Τρίτη, Οκτωβρίου 07, 2008

Κρύες μέρες

Η Βοστόνη άρχισε να κρυώνει απότομα. Ο καφές κρυώνει στο σύντομο δρόμο από το σπίτι στο γραφείο και η αναπνοή δύσκολα διακρίνει από τον καπνό του τσιγάρου των περαστικών που κάθονται στα παγκάκια αναζητώντας λίγη ευχαρίστηση σκεπασμένη από την μέθη των ζεστών ρούχων και του κασκόλ που πέφτει με καλλιτεχνικό τρόπο πάνω στου ώμους του καθένα.
Χριστούγεννα μύρισαν, κι ας μην έφτασαν ακόμα. Κι ας έχει ακόμα δυο μήνες.
Όμορφες κοπέλες κυκλοφορούν παντού. Άλλες τυλιγμένες με τύψεις, άλλες απελευθερωμένες τελείως. Η κάθε μία με την γοητεία της.
Κι εσύ; Εσύ κοιτάς το πλήθος που κάνει βόλτες, που τρέχει, που χαμογελά, που νευριάζει, που ακούει μουσική σαν να μην το νοιάζει τίποτα. Εσύ το παρακολουθείς. Με βλέμμα περίεργο και βήμα ταχύ. Θες να ξεχωρίσεις μέσα σε αυτούς, μα δεν. Γιατί δεν ξεχωρίζεις ποτέ όταν όλοι είναι τόσο διαφορετικοί καθώς περπατούν.
Βλέπεις τον σκίουρο δίπλα σου και τρέχεις να κρυφτείς στο κτήριο.
Στον δεύτερο όροφο. Από την σκάλα ή με το ασανσέρ. Τόσο καιρό εδώ και δεν έχεις αποφασίσει ακόμα. Ό,τι και οι άλλοι. Όταν μοιάζεις στους διαφορετικούς, τότε διαφέρεις κι εσύ.
Κάθεσαι και πίνεις τον καφέ σου. Όπως και οι άλλοι. Στο γραφείο. Ίσως θα έπρεπε να πάρεις και μια εφημερίδα κάποτε, όπως ο δίπλα σου.
Ίσως πάλι πρέπει να αρχίσεις να αρχίσεις να τρέχεις σαν το σκιουράκι που είδες πριν χρόνια

Άλλωστε αυτό δεν ενοχλεί κανέναν. Εκτός από τα δέντρα.
Έτσι κι εσύ.
Μήπως θα έπρεπε να ενοχλείς κάποτε;


*Το κείμενο για να σπάσει η μονοτονία με τα ολιγόλογα posts

4 σχόλια:

Dreamgirl είπε...

"Έτσι κι εσύ.
Μήπως θα έπρεπε να ενοχλείς κάποτε;"

Ναι, ναι! Να ενοχλήσεις, να ζήσεις! Αυτό το κείμενο με έκανε να θυμηθώ μια κουβέντα που μου είχαν πει και με βοήθησε πολύ:
"Σημασία σε αυτή τη ζωή έχει να ενοχλήσεις! Τους πάντες και τα πάντα! Να γίνει η παρουσία σου αισθητή"

par...alogos είπε...

Ως dreamgirl μιλάς τώρα ή ως ονειροκόριτσο?
:)
Ο τολμών νικά!!!

Dreamgirl είπε...

Ως ότι προτιμάς.

par...alogos είπε...

Παντα μου άρεσε να μου δίνουν δύο εναλλακτικές λύσεις.
Και στο τέλος να διαλέγω μια τρίτη δική μου...:D