Τρίτη, Ιουλίου 10, 2007

Πως

Κιθάρα...
Αν δεν πετύχει τότε σκυλάκι μικρό...
Αν δεν πετύχει τότε μωρό στο καρότσι (προσοχή όχι δικό σου)...
Αν δεν πετύχει ούτε αυτό τότε δεν ξέρω...

15 σχόλια:

par...alogos είπε...

Κι ένας κρετίνος γεννιέται μέσα μου...
Πως να τον βγάλω...
Μα πεινάει...
Είναι άνθρωπος κι αυτός...

Και φεύγει. Και απομακρύνεται. Και κλαίει.
Κι ανθρώπους βλέπει γύρω να τον χλευάζουν.
Και ακολουθεί τα παραπάνω και όχι.
Παρακάτω δεν ξέρει πως...
Γιατί το όνειρο ζωής αναπόδεικτο θεώρημα.

Και προχωράει όλο πιο κάτω και φεύγει και χάνεται...
Σκόνη, νερό και άμμος.
Που κόσμος πατάει, σαν να `ταν αυτός και όχι άλλος...

par...alogos είπε...

Κιθάρα πιάνει και κάθεται, στην αμμουδιά, κάτω από φεγγάρι ολόγιομο.
Και η χορδή σπάει στο πρώτο άγγιγμα.

par...alogos είπε...

Και το σκυλί ακολουθά ξοπίσω δίνοντας ελπίδα. Μήπως και τον δουν.
Μα λύνεται και φεύγει και γυρνάει πίσω στην αυλή που έχει μάθει.

par...alogos είπε...

Με ύστατη προσπάθεια κλέβει το καρότσι της αδερφής του.
Και το γλυκό μωρό τους φέρνει μπρός του.
Μα αρχίζει και κλαίει και όλοι τρέχουν κι αυτός μαζί.

par...alogos είπε...

Κι ένας κρετίνος γεννιέται μέσα μου...

bear είπε...

maaaaaalista... :P

par...alogos είπε...

Αφού μπόρεσα να σε κάνω να κάνεις comment μετά απο 70 posts, το κείμενο πέτυχε τον σκοπό του...

arkoudopsaro είπε...

pali tsimpisa to psari ? :)

par...alogos είπε...

Δεν ήτο αυτός ο αρχικός σκοπός...
Αλλά κι αυτός καλός είναι...

tsaperdona είπε...

αν δεν πετύχει τότε παρακάλι στο παρακάλι....



αλλά και πάλι
παρακαλετό νινί
ξινό γ....σι



υγ τι άλλο να πω η γυναίκα?
υγ δίνω τα φώτα μου όπου μπορώ

par...alogos είπε...

Μπράβο πάντως.
Κατάλαβες με την μία την ουσία του post...

birbrilo είπε...

Αφραγκιές;

par...alogos είπε...

Και με χρωστούμενα νοίκια...

birbrilo είπε...

Τόσο χάλια;

par...alogos είπε...

Αλλά κοινή γαρ η τύχη και το μέλλον αόρατο...