Τρίτη, Νοεμβρίου 25, 2008

Κύκλοι

Περιμένεις;
Περιμένω. Αναμένω. Προσμένω, παράξενε.
Σαν τι θα μπορούσες να προσμένεις;
Κύκλους. Κύκλους από φως.
Κύκλους; Από φώς; Μην είσαι ηλίθιος. Δεν υπάρχουν.
Χάθηκαν;
Έσβησαν στον Άδη.
Και τώρα;
Τώρα δεν μπορείς να περιμένεις τίποτα. Ανάσα. Μόνο να αναπνέεις.
Επιβίωση χωρίς να προσμένω κάτι; Μήπως μου ζητάς το αδύνατο.
Δεν σου ζητώ τίποτα. Περιμένω.
Εσύ τι περιμένεις πάλι;
Να καταλάβεις.
Προσπαθώ. Και προσπαθώ. Τρέχω. Αναζητώ.
Ψάχνοντας δε θα βρεις τίποτα.
Πως αλλιώς;
Νιώσε τον χτύπο.
Δεν ακούω τίποτα, δεν βλέπω, δεν αισθάνομαι.
Τώρα έχεις καταλάβει.
Αρνούμε.Αρνούμε. Αρνούμε. Τρεις φορές.
Δεν είσαι εσυ αυτός που αρνήθηκε. Να το ξέρεις αυτό.
Μια σταλιά ζητώ.
Από τι;
Μια σταλιά ζωής...ακόμα.

Χάθηκα. Στα όχι μου. Στα θέλω μου. Στα πρέπει μου. Στις αρνήσεις μου.
Χάθηκα. Αναμένω κύκλους. Φως στο σκοτάδι. Ανάσα.
Και μια απάντηση. Που ξέρω ότι δεν θα πάρω ποτέ.

Αυτοί που μας πληγώνουν είναι αυτοί που κάποτε μας είπαν ότι δεν θα το κάνουν.
Ακόμη και ο ίδιος μας ο εαυτός...

Ημέρα έβδομη. Σιωπή.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

σσσσσς..
δεν χαθηκες. ολες οι απαντησεις ειναι μεσα σου.

γ.

par...alogos είπε...

Το έχει θέσει καλύτερα ο Σωκράτης:

Άλλα θέλω κι άλλα κάνω
πώς να σου το πω
έλεγα περνούν τα χρόνια
θα συμμορφωθώ.

Μα είναι δώρο άδωρο
ν' αλλάξεις χαρακτήρα
τζάμπα κρατάς λογαριασμό
τζάμπα σωστός με το στανιό.

Άλλα θέλω κι άλλα κάνω
κι έφτασα ως εδώ
λάθη στραβά και πάθη
μ' έβγαλαν σωστό.

Ξημερώματα στο δρόμο
ρίχνω πετονιά
πιάνω τον εαυτό μου
και χάνω το μυαλό μου.