Τρίτη, Δεκεμβρίου 09, 2008

Fascio

Ζούμε το φασισμό των άκρων.

Το φασισμό που εκπροσωπεί ο μπάτσος που δολοφόνησε τον Αλέξη.
Και τον φασισμό που εκπροσωπούν, αυτοί που καίνε αυτήν την στιγμή τις ζωές εκατοντάδων ανθρώπων. Τυχαίο γεγονός είναι που δεν έχει ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΕΙ κάποιος που έτυχε να είναι μέσα στο σπίτι του, που πήρε φωτιά.
Ο φασισμός δολοφονεί. Από όποια μεριά κι αν τον δεις.

Πιστεύω ότι δεν καλούμαστε να διαλέξουμε καμία από τις δύο φασιστικές ακρέες συμπεριφορές.
Δεν είναι δίλλημα. Δεν υπάρχει το "Ή τα καίμε ή καθόμαστε σπίτι μας".
Δολοφονήθηκε ένας πιτσιρικάς και μαζί με αυτόν δολοφονήθηκαν όλα τα παιδιά και όλοι οι άνθρωποι στην χώρα τούτη.
Καίγονται σπίτια και περιουσίες και μαζί με αυτά καίγονται και τα δικά μας. Ανεξαρτήτως.

Και είμαστε κι εμείς στην μέση, που δεν θέλουμε να είμαστε ούτε απλοί θεατές, ούτε φασίστες οποιουδήποτε από τα δύο είδη. Που μπορούμε να βγούμε στους δρόμους όλοι και να φωνάξουμε για το δίκιο μας. Γιατί ο λαός πρέπει να είναι η εξουσία. Ούτε οι μπάτσοι, ούτε οι μπάχαλοι που τα καίνε. Ο λαός.

Η πιο απλή αρχή είναι ότι οι ελευθερίες σου σταματούν εκεί όπου αρχίζουν του άλλου και του άλλου εκεί που αρχίζουν οι δικές σου.

Θλίψη. Θλίψη αυτές τις μέρες. Γιατί είδα να κυριαρχεί ο φασισμός των άκρων.
Και το χειρότερο; Ξέρουμε ποιοι είναι φασίστες, αλλά τους αφήνουμε να λειτουργούν...χρόνια τώρα.