δεν μου αρέσει η γυναίκα να βάφεται πολύ.
Anyway όπως είπα και στον τίτλο: Παρατήρηση ενός άσχετου

Σάββατο, Μαΐου 03, 2008

Κούμπα Κούμπα

Δέχομαι το γεγονός ότι η Κούβα υπήρξε (και είναι) μια ταλαιπωρημένη χώρα ειδικά μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού (όπου έχασε ουσιαστικά το οικονομικό κυρίως στήριγμα της Σοβιετικής Ένωσης), έχοντας ένα δυνατό εμπάργκο ενάντια τους από τις ΗΠΑ μετά τον ψυχρό πόλεμο, αλλά δεν ξέρω αν ο Φιντέλ (και ό,τι αυτός εκπροσωπεί) αποτελούσε εν τέλη έναν δημοκρατικό ηγέτη ή έναν αυταρχικό ηγέτη [τύπου Στάλιν] κατά τη διάρκεια όλης του της πορείας στην εξουσία.
Σε αντίθεση πιστεύω ότι συνέβη αυτό που λέει ο Όργουελ στην "Φάρμα των Ζώων" στην τελευταία σελίδα:

«Δώδεκα οργισμένες φωνές που έμοιαζαν όλες ίδιες. Τώρα δεν υπήρχε αμφιβολία για το τι είχε συμβεί στις μουσούδες των γουρουνιών. Τα ζώα κοίταζαν από γουρούνι σε άνθρωπο και από άνθρωπο σε γουρούνι και ξανά από γουρούνι σε άνθρωπο: μα έμοιαζαν τόσο πολύ που ήταν αδύνατο να ξεχωρίσουν ποιος ήταν γουρούνι και ποιος άνθρωπος.»
Μου προκάλεσε τρομερό γέλιο το γεγονός ότι ο Ραούλ πλέον [ο οποίος ήταν αυτός που μαζί με τον Τσε Γκεβάρα έπεισαν τον Φιντέλ να αποδεχτεί τον κομμουνισμό, μιας και ο Φιντέλ μέχρι την επανάσταση εκπροσωπούσε τους εθνικιστές και τους φιλελεύθερους της Κούβας] αρχίζει να κάνει πράγματα που μόνο γέλιο σου προκαλεί στην σκέψη του πως ζούσαν οι άνθρωποι στην Κούβα μέχρι σήμερα.
Πλέον επιτρέπεται να αγοράσεις κινητό στην Κούβα, επίσης νομιμοποιήθηκε η αγορά κλιματιστικού και ηλεκτρονικού υπολογιστή. Βέβαια ένα PC κοστίζει 800$ και οι Κουβανοί καθώς άκουσα παίρνουν 20$ τον μήνα. Οπότε γάμησε τα Πολυχρόνη η κατάσταση.
Άντε και νομιμοποίηση της ηλεκτρικής σκούπας εύχομαι!!!

Παρασκευή, Μαΐου 02, 2008

Rock on bab`

Επειδή και στην Επανομή διασκεδάζουμε: προχθές είχε ένα γαμάτο συγκροτηματάκι που τα έσπαγε!!! Είχε και πολύ καλές συστάσεις από τον Γιάννη τον Αγγελάκα, οπότε πήγαμε να ακούσουμε. Έτσι ζήσαμε και μια ωραία βραδιά ροκ με all time classic κομμάτια!!!

Παρεμπιπτόντως από χθες μου έχει κολλήσει το τραγουδάκι αυτό. Το οποίο είναι φοβερό, ειδικά το μπάσο!!!:

Psycho Killer!!!

Πέμπτη, Μαΐου 01, 2008

Πόσο φλώρος είσαι;

Το ερώτημα που πρέπει να απαντήσετε είναι:
"Όταν πλένετε τα δόντια σας και τα ξεβγάζετε με νερό,
χρησιμοποιείτε ποτήρι για το νερό;"



*η απάντηση ναι συνεπάγεται αυτομάτως ότι είστε πολύ φλώρος...

1 Μαΐου


Δεν είν` αργία
Ειν` απεργία


Από το Σικάγο του 1886 και τους καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης του 1936, μέχρι σήμερα οι εργάτες διεκδικούν και οφείλουν να διεκδικούν μια καλύτερη ζωή. Εργατική Πρωτομαγιά καθημερινά.