Τρίτη, Ιανουαρίου 23, 2007

Μασάλια

Στην Επανομή σχεδόν σε όποια παρέα κι αν κάτσεις, είτε για καφέ, είτε σε τραπέζι για φαΐ, είτε για ρακί, σίγουρα θα ακούσεις μασάλια.
Τι είναι τα μασάλια; Η λέξη είναι τούρκικης προέλευσης μάλλον και είναι μικρές πραγματικές ιστορίες που συνέβησαν στο χωριό ή τέλος πάντων συνέβησαν. Βέβαια το να τις λες θέλει μεγάλη "τέχνη". Και πραγματικά βγάζουν πολύ γέλιο.
Στο χωριό σχεδόν όλοι έχουν παρασούμια [=παρατσούκλια], τα οποία είτε χαρακτηρίζουν κάποιο χαρακτηριστικό κάποιου είτε το έχει κληρονομήσει κάποιος από τους γονείς του.

Έτσι λοιπόν τα μασάλια αρχίζουν όταν μέσα στην συζήτηση ειπωθεί κάτι που θυμίζει ένα μασάλι.
Αρχικά τονίζεται το παρατσούκλι αυτού [ή αυτών] που συμμετέχουν. Μετά είτε αναφέρεται το πραγματικό όνομα του "ήρωα" είτε αν αυτός είναι τόσο γνωστός αρχίζει κατ` ευθείαν η αφήγηση.

Η καταγραφή αυτών μάλλον δεν θα είναι επιτυχημένη:
1) Γιατί μεγάλο ρόλο παίζει η προφορά [το accent το Επανομίτικο]
2) Γιατί μεγάλο ρόλο παίζει να ξέρεις ποιός έκανε αυτό που ειπώνεται στο μασάλι γιατί συνήθως εκεί είναι το γέλιο
3) Γιατί έχει σημασία ποιός τα λέει, πως και γιατί

Ας προσπαθήσω να σας γράψω ένα μασάλι και ελπίζω να μην το καταστρέψω τελείως με τον άθλιο λόγο μου:

Πριν κάποια χρόνια, περπατούσε κάποιος μπροστά από το καφενείο του χωριού και κρατούσε με ένα σκοινί δεμένο ένα γαϊδούρι. Οπότε σηκώνεται ένας από το καφενείο και φωνάζει προς το μέρος του:
- "Που ρε το πας το βόϊδ;"
- "Δεν είναι βόϊδ ρε. Γαϊδούρι είναι!"
- "Δεν είπα εσένα ρε. Το Γαϊδούρι είπα"

Καλή σας μέρα!!!
[το σακάτεψα ε;]

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Don't worry. Με τη δεύτερη το καταλαβαίνει κανείς!

Dimitris είπε...

Του αρέσει; That`s the point...