Πέμπτη, Οκτωβρίου 26, 2006

Δημήτρης

Σήμερα γιορτάζω.
Και επειδή είναι σπάνιο το ονοματάκι μου, γιορτάζει και η μισή Ελλάδα.
Η άλλη μισή γιορτάζει του Αγίου Γεωργίου. Προσωπικά μου αρέσει περισσότερο ο Άγιος Γεώργιος, γιατί είναι πάνω στο άλογο και σκοτώνει το Lacost.
Ενώ εκείνος ο δικός μας ο Αϊ Δημήτρης, εκτός του ότι ήταν άσχημος, δεν έχει ούτε μια καλή πόζα.
Αμφισβητώ ανοιχτά την ημερομηνία θανάτου του. Έτσι θα δέχομαι τα χρόνια πολλά σας κατά την διάρκεια όλου του έτους.
Βασικά το κάνω αυτό γιατί:
1) Λόγω της σπανιότητας του ονόματος μου, όλοι θυμούνται ΟΛΟΥΣ μα όλους τους άλλους Δημήτρηδες εκτός εμού. Έτσι αφήνω ανοιχτό το deadline για τα χρόνια πολλά.
2) Δεν φτάνει που γιορτάζει η μισή Ελλάδα, γιορτάζει και ολόκληρη η Θεσσαλονίκη. Έτσι όλοι νομίζουν ότι γιορτάζουν οι Θεσσαλονικείς και όχι οι Δημήτρηδες. Δικαιολογημένα.
3) Λόγω του ότι το όνομά μας βρίσκεται σε πολλές παραλλαγές, όπως Δημήτρης, Μήτσος, Μίμης, Τάκης κτλ, σας δικαιολογώ να το ξεχάσετε [μέσα σε λογικά χρονικά όρια].

-ο-


Μια ερώτηση:
Γιατί γιορτάζουμε τον θάνατο του εκάστοτε αγίου; Είναι περίεργο.
Αλλά τι τα σκέφτομαι; Έτσι κι αλλιώς κατάντησε [μη σου πω ότι ήταν από την αρχή] κοσμικό γεγονός.
Καμιά θρησκεία χωρίς κοσμικά γεγονότα υπάρχει;

-ο-


Επίσης αντί για δώρο, γίνεται να μου πληρώσετε το νοίκι;

-ο-


Α! Επίσης έχω την εντύπωση ότι ο Άγιος Δημήτριος δεν ήταν και τόσο Χριστιανός. Έδωσε λέει την ευχή του στον Νέστορα [ο οποίος ονομάστηκε επίσης άγιος] να σκοτώσουν ένα άπιστο, ειδωλολάτρη, τον Λυαίο. Και τον σκότωσε.
Βρε τι μου θυμίζει; Βρε τι μου θυμίζει; Αλ Κάιντα; Πόλεμος κατά των απίστων; Κάτσε να ψάξω το επίθετο του "αϊ" Δημήτρη... Αν αρχίζει από "Λα" και τελειώνει σε "ντεν", κάτι δεν πάει καλά!!!

-ο-


Στο internet δεν βρίσκω το επίθετο του "αϊ" Δημήτρη. Κάτι μας κρύβουν...

-ο-


Τώρα που το ξανασκέφτομαι, δεν προτιμώ τον Άγιο Γεώργιο που πατά το Lacost, θα προτιμήσω εκείνον τον άλλο. Τον Δαβίδ με την σφεντόνα. Μου θυμίζει τα παιδικά μου χρόνια.

Ρε λέτε να πάω να αλλάξω όνομα;

-ο-


Τώρα που είπα να αλλάξω όνομα θυμήθηκα ένα ανεκδοτάκι:

Πάει κάποιος στον Ληξίαρχο και του ζητάει ν΄ αλλάξει το όνομα του .
Ο Ληξίαρχος του λέει :
" Κύριε η αλλαγή ονόματος γίνεται μόνο με εισαγγελική εντολή / άδεια εκτός αν συντρέχουν προφανείς και εύλογοι λόγοι. Τέλος πάντων πείτε μου πώς σας λένε και θα δούμε . "
Ο ανθρωπάκος λέει :
" Ονομάζομαι Γεώργιος Μαλάκας "
Ληξίαρχος :
" Α τότε συντρέχουν προφανείς λόγοι και δεν χρειάζεται δικαστική άδεια . Πείτε μου το νέο όνομα πού θέλετε . "
Ανθρωπάκος :
" Γιάννης " .

-ο-


Άντε βρε χρόνια μας πολλά και καλά!!!

-ο-

Α!!! Μην το ξεχάσω. Μου την σπάει να μου στέλνουν σε sms τα χρόνια πολλά. Αν, λέω αν θέλετε να μου πείτε χρόνια πολλά, πάρτε με τηλέφωνο ή με mail ή με comment στο blog.
Καλύτερα στο blog, για να φαίνεστε πολλοί. Επίσης αν έχετε την καλοσύνη κάντε κανα δυο-τρία σχόλια ο καθένας για να δείχνουμε πιο πολλοί.

A!! Αν πάλι δεν θέλετε να μου πείτε χρόνια πολλά, μην περιμένετε γλυκό!

Α!! Χρόνια καλά και πολλά και σε όλα τα άλλα παιδάκια που τους έδωσαν το όνομα Δημήτρης, Δήμητρα, αν και δεν ήταν δική τους επιλογή.
Αλλά σκεφτείτε το. Δεν λέει να σε βαφτίζουν μόλις έχεις γνώμη για το όνομα σου. Ξεφτίλα να πούμε. 20 χρονών μαντράχαλος μέσα σε κολυμπήθρα.
Άσε που αν γίνεις 20 και γνωρίσεις την εκκλησία του Μασκαριότατου Χουντόδουλου [jimmakos quote], ούτε που θα θες να έχεις σχέση με τέτοια πράγματα...
Καλύτερα anonymous!!!

Α!! Βρε λες να είμαι Βουδιστής; Ε τότε δεν γιορτάζω σήμερα... Εκτός αν σε προηγούμενη ζωή ήμουν κανένας Δημήτρης. Ουφ μπερδεύτηκα... Δεν είμαι Βουδιστής.

Α!! Λες να είμαι Μουσουλμάνος; Δεν πρέπει να έχουν τέτοια ονόματα εκεί...

Α!! Τώρα που το σκέφτομαι...

Α!! Μάλλον άθεος είμαι. Συμφέρει από κάθε άποψη. ;)

Α!! Άντε βρε, και του χρόνου...

Παρασκευή, Οκτωβρίου 20, 2006

Μαθηματικός

Μαθηματικός είναι μια μηχανή που μετατρέπει τον καφέ σε θεωρήματα.

Ερντος

Μαθηματικός είναι ένας τυφλός άνθρωπος μέσα σε ένα σκοτεινό, μαύρο δωμάτιο, που ψάχνει μια μαύρη γάτα, που δεν είναι εκεί.

[εναλλακτικός ορισμός]

Τρίτη, Οκτωβρίου 17, 2006

Φιλοσοφική συζήτηση 2

Ανακάλυψα νέο σύνδρομο.
Λέγεται σύνδρομο του χρυσόψαρου.
Τρως, τρως και δεν χορταίνεις μέχρι να σκάσεις.
Και ξεχνάς τα πάντα σε 3 δευτερόλεπτα.
Τελικά όμως είτε σκας από το φαΐ, είτε αυτοκτονείς!

Πέμπτη, Οκτωβρίου 12, 2006

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΨΩΜΙΑΔΗ

Μετά τους Πανάγους και τα κουμπαριλίκια ο Ψωμιάδης θα μπορούσε να απευθύνει τον παρακάτω προεκλογικό λόγο:

[Διαβάστε το ως το τέλος και μετά ακολουθείστε τις οδηγίες...
Κάπως έτσι είναι και στην πραγματικότητα...]

  • Στο συνδυασμό μας, πραγματοποιούμε αυτό που υποσχόμαστε.
  • Μόνο οι ανόητοι θα μπορούσαν να πιστέψουν ότι
  • δεν αγωνιζόμαστε κατά της διαφθοράς.
  • Διότι, ένα είναι βέβαιο για μας:
  • Η τιμιότητα και η διαφάνεια είναι προϋπόθεση για να πετύχουμε τους στόχους μας.
  • Αποδεικνύουμε ότι πλανάται όποιος πιστεύει πως
  • οι κουμπάροι θα συνεχίσουν να μετέχουν στην νομαρχία Θεσ/νίκης όπως στο παρελθόν.
  • Διασφαλίζουμε, χωρίς ίχνος αμφιβολίας, ότι
  • η κοινωνική δικαιοσύνη θα είναι ο κύριος σκοπός της θητεία μας.
  • Παρά ταύτα, υπάρχουν ακόμα ανόητοι άνθρωποι που πιστεύουν πως
  • θα είναι δυνατόν να εξακολουθεί κανείς να κατέχει την εξουσία
  • με παλαιοπολιτικά τερτίπια.
  • Όταν αναλάβουμε την εξουσία, θα κάνουμε το παν ώστε
  • να τεθεί τέρμα στις προνομιακές καταστάσεις και στην ευνοιοκρατία
  • δεν θα επιτρέψουμε σε καμιά περίπτωση
  • να πεθάνουν της πείνας τα παιδιά μας
  • Θα πραγματοποιήσουμε τα σχέδιά μας ακόμα και
  • να στερέψουν πλήρως οι οικονομικοί πόροι
  • θα ασκήσουμε την εξουσία ώσπου
  • θα έχετε καταλάβει ότι από δω και πέρα
  • θα κάνω αυτό που κάνω τόσα χρόνια.

Διαβάστε τώρα από κάτω προς τα πάνω, αρχίζοντας από την τελευταία γραμμή και ανεβαίνοντας γραμμή-γραμμή ως την αρχή, για να δείτε τι πραγματικά θα εννοούσε ο Ψωμιάδης, και τι κάνει τόσα χρόνια...

-ο-

Ερώτημα: Μετά το κολπάκι με το γιαούρτι και το σπάσιμο των πλευρών που πέρασε σε δυο μέρες, τι άλλο θα σκεφτεί ο Ψωμιάδης για να παραπλανήσει τους Θεσσαλονικείς;
1) Θα σπάσει το αριστερό του πόδι και το δεξί του χέρι;
2) Θα ασπαστεί τον Μαρξισμό;
3) Μετά το κλείσιμό του στο ασανσέρ, θα συμμετάσχει guest star στο "Παρά Πέντε";
4) Θα τολμήσει να σκεφτεί λίγο πιο γρήγορα; [video]
5) Θα απαιτήσει την άλλη φορά το γιαουρτάκι να μην είναι ΜΕΒΓΑΛ; [video2]

Αλογοσκούφικες παπαρολογίες

Αλογοσκούφης. Ο άνθρωπος που έδωσε νέα σημασία στον όρο ΑΕΠ.

Από εδώ και πέρα το ΑΕΠ αντί για:

Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν.


θα λέγεται:

Ακαθόριστο Εθνικό Προϊόν.


-ο-

Οι μαλακίες πληρώνονται.

Βόμβα από Ευρωπαϊκή Ένωση
Είστε πλούσιοι;
Φέρτε πίσω 6 δις Ευρώ!
Πανάκριβο το κόλπο του Αλογοσκούφη με το ΑΕΠ


Τα ΝΕΑ [Παρασκευή 6/10/2006]

Και εκεί που η οικονομία βαδίζει στον γκρεμό, και εκεί που το κοινωνικό κράτος καταστρέφεται για μικροπολιτικά τερτίπια του Καλαμανλή, έρχεται και το κερασάκι στην τούρτα.
Γίναμε ΟΛΟΙ 25% πιο πλούσιοι μέσα σε λίγες μέρες, χάρη στις πόρνες, χάρη στα φακελάκια των γιατρών, χάρη στο μαύρο χρήμα...
Ετσι καταφέραμε να δώσουμε νέο ορισμό στη λέξη ΑΕΠ.
Από εδώ και πέρα θα ονομάζεται Ακαθόριστο Εθνικό Προϊόν.
Και φυσικά πως αυτή η ηλιθιότητα θα περνούσε;
Για να νομίζουμε ότι μειώθηκε το έλλειμα;
Για να δείξουν ότι κάτι κάνανε;
Ε όχι!!! Τελικά ο Αλογοσκούφης υποτιμά πολύ την νοημοσύνη μας...
Και όπως είπε και ο Μίμης:
"Η αναθεώρηση του ΑΕΠ είναι μία πολύ σοβαρή υπόθεση για να την εμπιστευθούμε σε ανόητους όπως ο Αλογοσκούφης και ο Κοντοπυράκης."

Τρίτη, Οκτωβρίου 10, 2006

Φιλοσοφική συζήτηση 1

- "Έρχεται μια μέρα και κάποιος σου λέει "Εσύ θα γεννηθείς". Κάτσε!!! Μια χαρά δεν ήμουν ως ενέργεια. Τι θες και με κάνεις ύλη;"

- "Δηλαδή θα προτιμούσες ο πατέρας σου να σε είχε βαρέσει μ@λ@κία;"

-ο-

"Εν σ'επαιζαν μουτσο πας τα ρασσια να σε φαν οι μουγιες"

[Παραλλαγή στα Κυπριακά. Λέγεται συχνά μεταξύ των φαντάρων]

Σάββατο, Οκτωβρίου 07, 2006

Οντάς

Όταν τελειώσει κάτι, ανεξάρτητα αν όντως τελείωσε αυτό, πάντα θες να το γιορτάσεις πίνοντας με την παρέα...

Υποτίθεται ότι τελείωσε η εξεταστική [όχι για όλους], αλλά έπρεπε να γιορταστεί. Έτσι κανονίστηκε να βγουν να τα πιουν, στον Οντά, μετά από πρόταση του Δ.

{Όντας για τους μη γνωρίζοντες είναι ένα μαγαζί, ρακάδικο θα το έλεγα, φτάνοντας στα σκαλιά της Αγίου Νικολάου, δεν τα ανεβαίνουμε(!!!), περπατάμε δέκα μέτρα αριστερά και φτάσαμε...}

Η βραδιά φαινόταν επεισοδιακή από την αρχή της κιόλας. Είχαν λέει κανονίσει στις 10 ακριβώς. Ο Α. πάντα φώναζε ότι ποτέ δεν βγαίνουνε νωρίς και για αυτό δεν βρίσκουνε θέση ποτέ, ειδικά στον Οντά, που εδώ που τα λέμε είναι σχεδόν πάντα γεμάτος [ε, είναι και λιγάκι μικρό κουτούκι].
Είπανε τέλος πάντων να συναντηθούνε στις 10. Έλα όμως που πολλοί το είπανε, λίγοι το εφάρμοσαν. Όταν πήγε ο Δ. στο ραντεβού με καθυστέρηση λίγων λεπτών [δεν λέμε πόσα], βρήκε να τον περιμένει μόνο ο Α., ο οποίος παρά την έξοδο του από την χώρα λόγω ERASMUS δεν άλλαξε καθόλου συνήθειες. Ήταν εκεί και διάβαζε κάτι σκισμένες αφίσες στο δρόμο.
Δ: "Έλα ρε, που είναι οι άλλοι;"
Α: "Πήγαν να φάνε πίτσα."
Δ: "Α ωραία, πάμε να τους βρούμε για να πάμε όλοι μαζί στον Οντά."
Α: "Πήγαν με το αμάξι στην Τριών Ναυάρχων να φάνε."
Δ: "Καλά πιο μακριά δεν βρήκαν;"
Α: "Ήθελε ο Χ. να φάει στο συγκεκριμένο μαγαζί"
Δ: "Ε ποιος άλλος!!! Ποιοι είναι;"
Α: "Ο Χ. ο Κ. και ο Γρ."

{Ο Χ. έχει το αμάξι [τον χάρο]. Την τελευταία φορά που τον εμπιστεύτηκα για να βγούμε αργήσαμε 3 ώρες στο ραντεβού.
Ο Κ. αργεί σε κάθε ραντεβού. Κλασικό και αδιόρθωτο.
Ο Γρ. είναι από άλλο παραμύθι...
}

Α: "Άντε πάμε εμείς και περιμένουμε τους άλλους εκεί"
Δ: "Θα πάμε να κάτσουμε μόνοι μας;"
Α: "Ναι ρε, σε 10 λεπτά θα έρθουν και οι άλλοι."
Δ: " Ε τότε καλά. Πάμε."

Και πήγανε. Μπήκανε. Κάτω τα τραπέζια ήταν πιασμένα. Πάνω ήταν όλα άδεια. Ανέβηκαν πάνω και κάτσανε, λέγοντας στην σερβιτόρα ότι είναι 5 άτομα.

Ο άλλος ο Δ. δεν θα έβγαινε γιατί είχε διάβασμα. Ο Β. πάλι, δεν θα ερχόταν γιατί τον είχαν καλέσει για φαΐ. Αυτό το παιδί πάντα βρίσκει, σε ένα γενικότερο πλαίσιο.
[Αν και μας τα χάλασε με την AEEGE...αλλά όπως το βλέπω θα γυρίσει ξανά πίσω στην απλή ζωή...]

Καθίσανε. Έρχεται η σερβιτόρα. [Ωραία κοπέλα (μάλλον γιατί ήταν και λίγο σκοτεινά)].
"Θα πάρετε κάτι;", ρωτάει.
"Θα περιμένουμε τους άλλους..."

Και περίμεναν, δέκα λεπτά, είκοσι λεπτά, μισή ώρα. Πουθενά οι άλλοι.
Δ: "Ρε δεν παραγγέλνουμε;"
Ένα κιλό κρασί και κάτι περίεργα ορεκτικά από αυτά που μόνο ο Α. ανακαλύπτει. [αυτήν την φορά τουλάχιστον τα πέτυχε γευστικά, γιατί γενικά οι επιλογές του δεν είναι ό,τι καλύτερο]
Το μισό κιλό έφυγε μόνο από δύο άτομα. Μετά από μια ώρα ήρθαν και οι άλλοι, αφού κοντέψανε να τους διώξουν μιας και πλέον στο μαγαζί γίνονταν χαμός και δύο άτομα πιάναν τραπέζι 8 ατόμων...
Ο Χ. και ο Κ. είπαν ότι δεν θα έπιναν γιατί ο μεν ένας οδηγούσε [τον Χάρο] και ο άλλος είχε εξεταστική μπροστά του. Μόνο ένα ποτηράκι κρασί θα έπιναν...
Τελικά παραγγείλανε κι άλλο κρασί μιας και ο Δ. ο Α. και ο Γρ. άρχισαν να το πίνουν σαν νερό.
Τότε σαν σίφουνας μπαίνει στον χώρο ο Β. ο οποίος προφανώς είχε τελειώσει από το δείπνο και ήρθε...
Και αποφασίζουμε να αρχίσουμε τα ρακόμελα. Παίρνουνε αρχικά ένα μεγάλο και αρχίζουμε να πίνουμε όλοι. Το θέμα είναι ότι δεν σβήνανε την φωτιά που είχε το καραφάκι με το ρακόμελο όταν το σέρβιραν.
Έτσι μερικές φορές ακόμα και το τραπεζομάντιλο [χάρτινο] έπαιρνε φωτιά σε πτώσεις ποτηριών ρακόμελου. Κάποια στιγμή πήρε φωτιά για ελάχιστα δευτερόλεπτα και το χέρι [ή μάλλον το ρακόμελο που υπήρχε στο χέρι] του Δ. Όλα αυτά βέβαια ακολουθούμενα από γέλιο!!! Μετά τους κέρασαν ένα ρακόμελο, μετά πήραν και άλλο ένα...και ήπιαν όλοι ανεξάρτητα αν οδηγούσαν ή είχαν εξεταστική...
Αυτά περί ποτού.

Τώρα τι γίνονταν τριγύρω.
Ο Α. στάμπαρε μια κοπελίτσα, ξανθούλα, αρκετά νόστιμη. Αλλά πρόλαβαν άλλοι να τις κεράσουν. Πάλι καλά δεν λέτε, γιατί τελικά οι κοπέλες έφυγαν μόνες τους από το μαγαζί, γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια οποιοδήποτε προσπάθησε ή όχι να τις προσεγγίσει.
Ο Α. βέβαια έκανε και άλλες προσπάθειες. Σηκώθηκε να χορέψει κιόλας, μαζί με τον Γρ., ο οποίος λόγω ύψους και λόγω του ότι στον πάνω όροφο το μαγαζί ήταν χαμηλοτάβανο, έβρισκε στο ταβάνι. Μετά σηκώθηκε ο Δ. και χόρεψε και μετά προς έκπληξη όλων ο Β.
Στο πίσω τραπέζι ένας τύπος, άσχετος με την παρέα, γνώρισε μια κοπελιά [άσχημη] η οποία όμως όπως έλεγε θα του περνούσε τα μαθήματα. Αυτός θα της έβαφε το σπίτι ή θα της άλλαζε τα πλακάκια ή κάτι τέτοιο. Απίστευτη συζήτηση. Ο Δ. και ο Χρ. δεν σταμάτησαν να γελάνε ακούγοντας αυτή τη συζήτηση.
Ο Γρ. κάποια φάση στο άσχετο σηκώθηκε και έκανε κάμψεις ακουμπώντας στην καρέκλα.
Αυτό προκάλεσε γέλια σχεδόν όλων στο μαγαζί.
Επίσης ο Β. κάποια στιγμή φώναξε "Μαγκιά μου που `μαι Παοκτσης, μαγκιά μου, μαγκιά μου" όταν δυο τύποι, με τους οποίους είχαν συστηθεί εκείνη την μέρα τουλάχιστον τρεις φορές, του είπαν "που είναι η μαγκιά σου;" και "Περαιά μου με τον Σαρωνικό σου, που χεις για καμάρι σου τον Ολυμπ. σου"...

Την επομένη τουλάχιστον ο Δ. είχε όλη μέρα πονοκέφαλο.

-ο-

* { Αυτό το τελευταίο σύνθημα μπορεί να βγει και σε παραλλαγή. "Περαία μου, Περαία μου με το θερμαϊκό σου, που χεις για καμάρι σου τον Αχιλλέα Περαίας". Άσχετο!!! }

** Οποιαδήποτε ομοιότητα με υπαρκτά πρόσωπα είναι ηθελημένη...

Τρίτη, Οκτωβρίου 03, 2006

Θα πέσει το ταβάνι...

Αυτό που λέμε θα πέσει το ταβάνι να τον πλακώσει, παρά λίγο να γίνει.
Τελικά το msn σώζει ζωές. Είχε πάει γύρω στις 4 τα χαράματα και είχε τελειώσει τις δουλείες του, κάθισε λιγάκι στο msn να πει καμιά μαλακία με κανα e-φιλαράκι του. Η ώρα πέρασε, ώσπου ένας δυνατός κρότος στις τέσσερις και μισή πρώτα λεπτά, τον έκανε να τιναχτεί από την θέση του. Κοιτάει πίσω του και τι βλέπει; Ένα κομμάτι γυψοσανίδας ενός μέτρου πεσμένο το μισό στο έδαφος και το μισό στο μαξιλάρι του. Είχε αποκολληθεί από τον τοίχο. Μαλάκα εργολάβε και ιδιοκτήτη θα τον σκοτώνατε τον άνθρωπο. Πάλι καλά που μιλούσε στο msn.
Το επόμενο μισάωρο έφυγε στο να προσπαθεί να δει τυχόν νέες επιθέσεις του ταβανιού. Ετσι στις 5 η ώρα το κρεβάτι του βρισκόταν στην μέση του δωματίου. Το μόνο που μπορούσε να συμβεί ήταν να πέσει όλο το ταβάνι [μην το μελετάμε]!!!
Τόσες μέρες κάθεται, και έχει τόσα να γράψει. Για τα καραγκιοζιλίκια του Ψωμιάδη, τα καραγκιοζιλίκια του Γκλέτσου, αλλά με μαλακίες θα ασχολείται;
Τώρα κάθεται αραχτός ακούγοντας στο ράδιο [εδώ ήθελα να πω κανονικά τρανζίστορ αλλά δεν υπάρχουν πλέον] χασικλίδικα, προσπαθώντας να αποκρυπτογραφήσει ένα μήνυμα λύνοντας ένα σωρό εξισώσεις.
Λες να είπε κανά μεγάλο ψέμα και πήγε το ταβάνι να του έρθει στο κεφάλι εν ώρα ύπνου;
Μπα...
αλλιώς θα του έρχονταν.