Τετάρτη, Αυγούστου 30, 2006

Sipser


Αρε Sipser μας γάμησες την ψυχολογία, την εξεταστική μου μέσα...

10 μέρες διάβασμα και όλα πήγαν στράφι για ένα Θέμα 2!!!

*μήπως να στραφώ στο hardware που μου τη σπάει, αλλά γράφω καλα;

-o-
update

Τώρα που δώσαμε project minix
θεωρούμαστε [poly] kernel hackers?

Δευτέρα, Αυγούστου 28, 2006

κ πολιτε κ ενικαζετε

Χτυπά το κουδούνι το πρωί.
Ανοίγω την πόρτα και βλέπω την σπιτονοικοκυρά μαζί κάμποσους από πίσω.
Μου λέει: "Μπορούν να μπουν να δουν το διαμέρισμά σου;"
Λέω: "Με διώχνεται; Πόσα νοίκια χρωστάω;"
Μετά θυμήθηκα ότι μόλις πριν 5 μέρες τα πλήρωσα...
"Όχι" μου λέει "θέλουν να δούν την επίπλωση για να νοικιάσουν το από κάτω διαμέρισμα που είναι ίδιο με το δικό σου"
Συνολικά ήρθαν 4 - 5 [εκ των οποίων οι 3 κοπέλες!!!] που ήθελαν να δουν το διαμέρισμά μου.
Άκου ζήτηση.
Εχει αρχίσει να γίνεται πανικός.
Είδα χθες 2 πολύ ωραίες εικόνες δίπλα δίπλα και πήγα και τις φωτογράφισα.
Απολαύστε:

1) Την ανακοίνωση του μπαρμπέρη απέναντι, όσο αναφορά τις καλοκαιρινές διακοπές και το πότε θα γυρίσει:


2) Χωρίς σχόλια:
(κάντε κλικ πάνω στην φωτό για να την δείτε πιο μεγάλη)

Κυριακή, Αυγούστου 27, 2006

Που το πάει;

Που το πάει; Που το πάει; Α!!! Εκεί το πάει...
Όχι ότι δεν το ξέραμε, αλλά να, λέγαμε ότι ίσως κάνουμε λάθος.
Χιλιάδες τελειόφοιτοι το μεσημέρι της Πέμπτης τινάχτηκαν από τα κρεβάτια τους (έχουν αρχίσει να συνηθίζουν την φοιτητική ζωή βλέπεις) και καρφώθηκαν στις οθόνες του υπολογιστή μερικοί γιατί στο net τα αποτελέσματα βγήκαν 10 λεπτά νωρίτερα απο ότι στην τηλεόραση, αλλά και αυτοί που δεν είχαν internet καρφώθηκαν στην οθόνη της τηλεόρασης, πρώτα στην ET1 που άρχισε να μεταδίδει πρώτη τα αποτελέσματα και μετά στο MEGA που πήρε φόρα και ξεπέρασε την ET1...
Ποιά αποτελέσματα; Των πανελλαδικών βέβαια.
Δεν ξέραμε τι θα συμβεί; Το ξέραμε και το λέγαμε.
Έλεγα τότε για το πλαφόν του 10 ότι έχει πολλές συνέπειες. Και στους φοιτητές και στην κοινωνία.
ΟΚ ξέρω τι θα πείτε. Αξίζουν αυτοί που θα πάρουν 3 να περάσουν στο πανεπιστήμιο;
Ναι αλλά το θέμα είναι τί τους κάνεις αυτούς; Τους παρατάς; Που είναι το κοινωνικό κράτος τότε; Και τι κάνεις και εσύ για να ανεβάσεις το επίπεδο πχ των Λυκείων;
Και να που το πάει. Που τους κατευθύνει αυτούς τους "αποτυχόντες"; Αυτούς τους 65.000 φέτος;
Προς το παρόν τους κατευθύνει προς τα ιδιωτικά ΙΕΚ και κολέγια και σε πανεπιστήμια του εξωτερικού.
Βέβαια όλα αυτά για τους έχοντες, γιατί οι μη κατέχοντες...

Σάββατο, Αυγούστου 26, 2006

διαπίστωση

Πίσω από έναν επιτυχημένο άντρα, κρύβεται μια γυναίκα.
Πίσω από έναν αποτυχημένο άντρα, κρύβονται δύο γυναίκες.

Παρασκευή, Αυγούστου 25, 2006

Ουδέν κακό αμιγές...

Τι;
Που το είδες και το σφυράς ρε;
Πας καλά;
Είσαι εσύ για Α εθνική;
Φτου σου, φιοριτούρα, ε φιοριτούρα...


Και μάθαμε ότι η Βραζιλία εκτός από ποδοσφαιριστές και beach-βολεϋμπολίστισες έχει και μπασκεμπολίστες. Μπρε...
Βέβαια οι δικοί μας τους σκίσανε, κάτι το οποίο ούτε στην μπάλα ούτε στο beach-βόλεϋ θα μπορούσαμε. Βέβαια οι της ΗΠΑ τα έχουν πατήσει όλα, αλλά εμείς χαλαρά...

Πάντως και καρφώματα είδαμε, και μπουνιές είδαμε, και ωραίες παρουσίες, και σκισίματα φανέλας είδαμε...

Τελικά όμως αν και είχα παρεξηγήσει το μπάσκετ, έχει αρκετό ενδιαφέρον. Και ειδικά τώρα που πέφτει μέσα στην εξεταστική, γιατί αποτελεί δικαιολογία για να σταματήσεις το διάβασμα. "Ε, να μην δω Ελλαδάρα;" Άσχετα αν παίζει ή όχι...
Αλλά γενικά όποιο αθλητικό γεγονός έχει συμβεί, έχει συμβεί μέσα στην εξεταστική.
Εξού και τα σύνθηματα που φωνάζαμε: "Μας γάμησες την εξεταστική, Εθνική, Εθνική" και λίγο πιο πέρα κάποιοι άλλοι φώναζαν "Δεν θα δώσω Βιολογία και θα πα.. και θα πάω Πορτογαλλία (τώρα πλέον μπορούνε να φωνάζουν Ιαπωνία αντί Πορτογαλλία)"

Όλα ωραία και καλά, και ενώ εγώ την έχω βολέψει με το κλιματιστικό μου, μιας και κάναμε και εισαγωγή ρεύματος από Βουλγαρία (ακου εκεί!!!) και πλέον έχουμε άφθονο να ξοδέψουμε [αλλά όλα αυτά μέσα στο σπίτι γιατί έξω αν βγεις έχει τόση ζέστη που καταριέσαι ότι βρεις και δεν βρεις], μ` έρχεται ένα mail από τα πάτρια εδάφη το οποίο με έκανε να αναθεωρήσω την άποψη μου για τον καύσωνα. Ουδέν κακό αμιγές...

έτσι δεν λένε;
Αχ νεράκι...

Τρίτη, Αυγούστου 22, 2006

Τσαΐρια 2006



Αποφασίστηκε μέσα Ιουλίου:

18, 19 & 20 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2006, ΠΟΤΑΜΟΣ ΕΠΑΝΟΜΗΣ

Μια παρέα ανήσυχων νιάτων απ’ την Επανομή (και όχι μόνο) αποφασίσαμε να κατασκηνώσουμε για ένα τριήμερο στην παραλία του Ποταμού έτσι για πλάκα.
Εκδηλώσεις – τουλάχιστον για φέτος – δεν υποσχόμαστε αλλά ελπίζουμε σε κάποια happenings και κάποιες απρογραμμάτιστες μουσικές εκδηλώσεις.
Όσοι πιστοί λοιπόν προσέλθετε με το αντίσκηνό σας ή το sleeping bag σας και προπαντός με όρεξη για να περάσουμε καλά.
Ο χώρος που θα αράξουμε είναι το δημοτικό parking στο τέρμα του δρόμου που οδηγεί στην παραλία Ποταμός. Έχει σκιά από λεύκες, ηλεκτρικό και θάλασσα στα 20 μ.
Κάρβουνα, λουκάνικα και μπύρες δεν έχει. Θα φέρουμε εμείς.

.......................................-0-.......................................

Και πήγαμε. Και εκ των προτέρων θα σας πω ότι περάσαμε άψογα. Πολύ [μα πάρα πολύ] γέλιο, πολύ [μα πάρα πολύ] φαΐ {σουβλάκια, παλτσέτες, σαρδέλες}, πολύ [μα πάρα πολύ] αλκοόλ {Επανομήτικο ρακί, μπίρες, ρετσίνα} και πολύ πολύ μουσική!!!!

Εγώ πήγα την πρώτη μέρα το βράδυ, την δεύτερη το απόγευμα και κατασκήνωσα εκεί μέχρι την τρίτη μέρα το απογευματάκι.



Την πρώτη μέρα, το βράδυ ήταν στημένες στο χώρο γύρω στις 10 σκηνές όταν πήγα, αλλά από το τραπέζι που είχε στηθεί για το φαγοπότι πέρασαν γύρω στα 40 άτομα. Όταν έφτασα εγώ τα κάρβουνα είχαν ήδη μπει στην ψησταριά και οι φωτιές καίγανε. Οι ψητάδες άρχισαν να βγάζουν τις πρώτες μπριζόλες και τα σουβλάκια στο τραπέζι...
Πήγαμε και κάναμε ένα βραδινό μπανάκι [9 με 10 το βράδυ]. Τολμώ να πω ότι η θάλασσα ήταν τέλεια...
Στη συνέχεια καθίσαμε, φάγαμε, ήπιαμε, γελάσαμε [η παρέα φοβερή ακόμα και αν φανταστείτε ότι υπήρχαν ηλικίες από 16 μέχρι 60+ χρονών] και άρχισαν οι μουσικές. Μπουζούκι και κιθάρα. Από ρεμπέτικα και έντεχνα μέχρι Μάλαμα, Θανάση Παπακωνσταντίνου και "Το κοκοράκι κικιρικικι"!!! Τα όργανα παίξανε πάνω από 4 ώρες και έτσι νωρίς το πρωί έφυγα.

Τη δεύτερη μέρα πήγα αρχικά το μεσημέρι για να στήσω τη σκηνή που θα μέναμε. Οι σκηνές είχαν αυξηθεί στις 20. Έτσι αυτή η πλάκα που διοργάνωσαν κάποιοι και συμμετείχαμε πήρε μια ικανοποιητική διάσταση. Η δεύτερη μέρα θα είχε ένα happening. Συναυλία στην αμμουδιά με νεανικό συγκρότημα. Έτσι πήγαμε στήσαμε την εξέδρα και κάναμε sound check! Αρχίσαμε και τις μπίρες από νωρίς νωρίς...
Η συναυλία άρχισε και μάζεψε γύρω στα 150 άτομα, αραγμένους στην αμμουδιά. Πάρα πολύ ωραία. Και βέβαια κάποια στιγμή αρχίσανε να ψήνουν πίσω στις σκηνές σαρδέλες. Τι να σας πω. Πολύ μπίρα και φαΐ πάλι. Και μουσική. Μετά τη συναυλία, μαζευτήκαμε οι κατασκηνωτές [και αρκετοί άλλοι] και πιάσαμε πάλι τα μπουζούκια. Αυτή τη φορά 3 κιθάρες και 2 μπουζούκια. Κόλαση... Η βραδιά τελείωσε στις 6 το πρωί. Πήγαμε κοιμηθήκαμε στις σκηνές μας. Εγώ μπέρδεψα τις σκηνές και άνοιξα μια άλλη και βρήκα άλλον μέσα. Πήγα πίσω και είπα σε όλους ότι κάποιος κοιμάται στη σκηνή μου και άρχισαν να γελάν :( ...

Η τρίτη μέρα άρχισε στις 9 το πρωί. Γιατί πήγα και έστησα τη σκηνή μέσα στη μέση. Έτσι με βάρεσε από νωρίς ο ήλιος. Έτσι πήγα αναγκαστικά για πρωινό μπάνιο. Το μεσημέρι πάλι ψήσαμε και φάγαμε παλτσέτες και μπριζόλες...

Και εκεί εγώ αποχώρισα.

Όλα βέβαια σας τα περιέγραψα πολυ συνοπτικά. Δεν φαντάζεστε πόσο καλά περάσαμε!!!
Ελπίζω να γίνει θεσμός και να πάμε και του χρόνου.

Τετάρτη, Αυγούστου 16, 2006

εξετ...αστική.

Τα έχει παίξει ο καιρός. Όχι ότι δεν το ξέραμε, αλλά πρωτοβρόχι στις αρχές Αυγούστου… Κάθε πέρυσι και καλύτερα. Σαν τώρα θυμάμαι πριν δύο χρόνια στην Χαλκιδική να πιάνει μέσα Αυγούστου βροχή, να έχουν πλημμυρίσει οι σκηνές μας, και το γήπεδο του μπάσκετ να έχει γίνει λίμνη για extreme sports, με τον χείμαρρο να έρχεται από τα βουνά και να μας φέρνει ακόμα και κατσίκες [και όμως αληθινό]!!! Ωραίες μέρες…
Όχι τίποτα άλλο, αλλά με τα καιρικά φαινόμενα δεν είδα το Αυγουστιάτικο φεγγάρι ρε γαμώτο. Πίσω από τα σύννεφα κρύφτηκε. Εκεί το άτιμο. Και πίσω background να παίζει το «Τ` Αυγουστιάτικο φεγγάρι δεν το είδαμε». Γκαντέμο…ε γκαντέμο… Το σπας το ράδιο ή δεν το σπας;
Anyway.
Κατά τα άλλα όλα καλά. Ήρθε και ο 15 Αύγουστος. Πληροφορίες ότι θα γίνει θαύμα στην Παναγία την Σουμελά, ειδικά μετά την επίσκεψη του Κωστάκη στο Άγιο Όρος, τελικά διαψεύστηκαν.
Το μόνο που μας μένει finally από την μέρα τούτη είναι το στιφάδο της γιαγιάς.
Κατά τα άλλα όλοι πλέον περιμένουμε την εξεταστική. Άλλος καθισμένος μπροστά στον υπολογιστή του, άλλος γερμένος στην καρέκλα του προσπαθώντας να διαβάσει αλλά στην ουσία σκέφτεται θάλασσες, ποτά, γκόμενες και τι ωραία που θα ήταν να ήταν 6 μήνες το καλοκαίρι ή να είχε λεφτά και να μην τον ένοιαζε τίποτα και άλλες τέτοιες ουτοπικές αρλούμπες. Άλλος πάλι περιμένει την εξεταστική γερμένος στην καρέκλα του προσπαθώντας να διαβάσει τα κόμιξ ή τα πορνοπεριοδικά [κυρίως αυτά] που έχει κρύψει ανάμεσα στα βιβλία της σχολής μη θέλοντας να κινήσει τις υποψίες κανενός. Άλλος πάλι αναμένει την εξεταστική δίπλα [και ενίοτε μέσα] στη θάλασσα γιατί σου λέει «και οι άλλοι που πήγαν να διαβάσουν σιγά μην διαβάζουν. Καλά είμαστε εδώ αραχτοί» [Σωστός ο μάγκας]. Άλλοι πάλι προσπαθούν να συνδυάσουν ένα από όλα. Είναι αραχτοί στο κάμπινγκ, ξαπλωμένοι πάνω στην αιώρα, η οποία κουνιέται ελαφρά δημιουργώντας μια αίσθηση αγαλίασης [εδώ υπάρχει ένα ερωτηματικό στο ποιος κουνάει τη αιώρα αλλά το παραβλέπουμε γιατί δεν έχει τόση σημασία], και πάνω στην αιώρα με τα laptop στην κοιλιά [που έχει φουσκώσει από την μπίρα] να προσπαθούν να συνδυάσουν δουλειά και διασκέδαση.
Άλλοι πάλι γράφουν στα παλιά παπούτσια τους την εξεταστική γιατί πολύ απλά δεν είναι φοιτητές. Και όχι τίποτα άλλο αλλά οι μεν μικρότεροι [λυκειόπαιδα] να σου λένε το πόσο πολύ θα ήθελαν να είναι φοιτητές αλλά όχι στις εξεταστικές [ας τους εξηγήσει κάποιος ότι 3 φορές το χρόνο έχουμε εξεταστική] και οι δε μεγαλύτεροι να σου λένε το εκνευριστικό: «Νομίζεις ότι εμείς δεν τα περάσαμε αυτά;»!!!
Άρα υπάρχουν πολλοί τρόποι να περιμένεις την εξεταστική. Διαλέξτε ένα και εφαρμόστε τον.
Αλλά δεν θα τελειώσει η ρημάδα; Και τότε παίδες, ετοιμαστείτε για ούζο στον Μάκη [Κουλό] και εκδρομή στην Roma…

*Α!!!! Και να μην ξεχάσω να δώσω και αγγλικά κάποια στιγμή

Τρίτη, Αυγούστου 08, 2006

Είχε (παν)σέληνο...

Πεθαίνουν δύο Σαλονικείς και πηγαίνουν στον παράδεισο.
Καθώς περιπλανιούνται στο μαγευτικό τοπίο του παραδείσου, πετιέται ο ένας και λέει στον άλλο:
- Ωραία είναι εδώ, αλλά σαν την Χαλκιδική…


Επέστρεψα λοιπόν από τις διακοπές μου!!!
Μία ημέρα πριν την πανσέληνο βέβαια, που παραδοσιακά τα τελευταία χρόνια την βλέπω στην Χαλκιδική, αλλά τι να κάνεις που τέτοια είναι η κοινωνία.
Φέτος πολύς κόσμος ρε παιδιά στην Χαλκιδική. Από το Σάββατο πρωί το κάμπινγκ που έμενα ήταν πλήρες. Χαμός.
Αλλά παρά τον κόσμο, περάσαμε καλά [πολλά καλά, που λεν και οι Τσίπριοι] και ήσυχα. Βέβαια τις δύο Παρασκευές που ήμουν εκεί υπήρχαν και τα happenings στο κάμπινγκ. Τη μια με τον Βαγγέλη Γερμανό να μας τραγουδάει «δυο-δυο στην μπανιέρα δυο-δυο» και εμείς αραχτοί στις ξαπλώστρες της παραλίας με τις μπυρίτσες μας και τις βότκες μας [τεκίλα γιοκ ;)], και την άλλη με 100% stand up comedy με τον Μπεμπέκο [εμένα αυτός μου άρεσε] να μας ξελιγώνει στα γέλια.
Καλά ήταν αλλά λίγο!!!
Anyway...
Ανέπτυξα και τις ικανότητές μου στο πινκ – πονκ [έπαιζα γύρω στις 2 ώρες κάθε μέρα και προκαλώ τον καθένα, χε χε], αλλά και τις ικανότητές μου στην ορειβασία [αν δείτε που πήγα θα εκπλαγείτε].
Και δεν είναι και κακό να πω ότι πήγα και για ψάρεμα. Με μπετονιά δεν είχα ξαναψαρέψει, αλλά με την πρώτη φορά έβγαλα ψάρι. Και μπορείτε να το δείτε στην παρακάτω εικόνα. Εγώ και το ψάρι:

Εγώ είμαι αυτός με το καπέλο [με αδικεί η φωτογραφία η οποία είναι και θολή] και το άλλο είναι το ψάρι.
Σας το λέω γιατί μπορεί να μας μπερδέψετε λόγω μεγέθους.
Καλά, καλά μπορεί το ψάρι να μην είναι τόσο μεγάλο, αλλά με λίγο photoshop όλα γίνονται πλέον…

Να χορέψω, δεν χόρεψα. Μόνο όταν έβαζε στο beach bar Σακίρα και εκείνο το “Thelo na gamisw negra”.

Αυτό που έχω να προσθέσω είναι ότι βγάλαμε και τραγουδάκι, του οποίου εμπνευστής ομολογώ ότι δεν είμαι εγώ. Οι στίχοι πάνε κάπως έτσι:
Μια βραδιά στο Καλαμίτσι
ηθελα λίγο πίτσι πίτσι
και γνώρισα μια γκόμενα σκατά...



Από εδώ και κάτω πρέπει να είστε άνω των 18.

Επέστρεψα στο σπίτι μου και έλειπε ο σκύλος μου. Έχει 3 μέρες να φανεί.
Άρα κάποιος φούστης είτε τον δηλητηρίασε είτε τον πάτησε με το αμάξι.
Αν ισχύει ένα από αυτά και βρω αυτόν τον φούστη θα τον πηδήξω [λαϊκιστεί θα τον γαμήσω]
Από εδώ και κάτω διαβάζετε και γράφετε χωρίς φραγμό.

Τώρα για παραπάνω ιστορίες στην Χαλκιδική σιγά σιγά θα έρθουν στην επιφάνεια!
Άντε πείτε και εσείς τίποτα γιατί λιώσαμε…