Τρίτη, Οκτωβρίου 14, 2008

Γαμώ τα ποντίκια 7 - Η επάνοδος

Δεν θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλα νεκροθάφτη!!!
Αυτό ήταν το μήνυμα που μας άφησαν τα ακατονόμαστα κατά την επάνοδο τους.
Και άντε κι εμείς πάλι από την αρχή: Αφρούς, σύρματα και μπάλωμα τρυπών.
Το αποφάσισα. Την επόμενη φορά θα τους μιλήσω. Τι θέλετε ρε παιδιά; Τροφή; Σας δίνουμε τροφή για ένα χρόνο αλλά δεν ξαναπατάτε. Πολιτισμός!!!
Η άλλη λύση είναι το όπλο. Που τώρα που το σκέφτομια μου φαίνεται πιο πολυτισμένη.

Κατά τα άλλα, οι χορεύτριες από πάνω χοροπηδούν όλη την ώρα, με αποτέλεσμα να νομίζω ότι είναι κι άλλος μέσα στο σπίτι, ενώ δεν είναι. Ενώ η κοπελιά από το Berklee του δεύτερου ορόφου δεν μας μιλάει καθόλου. Λες να ξέρει κιθάρα να με μάθει λίγο; Αν και νομίζω πλήκτρα παίζει...
Κατάρα που έλεγε και ο Καμπαμαρού Ιγκάνο!!!