Τετάρτη, Ιουλίου 11, 2007

Τι θα ήταν αν...

Η ζωή χωρίς αμαρτίες, χωρίς λανθασμένες αποφάσεις, χωρίς πόθους, χωρίς πάθη, χωρίς ματαιοδοξία, χωρίς εγωισμούς και χωρίς φόβους...θα ήταν μια μαλακία και μισή!!!


[το post είναι ημιτελές...ίσως επανέλθω...που δεν το βλέπω]

19 σχόλια:

birbrilo είπε...

1 ζωή = 1,5 μαλακία. Βρήκαμε τη νέα ισοτιμία.

Χάρης είπε...

επίσης θα ήταν σαν ζαμπόν με 0 λιπαρά (τα έχει πει η Ευσταθία από καιρό...)

deninho είπε...

μα αν δεν υπήρχαν όλα αυτά, δεν θα εκτιμούσαμε και τα άλλα.. Τι θα ήταν το σωστό αν δεν υπήρχε το λάθος; Τι θα ήταν η ελπίδα χωρίς την απογοήτευση; ;)

par...alogos είπε...

@birbrilo:
Δεν έχει αποδειχθεί η ισότητα ακόμα...

@Χάρης:
Δεν την ξέρω την Ευσταθία, αλλά ναι!!!

@deninho:
Α να γειά σου...

kat. είπε...

ναι ρε καλό μου..
ενώ τώρα που έχουμε και αμαρτίες και πόθους και πάθη και ματαιοδοξία, περνάμε καλύτερα!!!

τέλος πάντων! η ζωή είτε έτσι, είτε αλλιώς έχει το ενδιαφέρον της, αρκεί να θεωρούμε οτι είναι δική μας!!

άστο, ούτε σήμερα μου βγαίνει...ούτε που με καταλαβαίνω!

par...alogos είπε...

Να ακούσεις το τραγούδι που έχω βάλει στο podcast μου.
Ποίηση Ναζίμ Χικμέτ, απόδοση Γ.Ρίτσος και μουσική Μ. Λοΐζος:
και διάβασε το καλά και άκουσέ το καλά...


Η ζωή δεν είναι παίξε-γέλασε
Πρέπει να τηνε πάρεις σοβαρά,
Όπως, να πούμε, κάνει ο σκίουρος,
Δίχως απ' όξω ή από πέρα να προσμένεις τίποτα.
Δε θα 'χεις άλλο πάρεξ μονάχα να ζεις.

Η ζωή δεν είναι παίξε-γέλασε
Πρέπει να τηνε πάρεις σοβαρά
Τόσο μα τόσο σοβαρά
Που έτσι, να πούμε, ακουμπισμένος σ' έναν τοίχο
με τα χέρια σου δεμένα
Ή μέσα στ' αργαστήρι
Με λευκή μπλούζα και μεγάλα ματογυάλια
Θε να πεθάνεις, για να ζήσουνε οι άνθρωποι,
Οι άνθρωποι που ποτέ δε θα 'χεις δει το πρόσωπό τους
και θα πεθάνεις ξέροντας καλά
Πως τίποτα πιο ωραίο, πως τίποτα πιο αληθινό απ' τη ζωή δεν είναι.

Πρέπει να τηνε πάρεις σοβαρά
Τόσο μα τόσο σοβαρά
Που θα φυτέυεις, σα να πούμε, ελιές ακόμα στα εβδομήντα σου
Όχι καθόλου για να μείνουν στα παιδιά σου
Μα έτσι γιατί το θάνατο δε θα τονε πιστεύεις
Όσο κι αν τον φοβάσαι
Μα έτσι γιατί η ζωή θε να βαραίνει πιότερο στη ζυγαριά.

nakupenda είπε...

Η ζωή είναι τραγωδία για όσους αισθάνονται, αλλά κωμωδία για όσους σκέφτονται.

Φιλιά*

par...alogos είπε...

Καθώς επίσης στη ζωή:
ο απαισιόδοξος τελικά μπορεί να έχει δίκιο, αλλά ο αισιόδοξος πέρασε καλύτερα...

Φιλιά [χωρίς αστεράκι στο τέλος]

Dead Disney είπε...

ypothetw oti simera vrethikes orothetikos mikre kariolako mou???

par...alogos είπε...

...είπε ο Έλτον Τζον στον αγαπημένο του και βγήκε από την πόρτα!!!

Μα είπα κι εγώ...τόσο καιρό και δεν έχουμε παρατράγουδα στο blog!!!
Πάντως αφήνω το σχόλιο για να δείτε γιατί καταφεύγω πάλι στο να βάλω moderation στα σχόλια!!!

deninho είπε...

κατ. όχι δεν περνάμε καλά τώρα..
Αλλά σκέψου το εξής: έχει γνωρίσει ποτέ κανένα παιδάκι από πλούσια οικογένεια; έχεις προσέξει πως συμπεριφέρεται λες και όοοολα όσα έχει είναι αυτονόητα, και δεν εκτιμάει τπτ, αλλά θέλει συνεχώς κι άλλα;
Ε, λοιπόν, τις λίγες καλές στιγμές που έχουμε, μπορούμε και τις εκτιμάμε γτ έχουμε γνωρίσει τις άσχημες. Αλλιώς θα ήμασταν σαν εκείνο το παιδάκι :)

ΥΓ Πάντως δε θα με χάλαγε να ήταν πιο πολλές οι καλές στιγμές..

par...alogos είπε...

Ναι γιατί παρ` όλο που το ρητό λέει:
"Μέτρον άριστον"
(=είναι καλό να έχεις μέτρο)
Εμείς θέλουμε το:
"Παν μέτρον άριστον"
(=κάθε μέτρο είναι καλό)

γεώργιος-axenbax είπε...

Υπάρχει μια ακόμη ερμηνεία του ρητού...το παν, ειναι μέτρο άριστο.
Την καλημέρα μου...

par...alogos είπε...

Και νομίζω η εκδοχή αυτή είναι που μου αρέσει περισσότερο...
Καλημέρα!!!

Pussy Galore είπε...

Καλά μας έδωσες άλλη διάσταση του ρητού αχενβαχ!!!

morfeas είπε...

Η ζωή είναι μια κούπα τούρκικος καφές, δυο καφέ, τέσσερεις ζάχαρη. Και στο γκαζάκι, όχι στο μάτι. Ζωή χωρίς αναποδιές, είναι καφές χωρίς ζάχαρη. Πίνεται μόνο στις κηδείες.

par...alogos είπε...

Εγώ πάντως μόνο σκέτο τον πίνω τον καφέ.
Δεν την μπορώ την ζάχαρη με τίποα όμως...

morfeas είπε...

Ας διαφωνήσουμε και σε κάτι! Εγώ πάλι μόνο γλυκό. Πολύ γλυκό...

par...alogos είπε...

Πετμεζ` που λέμε και στο χωριό!!!