Πέμπτη, Φεβρουαρίου 28, 2008

Φίλε μου blogger...

- Δεν είσαι επαναστάτης.
Το blogging δεν είναι κίνημα. Ούτε ταξικό, ούτε κάτι άλλο. Θα ήταν σαν να λες ότι όλοι οι συγγραφείς αποτελούν κίνημα ανεξαρτήτως αν ο ένας είναι χουντικός ή αριστερός. Κάτι που δεν ισχύει φυσικά. Άρα δεν μπορούμε να μιλάμε γενικώς. "Οι bloggers έκαναν εκείνο, οι bloggers έκαναν το άλλο, οι bloggers είναι αυτό, οι bloggers είναι το άλλο". Φτάνει πια. Δεν υπάρχει γενίκευση, όπως και να το κάνετε. Οι bloggers είναι άνθρωποι της κοινωνίας μας που έχουν ο καθείς και την δικιά του ιδεολογία. Απλώς του δίνεται (καλώς) ένα βήμα ελεύθερο να εκφραστεί στο κοινό. Και αυτό κάνει. Και καλώς το κάνει γιατί είναι όντως ο μόνος τρόπος πλέον (στην κοινωνία της φίμωσης) να εκφραστείς διεκδικώντας από κάποιους να σε ακούσουν.
- Δεν είσαι αρχηγός κανενός.
Υπήρξαν μερικά θέματα (όπως αυτό της Αμαλίας) τα οποία τελικά τα καπηλεύτηκαν κάποιοι bloggers ("αρχηγοί" ημών) το δίχως άλλο, μετατρέποντας αυτά τα ζητήματα (π.χ. της Αμαλίας, που είχε την αυθόρμητη ανταπόκριση πολλών) σε μαγαζάκι λίγων, προτάσσοντας κείμενα που τα σύνταξαν 10 άτομα και απαιτούσαν να τα δεχθούμε όλοι. Το ίδιο έκαναν σε πολλά θέματα. Πατερναλιστές δεν χρειαζόμαστε. Χορτάσαμε από δαύτους...
- Δεν ανήκεις σε ομάδα επειδή είσαι blogger και μόνο.
Δεν είναι το blogging κίνημα, ούτε κόμμα, ούτε οι bloggers άνθρωποι a priori με κοινές ιδέες και ιδεολογίες, μόνο και μόνο επειδή είναι bloggers. Βέβαια λογικό είναι να βρεθούν 10 - 20 - 200 - 300 άτομα να συμφωνούν σε κάποια ζητήματα. Ναι. Μα δεν είναι συνέπεια του ότι είναι bloggers, μα συνέπεια της έως τότε ιδεολογίας τους. Το blogging μπορεί να βοηθήσει στο να ενωθούν αυτοί οι 300 προς ένα κοινό σκοπό. Το μόνο κοινό γνώρισμα τελικά όλων μας, είναι ότι διεκδικούμε την ελεύθερη διακίνηση ιδεών (κάτι το οποίο η κυβέρνηση προσπαθεί να καταργήσει μετά τις τελευταίες εξελίξεις)

- Είσαι ελεύθερος. (Όχι παραβατικός.)
Όσο ελεύθερος θα έπρεπε να είσαι στην πραγματικότητα (η οποία ελευθερία βέβαια έξω από τον κόσμο του Internet δεν ξέρω κατά πόσο υπάρχει πλέον). Το blogging είναι ένα μέσο άμεσης έκφρασης του οποιουδήποτε. Που δεν σημαίνει όμως παραβατικότητα ή αυθαιρεσία. Το ότι σου δίνεται (και καλώς σου δίνεται) το βήμα για ελεύθερη έκφραση δεν σημαίνει ότι νομιμοποιήσε όταν αρχίζεις να εκβιάζεις ανθρώπους ώστε να μην ανεβάσεις ένα post για παράδειγμα. Αυτό στην τελική είναι η απόλυτη καφρίλα. Και εκτός των άλλων ρίχνεις και όλους τους άλλους στην πυρά, κύριοι του press-gr, μάγκες, φίλοι μου bloggers...εκβιαστές. Γιατί με τις πράξεις σας τώρα προσπαθούμε να διαφυλάξουμε εμείς την δική μας ελευθερία από τρομό-νόμους που προσπαθεί να πασάρει η κυβέρνηση.
- Τελικά μήπως είσαι παραπάνω manager, παρά 'συγγραφέας', πλέον;
Έχεις εντάξει στη ζωή σου το managment. Δεν σε νοιάζει φορές φορές να γράφεις posts που σε εκφράζουν, μα το να γυρνάς από blog σε blog πασάροντας τον εαυτό σου με ένα σχόλιο, ώστε να "αναγκάσεις" άλλους bloggers να έρθουν "σπίτι" σου. Και κατά βάθος ξέρεις ότι τα 200 σχόλια/Links δεν είναι γιατί αυτό που έγραψες είναι κάτι που αξίζει να σχολιασθεί.

...to be continued

Τσικο-πέφτει

Απίστευτη Τσικνοπέμπτη στην Επανομή. Όλοι οι συμμαθητές από το Λύκειο, ψήσαμε, φάγαμε, ήπιαμε, περίσσεψαν άλλα τόσα (ξοδεύοντας ελάχιστα φράγκα) και ρίξαμε πολύ γέλιο!!!
Με φαίνεται σε αυτό το εξάμηνο θα μείνω πιο πολύ εδώ παρά Πάτρα.

Τρίτη, Φεβρουαρίου 26, 2008

Blog-οπαίχνιδο

OK Μου ζητήθηκε να συμμετάσχω στο παρακάτω παιχνίδι και ακόμα κι αν δεν βρίσκω το νόημα θα το κάνω.

Οι κανόνες:
1.Πιάσε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε εσένα.
2.Άνοιξε το βιβλίο στη σελίδα 123 (αν το βιβλίο δεν έχει 123 σελίδες, πιάσε το επόμενο κοντινότερο).
3.Βρες την πέμπτη περίοδο (από τελεία σε τελεία) της σελίδας.
4.Ανάρτησε τις επόμενες τρεις περιόδους (δηλ. την έκτη, την έβδομη και την όγδοη).
5.Ζήτα από πέντε ανθρώπους να κάνουν το ίδιο.

Το βιβλίο λέγεται: Linear Optimization
(και δεν χρειάστηκε καν να απλώσω το χέρι μου γιατί είναι προστά μου).

Σελίδα 123 έχουμε:
"We can now visualize pivoting through the following physical analogy. Think of the original basic simplex with vertices C, D, F, as a solid object, anchored at its vertices.Grasp the corner of the basic simplex at the vertex C leaving the basis, and pull the corner down to the new basic point E. While so moving, the simplex will hinge, or pivot, on its anchor and strech down to the lower position."

Όποιος κατάλαβε κατάλαβε...
Δεν προσκαλώ κανέναν...

Σάββατο, Φεβρουαρίου 23, 2008

Κύπρος - Προεδρικές Εκλογές v2

Ελπίζω να βγει ο Χριστόφιας. Μπας και γλιτώσουμε από τα χειρότερα...
Τόσα χρόνια με τον Τάσσο καταστροφή και αηδία.
Αν έρθει στην εξουσία και ο Κασουλίδης θα ζήσουμε ακόμα πιο ζοφερές μέρες.
Μεταξύ των τριών: Χριστόφια και πάλι Χριστόφια!!!

-o-
update 25/02/2008

Ο Χριστόφιας νέος πρόεδρος της Κύπρου!!!

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 22, 2008

Μακεδονία

Μάχη μεταξύ των κομμάτων για το όνομα των Σκοπίων. Φυσικά κυριαρχεί το όνομα Νέα Δημοκρατία της Μακεδονίας με ποσοστό 43%, ενώ ΠΑΣΟΚ της Μακεδονίας με ποσοστό 37%.
Στον αγώνα μπαίνει δυναμικά η ονομασία Μακεδονία του Τσίπρα μετά από παρέμβαση του νέου προέδρου, ενώ το ΚΚΕ πρότεινε να γίνει επανένωση της Σοβιετικής Ένωσης και να ονομαστεί το σοβιέτ ΚΚΕ της Μακεδονίας. Ο Καρατζαφέρης υποστηρίζει ότι δεν υφίσταται
κράτος τέτοιο και ότι πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας θα `ναι.


Ρε δε μας χέζετε; Ούτε νέα Μακεδονία ούτε μαλακίες. Ο καθένας μπορεί να ονομάζεται όπως γουστάρει και ποθεί. Και ανθέλουν να λέγονται Δημοκρατία της Μακεδονίας τι μας κόφτει; ΠΓΔΜ ήταν το συνταγματικό όνομά της και έτσι αυτοπροσδιορίζονταν χρόνια τώρα. Γιατί να είναι πρόβλημα αυτό; Και στην τελική τοπολογικά και εθνολογικά το δικαιούνται. Τι θέλουν; Μακεδονία; Μακεδονία. No problem.
Θα μου πουν τώρα οι άλλοι για την ιστορία μας. Είπαμε τοπολογικά είμαστε στα ίδια λημέρια κύριοι. Μακάρι να μην ήμασταν και να ξεφορτωνόμασταν την ιστορία του μεγαλύτερου ιμπεριαλιστή της ιστορίας του "έθνους", αυτή του Μ. Αλεξάνδρου που είναι ντροπή να τον αναφέρουμε ως Ελλην ηγέτη. Σκότωνε καθημερινά τόσους αθώους σαν άλλος Τζέκινς Χαν, τους άλλαζε πίστη και πολιτισμό [τάχα μου εκπολιτισμό τον βάφτισαν] κι εμείς τον έχουμε και τον θαυμάζουμε. Βρε ουστ!!!

Από την άλλη κι αυτοί τι γκαύλα έχουν φάει με το όνομα;
Καταντήσαμε "εθνικιστές όλου του κόσμου ενωθείτε". Μωρέ δε γαμιέστε όλοι.
Οι άνθρωποι, είναι άνθρωποι. Και είναι το ίδιο να υποφέρει ένας Σκοπιανός και το ίδιο ένας Έλληνας. Είναι το ίδιο να σφάζεται ένας Αλβανός και το ίδιο να σφάζεται ένας Έλληνας.
Και είναι ο ίδιος εθνικισμός είτε αυτός είναι Ελληνικός είτε είναι Σκοπιανός.
Άλλωστε από προσωπική εμπειρία πιστεύω ότι οι Σκοπιανοί είναι πολύ φιλικός λαός προς τους Έλληνες [άσχετο αλλά το ίδιο πιστεύω και για του Τούρκους]. Μόνο κάτι φασιστοειδή εθνικιστικά ζώα τύπου Γκρίζοι Λύκοι [και ανάλογοι σε όλες τις χώρες] κτλ κτλ θέλουν να δημιουργούν κλίμα μίσους.

Σκατά προς όλους τους εθνικιστές.


Και αφιερώνω και ένα τραγούδι του Άσιμου:

Σαν θα με καλέσει η πατρίδα, να πάω τον οχτρό να πολεμήσω
Θα τους πω, δεν έχω ‘γω πατρίδα, ούτε θυσιάζομαι ποτές
Για των μπουρζουάδων τα μεράκια, για των μπουρζουάδων τα σαγόνια.

Θα τους πω, δεν βαστώ, δεν περνάει το παραμύθι
Δεν με μπλέκουν εμένα μ’ αδερφούς μου να σφαχτώ
Οι οχτροί μου είστε ‘σεις που μας θέτε ν’ αρπαχτούμε
Τα αισχρά συμφέροντά σας ματωβάφουνε τη γη
Η κεφαλαιοκρατία πάει πια έχει σαπίσει
Κι οι φαντάροι που ξυπνήσαν άλλο πια δεν πολεμούν.

*Για αυτούς που νομίζουν ότι είναι θέμα πατριωτισμού και όχι εθνικισμού το παρόν ζήτημα να πω πόσο παρεξηγημένος είναι ο όρος πατριωτισμός, διότι συνήθως οι εθνικιστές πιστεύουν ότι είναι πατριώτες, ενώ τελικά είναι αντι-πατριώτες. Καθώς λέει και το σύνθημα: "Κοιμάσαι πατριώτη, ξυπνάς εθνικιστής"

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 21, 2008

Ερωτόκριτος

Γυρνώντας από τη σχολή με τον k...ok? ανοίγουμε το ράδιο να ακούσουμε τίποτα.
Εκείνη την ώρα παίζει Ξυλούρη, τον Ερωτόκριτο. "Άκουσες Άρετουσα μου τα θλιβερά μαντάτα" κτλ
Τελειώνει λοιπόν το τραγούδι και ακούμε:
"Αυτό ήταν ένα μέρος από τον Ερωτόκριτο του Κορνάρου, το οποίο έχει 10.000 στίχους. Οι πρόγονοί μας ξέραν όλους αυτούς τους στίχους απ` έξω. Βέβαια εμείς δε χρειάζεται να τους μάθουμε απ` έξω. Τι στο διάλο; Πόσα kilobytes να είναι; Τα βάζεις σε ένα stick-άκι και τα έχεις μαζί σου. Στην τελική τα περνάς και στο ipod σου..."

Ρίξαμε πολύ γέλιο...

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 20, 2008

Σαν παραμύθι θα στο πω...


Ακούμπησα με τα δυο μου δάχτυλα τα κλειστά της μάτια ακούγοντας τους χτύπους της καρδιάς της και της ψιθύρισα στο αυτί πως η αγάπη δεν τελειώνει.
Και το `πα με μάτια που γυάλιζαν στο σκοτάδι σαν να μην είχαν δει άλλο τέτοιο πλάσμα στον κόσμο όλο.
Άνοιξε αργά τα μάτια και με γαλήνιο χαμόγελο μου είπε πως η αγάπη όχι μόνο τελειώνει, αλλά κι ότι μετατρέπεται σε κάτι άλλο περίεργο και σκοτεινό.
Γύρισε την πλάτη της και έφυγε.
Πίσω έπαιζε το τραγούδι. Και τελείωσε. Με χειροκρότημα.
Χαμογέλασα. Τώρα το ήξερα. Γύρισα πλάτη και έφυγα...

Τρίτη, Φεβρουαρίου 19, 2008

Engineer

Μόλις το είδα πέθανα στα γέλια.
Ειδικά οι τελευταίες ατάκες....



Και ΝΑΙ είμαι κι εγώ μηχανικός!!!
Mother: Can he lead a normal life?
Doctor: No, he'll be an engineer.

Βέβαια η συνέχεια είναι καλύτερη: link

Κότα

Θυμήθηκα μια συμφοιτήτρια μου που δεν είχε δει ποτέ της κότα.
Δύο ώρες προσπαθούσαμε να την πείσουμε ότι η κότα έχει δύο πόδια και όχι τέσσερα.
Και ότι παρά του ότι έχει φτερά δεν πετάει παρά λίγα μέτρα και όχι πολύ ψιλά!!!
Αφού δεν μπορέσαμε να την πείσουμε έψαξε στο google και βρήκε φωτογραφία μιας κότας και πείστηκε...

Δευτέρα, Φεβρουαρίου 18, 2008

Eλαττώματα

Κυκλοφορεί ένα παίγνιο μεταξύ bloggers που ζητάει ο εις στον έτερο να του περιγράψει ποια ελαττώματα έχει.
Μου θύμισε στην τηλεόραση που ρωτάνε τους καλεσμένους:
"Ποιο το μεγαλύτερο ελάττωμα σου;"
και αυτοί πάντα μα πάντα απαντάνε: "Η ειλικρίνεια μου'.
[το είχαν ρωτήσει στον Καρατζαφέρη και είχα ρίξει πολύ γέλιο. Σιγά μην έλεγε ελάττωμα το ότι είναι ακροδεξιός και άλλα πολλά...]

Δεν πιστεύω ότι μπορεί κάποιος να μιλήσει για τα ελαττώματα του, γιατί προφανώς δεν μπορεί να τα προσδιορίσει. Διότι το ελάττωμα προσδιορίζεται μονάχα σε σχέση με κάτι. Και αυτό το κάτι είναι ο οποιοσδήποτε άλλος. Και ο άλλος μπορεί να μη θεωρεί ελάττωμα αυτό που εσύ θεωρείς ότι θεωρεί ως ελάττωμα. Και στην τελική αν κάποιος μπορούσε να προσδιορίσει τα ελαττώματα του [παρ` όλο που ενδεχομένως δεν υπάρχει τομή αυτών] τότε θα μπορούσε να τα αποφύγει κιόλας ή τουλάχιστον θα προσπαθούσε.

Τα ελαττώματα σου τα υποδεικνύουν άλλοι, τρίτοι. Και φυσικά είναι τουλάχιστον τόσα όσα και το πλήθος των τρίτων. Διότι για κάποιον ελάττωμα είναι που τρως πολύ και για κάποιον άλλο αυτό δεν είναι τίποτα. Για άλλον που μιλάς πολύ, ενώ σε άλλους δεν πειράζει αυτό καθόλου.

Οπόταν εγώ λέω να λέει ο καθένας τα ελαττώματα του άλλου μέχρι να σφαχτούμε στο τέλος!!!
Ψηθείτε...

ALTER [όχι EGO]

Δεν ξέρω αν το έχετε παρατηρήσει, αλλά από τότε που πήγε ο Χατζηνικολάου στο ALTER, έχουν κοπεί όλες οι τσόντες. Σε λίγο θα κόψουν και την Πάνια.
Που βαδίζει αυτό το κανάλι;

μέρααα

Αν ισχύει ότι η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται,
τότε θα έχω μια πολύ χάλια μέρα σήμερα!!!

Όπως έλεγε κι ένας καθηγητής μου όταν τον λέγαμε "Καλημέρα":
- Για άλλους καλή για άλλους κακή


* υποσημείωση προς ΜΜΕ και λοιπούς: μας έχετε πρήξει τα @ρχίδια με το χιόνι. Ήμαρτον πια.

American Ninja

Χθες είχε το American Ninja 1 και σήμερα το 2.
Είχα να το δω από τότε που ήμουν δημοτικό ακόμα.
Και θυμήθηκα τα νιάτα μου, που το βλέπαμε με τον αδερφό μου.
Ωραίες εποχές. Τώρα έγινε ο bro American και έμεινα εγώ ninja!!!

Μάκης 2 - classic CS problem

Στην όχθη ενός ποταμού, είναι ο Μάκης , μια κάμερα, και ένας πολιτικός. Υπάρχει μια βάρκα που χωράει δυο τη φορά. Πως θα περάσουν απέναντι, χωρίς ο πολιτικός να μείνει μόνος με τον Μάκη, και ο Μάκης μόνος με την κάμερα?

from: makisfacts

Κύπρος - Προεδρικές Εκλογές

Οι Κύπριοι από την μία κατάλαβαν πόσο τραγικός ήταν ο Παπαδόπουλος αυτά τα χρόνια και τον άφησαν εκτός δευτέρου γύρου.
Αλλά επειδή πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι, σκέφτηκαν ότι αφού έφυγε ένας τραγικός πρέπει στη θέση του να βάλουν άλλο τραγικό, δηλαδή τον Κασουλίδη.
Χούγια είναι αυτά παιδάκι μου. Αν δεν έχουν κάπου έναν δεξιό, δε νιώθουν άνετα.

Κυριακή, Φεβρουαρίου 17, 2008

Γυναίκες - Χρόνος

Γυναίκες υπάρχουν πολλές
ο χρόνος είναι λίγος


κάποιος το είπε αυτό αλλά δεν θυμάμαι τώρα


αυτό βέβαια στην περίπτωση που είσαι εμφανίσιμος
Στην δική μας περίπτωση:

Ο χρόνος είναι πολύς
οι γυναίκες είναι λίγες

Χιονάει Χιόνι

Εις το χωριό παλαιότερα χιόνιζε πιο συχνά και σε κανονικές περιόδους [εντός σεζόν].
Το τελευταίο χιόνι το θυμάμαι στην δευτέρα λυκείου. Διάβαζα Άλγεβρα και ήμουν κλεισμένος μέσα μέχρι που είπα: "Δε γαμιέται, πάω να χαρώ λιγάκι" και βγήκα έξω να παίξω με τα ξαδέρφια. Κι όταν λέμε χιόνι, μιλάμε για ποσότητα.
Σκέπαζε την μισή πόρτα.
Παίρναμε τα πλαστικά τσουβάλια και τρέχαμε στις πλαγιές τσούρμο παιδιών για τσουλήθρες. Χιονάνθρωπους και χιονοπόλεμο.

Μετά ήρθα στην Πάτρα που είχε να δει χιόνι από τον πρώτο παγκόσμιο. Αλλά κάπου εκεί στο δεύτερο έτος έριξε λιγάκι χιόνι, μη φανταστείτε τρελά πράγματα, σαν πάχνη στρώθηκε κάτω. Ούτε μισό χιλιοστό. Αλλά στην Πάτρα αγχώθηκαν. Μόνο κάποιοι παππούδες είχαν δει χιόνι στα νιάτα τους. Τότε είχε κλείσει το πανεπιστήμιο για δυο μέρες λόγω χιονόπτωσης!!!

Χθες κατά τις 1:30 τα χαράματα αποφασίσαμε με Christopher και K...ok? να πάμε να περπατήσουμε, γιατί μετά από τόσα χρόνια ξαναχιόνισε στην Πάτρα. Ο Christopher δεινός χειμερινός κολυμβητής ήρθε χαλαρός, ενώ εγώ φόρεσα γάντια, κασκόλ, μπουφάν, μπλούζες κτλ κτλ κι ας είμαι από βόρεια Ελλάδα.
[Κι εδώ θέλω να τονίσω ότι όταν κάνει κρύο πάνω δεν είμαστε μαλάκες. Μέσα στα σπίτια με το τζάκι αναμμένο καθόμαστε.]

Κι εκεί που περπατούσαμε εμφανίζεται ο Νόντας στο άσχετο. Πάμε για ένα ρακόμελο, μας λέει. Εγώ είχα και διάβασμα [εξεταστική ακόμα ντε], αλλά δε γαμιέται. Πάμε για λίγο, λέω.
Καθόμαστε και αρχίζει ένα ρεσιτάλ συνδυασμός Christopher και Νόντα, το οποίο πραγματικά δεν μπορώ να το περιγράψω. Επί 2 ώρες γελούσαμε. Από την αρχή μέχρι το τέλος γεμάτο ατάκες.

αριστερά ο Christopher σερβίρει ρακόμελο
δεξιά εγώ απλά κοιτάω

Φαντάσου να μην είχαμε εξεταστική τι θα γινότανε. Κόλαση...

Από αριστερά προς τα δεξιά:
εγώ, ο Νόντας και ο k...ok?

Κατά τα άλλα αυτές τις μέρες έγιναν πάρα πολλά πράγματα που δεν είναι δυνατόν να καταγραφούν σε λίγες γραμμές κώδικα.

Και εις ανώτερα αδέρφια!!!

*υστερόγραφο: Τώρα που θα έρθει και η Ευρο-βίζι-ον και σε συνδυασμό με το χιόνι θα ξεχαστεί πάλι το σκάνδαλο Ζαχόπουλου. Δε σας μάθαμε; Σας μάθαμε κύριοι...

ΝΕΑ ΣΕΖΟΝ

Πάμε για τα επόμενα 500 posts τώρα.

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 15, 2008

Αγιος Βαλεντίνος


- Αγάπη μου!!! Χρόνια μας πολλά. Τι; Δεν το θυμήθηκες; Πέρασε ένας χρόνος από το πρώτο μας φιλί.
- Εμείς οι άντρες τις σχέσεις τις μετράμε μετά το πρώτο γαμήσι.



Δεν συγκρατήθηκα μετά από μια τόσο, μα τόσο ρομαντική μέρα.
Επιστρέφω εντός ολίγον ημερών για όσους περιμένατε.

Σάββατο, Φεβρουαρίου 09, 2008

Χρόνια μας πολλά

500 posts από τότε που άρχισε το blog τούτο και καμιά 100 αποθηκευμένα [που ποτέ δεν θα βγουν στην φόρα μάλλον]!!!

Άντε να τα χιλιάσουμε. Δεν πειράζει που είμαστε 10 σε αυτό το blog!!! Δεν θα γίνουμε mainstream ποτέ!!! Κι αυτό είναι δέσμευση!!!

Χρόνια μας πολλά!!!

Αφιερωμένο

Στη γυναίκα που αγάπησα...



Και για όσους θέλουν την μετάφραση:

Ταξίδια έκανα πολλά, σ` ανατολή και δύση
μα τέτοιο πάτο πουθενά, δεν έχω συναντήσει.
Τι θα γίνει με την πάρτη σου γκαυλώνουμε
η κωλάρα σου μωρό μου βγάζει μάτι
να σε πάρουμε απ` τον κώλο να τελειώνουμε
να γυμνάσουμε λιγάκι τον προστάτη

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 08, 2008

Αρχηγό τώρα

Ο ΣΥΝ που ονομάζονταν Συνασπισμός αρχικά, αλλά ποτέ κανείς δεν κατάλαβε τι συνάσπιζε (και δεν θα καταλάβει και κανείς αν όντως δεν συνασπίσει κάτι) και για αυτό το κόψανε και το κάνανε ΣΥΝ, και στη συνέχεια μετονομάστηκε ΣΥΡΙΖΑ, μάλλον επειδή τότε ίσα ίσα που μπήκε στην Βουλή, και πλέον έχει βάλει πολλούς μέσα, αλλά πάλι κανείς δεν ξέρει ποιους, παρά μόνο τον Ψαριανό και κανά δυο τρεις ακόμα [τον Αλέξη, αχ Αλέξη], προσπαθεί να βγάλει αρχηγό.
Τον επόμενο πρωθυπουργό δηλαδή. Τον Αλέξη [αχ Αλέξη]. Ασχέτως που δεν ξέρει τι να πει ακόμα. Θα μάθει. Όλοι μετά μαθαίνουν άλλωστε...
Είναι δεδομένο ότι οι τάσεις των γύρω χωρών εισέρχονται και στη χώρα μας. Πρέπει να βγάλουν αρχηγό. Νεαρό φυσικά. Να έχει όνομα ωραίο. Που βέβαια μπορεί να παραπέμπει στην Αλέκα ή στον Αλέκο, αλλά τέλος πάντων να ξεφεύγει από τα ντεμοντέ των άλλων. Κατά δεύτερον να είναι ομορφούλης. Θα του κοτσάρουμε και μια γκομενάρα μοντέλα δίπλα και τσουπ ορίστε το μοντέλο Σαρκοζί. Μετά πρέπει να βρούμε και ποιο θα είναι το πρόγραμμα του κόμματος. Τόσα χρόνια αυτό το κόμμα χωρίς πρόγραμμα. Ότι του καπνίσει κάθε φορά. Πρέπει να βρει ένα. Αλλά ποιος χέστηκε; Τι να το κάνει το πρόγραμμα, αφού έχει τον Αλέξη; Το φαινόμενο Τσίπρα, που πήρε τόσους ψήφους για τον δήμο Αθήνας just like that. Έχει τόσα πράγματα να δείξει ο Συνασπισμός, εεεεε ΣΥΡΙΖΑ, εεεε ΚΚΕ εσωτερικού... Τέλος πάντων όπως και να λέγεται αυτό το κόμμα που αλλάζει όνομα κάθε 2 τετραετίες.

Παίδες. Μόνο ο Παπαγιαννάκης μπορεί να σας σώσει εσάς. Αλλά κι αυτόν χεσμένο τον έχετε τα τελευταία χρόνια... Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ έχει γίνει και η κουτσή Μαρία. Κουτσοί στραβοί στον άγιο Παντελεήμονα.
Αλλά εσείς μη ξεχνάτε. Αλέξη. Για την νεολαία γαμώ το κέρατο μου!!!

Για παρηγοριά

Θα γυρίσει ο τροχός θα γαμήσει κι ο φτωχός

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 07, 2008

Την ΔΕΗ μου μέσα

4:10: Έχω ανοίξει τα άπειρα στον υπολογιστή και δουλεύω την εργασία μου για το αυριανό meeting. Αλλά όχι. Μετά τους σεισμούς πρέπει να επακολουθήσει κάτι καλύτερο. Γενικό black out σε όλο το κέντρο. Μαυρίλα έξω. Μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι σου. Πέφτουν τα τηλεφωνήματα [btw μόνο ο γκαντέμης ο Christopher είχε ρεύμα, άρα υποψιάζομαι ποιος την έκανε την δουλειά]
Εν το μεταξύ έχω ανάψει και θερμοσίφωνα και έχω διπλό άγχος. Μία για τον υπολογιστή που έκλεισε βίαια, μία για τον θερμοσίφωνα.
Γαμώ την ΔΕΗ, οι ιδιοτικοποιήσεις την μάραναν...

Εν το μεταξύ, σκεπτόμενος λογικά λέω θα αργήσουν να το φτιάξουν, παίρνω και ανάβω τα κεράκια που είχα κρατημένα για τις ρομαντικές βραδιές του χειμώνα. Το ένα χύθηκε και στο γραφείο μου και ξύνω μισή ώρα να τα βγάλω τα κεριά. Back to `80s. Μπάνιο με κεράκια, γράψιμο στο χέρι και διάβασμα με κεριά. Όλα τόσο γραφικά.

Τελικά πέντε παρά ξανά ήρθε το φως... Και κάπως έτσι χάνεται μία ώρα...

Μπας και έρχεται η συντέλεια;
Αύριο θέλουμε μια πλημμύρα για να κλείσει ο κύκλος...

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 06, 2008

Cult ιστορίες Επανομής


Θέλετε να μου πείτε ότι 23 γαμημένα χρόνια κολυμπούσα πάνω από μια νάρκη με μισό τόνο εκρηκτικής ύλης; Cult!!!


*Όπως βλέπω την εικόνα το πλοίο είναι δεν είναι στα 5 μέτρα, δεδομένου ότι η θάλασσα στο συγκεκριμένο μέρος είναι πολύ ρηχή.
Την Επανομή μου μέσα. Μια σωστή δουλεία δεν μπορεί να γίνει...

Δευτέρα, Φεβρουαρίου 04, 2008

Σεισμός ρεεεεεε

Τι σεισμός ήταν αυτός ρε;
Ο μεγαλύτερος στα πέντε χρόνια στην Πάτρα.
Μου έπεσαν και τα πράγματα από την βιβλιοθήκη...

Κυριακή, Φεβρουαρίου 03, 2008

Το ηλιοτρόπιο - Ευγένιος Τριβιζας

Επειδή δεν υπάρχει πουθενά αλλού στο δίκτυο, είπα να το ανεβάσω εδώ. Ένα ερωτικό παραμύθι γραμμένο από τον άνθρωπο που μας μεγάλωσε και από ότι βλέπω ακόμα μας μαθαίνει τόσα πράγματα.
Απολαύστε τον...



video


Επίσης έκανα μια προσπάθεια ακούγοντάς το από το βίντεο να το απομαγνητοφωνήσω.
Ίσως μερικά σημεία είναι λανθασμένα.Αν ναι πες τε μου να τα αλλάξω...

Το ηλιοτρόπιο

Ήταν κάποτε ένα λιβάδι γεμάτο ηλιοτρόπια. Και όλα αυτά τα ηλιοτρόπια κοιτούσαν ολημερίς με θαυμασμό τον ήλιο. Όταν ο ήλιος ήταν από εκεί, γύριζαν από εκεί. Όταν ο ήλιος ήταν από εδώ, γυρνούσαν από εδώ. Εκτός από ένα. Ένα μόνο ηλιοτρόπιο απ` όλα τα ηλιοτρόπια του κάμπου δεν κοίταζε τον ήλιο. Όταν ο ήλιος ήταν από εδώ, το ηλιοτρόπιο αυτό, κοιτούσε από εκεί. Όταν ο ήλιος ήταν από εκεί το ηλιοτρόπιο κοιτούσε από εδώ.
- «Μα γιατί δεν κοιτάς κι εσύ τον ήλιο τον ακριβοθώρητο, όπως εμείς;», ρωτούσαν τα άλλα ηλιοτρόπια απορημένα.
- «Και γιατί να τον κοιτώ;»
- «Επειδή είναι χρυσός, επειδή λάμπει κι ανασαίνει φως.»
- «Ε και λοιπόν; Χαρά στο πράγμα Ανασαίνει φως και κάτι έγινε.»
- «Τι θες να πεις, δεν σ` αρέσει δηλαδή;»
- «Καλός είναι, δεν λέω. Αλλά όχι και να τον θαυμάζει κανείς από το πρωί ίσα με το βράδυ. Αλήθεια δεν μπορώ να καταλάβω τι του βρίσκετε και τον κοιτάτε σαν χαζά μέρα μπαίνει μέρα βγαίνει.»
«Δεν είναι στα καλά του», σκεφτόταν τα άλλα ηλιοτρόπια. «Ακούς εκεί να μη θέλει να κοιτάζει τον ήλιο»

Και περνούσαν οι μέρες, και όλα τα ηλιοτρόπια κοιτούσαν τον ήλιο εκτός από εκείνο το ηλιοτρόπιο το ένα που κοιτούσε πάντα από την αντίθετη πλευρά.

- «Δε μου λες; Γιατί δε με κοιτάς;»
- «Άσε με ήσυχο.», είπε το ηλιοτρόπιο
- «Πες μου γιατί δεν με κοιτάς;»
- «Θέλεις αλήθεια να σου πω;»
- «Ναι»
- «Επειδή θέλω να βγαίνεις μόνο για μένα, μόνο για μένα να γελάς, να λάμπεις μόνο για μένα, εμένα μόνο να ζεσταίνεις, είπε το ηλιοτρόπιο. Αν έβγαινες μόνο για μένα τότε ναι θα σε κοιτούσα.»
- «Μα δε γίνεται αυτό», αποκρίθηκε ο ήλιος. «Δεν γίνεται να βγαίνω μόνο για σένα, να γελάω μόνο για σένα, εσένα μόνο να ζεσταίνω, δε γίνεται.»
- «Τότε κι εγώ δε θα σε κοιτάω.»
- «Μα πρέπει μικρό ηλιοτρόπιο. Θα μαραθείς αν δε με κοιτάς;»
- «Και τι σε νοιάζει εσένα αν μαραθώ. Παράτα με», είπε το ηλιοτρόπιο.

Δεν μίλησε ο ήλιος και το ηλιοτρόπιο κοιτούσε με πείσμα από την άλλη την μεριά.
Και περνούσαν οι μέρες και άρχισε να χλομιάζει το ηλιοτρόπιο.
«Είδατε;» Ψιθύριζαν τα άλλα ηλιοτρόπια μεταξύ τους. «Δεν κοιτάζει τον ήλιο και ορίστε, ιδού τα αποτελέσματα. Δεν το βλέπω καθόλου καλά. Να μου το θυμηθείτε έτσι όπως πάει, αργά ή γρήγορα θα μαραθεί»

Είχε δίκιο. Κάθε μέρα που περνούσε το ηλιοτρόπιο γινόταν όλο και πιο χλωμό. Ο μίσχος, τα πέταλα του μαραινόταν, αλλά ούτε που γυρνούσε να κοιτάξει τον βασιλιά ήλιο. Παραξενεμένα τα άλλα ηλιοτρόπιο το άκουγαν να μιλάει μόνο του: «Φύγε, έλεγε δεν θέλω να σε βλέπω φύγε.»

Ώσπου ένα βράδυ, το τελευταίο εκείνο βράδυ, όταν όλα τα άλλα ηλιοτρόπια είχαν αποκοιμηθεί, μέσα στη νύχτα, μέσα στη σιωπή, πρόβαλε ο ήλιος. Πρώτη φορά έβγαινε το βράδυ. Δεν είχε ξαναγίνει κάτι τέτοιο. Βγήκε και έδιωξε το σκοτάδι και πλημμύρισε με ένα χρυσαφένιο φως, μαγευτικό φως το όνειρό του
- «Ήρθες;», είπε το ηλιοτρόπιο.
- «Ήρθα», είπε ο ήλιος.
- «Μόνο για μένα;»
- «Μόνο για σένα», αποκρίθηκε ο ήλιος, «έλα».

Ένιωσε ανάλαφρο το ηλιοτρόπιο. Τόσο ανάλαφρο σαν να μη το έδενε η ρίζα του στο χώμα. Λες κι έγιναν φτερά τα φύλα του αφέθηκε να ανεβαίνει. Κι ανέβαινε, όλο ανέβαινε. ήταν τόσο μαγευτικός ο ουρανός, τόσο φωτεινός ο ουρανός, δε γίνεται πιο φωτεινός, κι έφτασε κοντά στον ήλιο. Κι από εκεί ψηλά, είδε όλες τις θάλασσες κι όλα τα λιβάδια, είδε λίμνες είδε λειμώνες είδε δάση είδε ροδώνες και χώρες μαγικές και κόρφους μυστικούς και νησιά που ταξίδευαν στο κύμα, και πράσινα ποτάμια που στραυτάριζαν κι ολόλευκα πουλιά πάνω από τα βουνά τα ασημένια

- «Έλα κοντά μου», είπε ο ήλιος
Το ηλιοτρόπιο πήγε κοντά
- «Πιο κοντά», είπε ο ήλιος
Το ηλιοτρόπιο πήγε πιο κοντά

- «Κοίτα με», είπε ο ήλιος, «κοίτα με ηλιοτρόπιο. Εσένα μόνο», είπε ο ήλιος και το άγγιξε με την ανάσα του.
Κι ένιωσε την ανάσα εκείνη να το καίει σαν πυρετός, σα φλόγα να το αγκαλιάζει, σαν αστραπή θαμπωτική να το πονά κι ήταν όλα ένα χρυσάφι μέσα του ολόγυρά του. Φλόγα θαμπωτική ο ουρανός απ` άκρη σ` άκρη.
Κι ένιωσε τα φυλλοκάρδια του να ανοίγουν, να γλιστράν, να σκορπάν τα σπόρια να πέφτουν δάκρια και βροχή στις θάλασσες του κόσμου κι όπως άγγιζαν τον αφρό όπως άγγιζαν το κύμα σπίθες χρυσές να αναπηδούν, μυριάδες ηλιοτρόπια να βλασταίνουν στη στιγμή, κύματα κι άλλα κύματα από άλλα ηλιοτρόπια χρυσά, ήλιοι λουλουδένιοι, που στραφτάριζαν ονειρικά, θάλασσες απέραντες χωρίς αρχή και τέλος.

Είχε συννεφιά το άλλο πρωί Δεν βγήκε την μέρα εκείνη ο ήλιος. Κατασκότεινος ο ουρανός λες να ήταν βουρκωμένος. Το ηλιοτρόπιο έγειρε στον ίσκιο του ξερό καψαλισμένο, δίχως δροσιά, χωρίς πνοή ανάμεσα στα δροσάτα ηλιοτρόπια του κάμπου.
- «Τα θελε και τα πάθε», είπε ένα ηλιοτρόπιο
- «Πήγαινε γυρεύοντας», είπε ένα άλλο

Έτσι είπαν. Έτσι είπαν και το λυπήθηκαν. Το λυπήθηκαν επειδή κανένα τους δε μάντεψε πόσο μεγάλη ήταν η αγάπη του, κανένας δεν έμαθε ποτέ το τελευταίο όνειρό του.

Σάββατο, Φεβρουαρίου 02, 2008

Λαϊκή Αγορά

Άντε να βγεις μετά στην λαϊκή για ψώνια;
Πας; Δεν πας...

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 01, 2008

Αθλητισμός

Είπα να αρχίσω να αθλούμαι λιγάκι.
Αλλά λέω αντί να πλαλώ σαν τον τρελό, να κάνω κάτι πιο δημιουργικό.
Και επειδή δεν είναι του τύπου μου να χτυπάω ανθρώπους είπα να κάνω μια πολεμική τέχνη που είναι μόνο για άμυνα.
Αλλά επειδή δεν ξέρω τι είναι κάθε πολεμική τέχνη είπα να διαλέξω από το όνομα. Όποιο είναι πιο ωραίο!!!
Αλλά είναι πολλές οι άτιμες: Κουνγκ Φου, Τάι Τσι Τσουάν, Ζίου Ζίτσου, Ιάντο, Αικίντο, νιντζουτσου, Μαι Ται, Βιετ Βο Νταρ, Εσκρίμα, Σιλάτ.

Τελικά αποφάσισα. Θα αρχίσω Σουντόκου!!!
Πολύ χάρηκα!!!