Σάββατο, Απριλίου 29, 2006

20 Χρόνια Μετά το Τσέρνομπιλ

Δύο γραμματόσημα:
αριστερά «Δόξα στη ρωσική επιστήμη» και
δεξιά από τον σοβιετικό κινηματογράφο «Ζωντανοί και Νεκροί».

20 χρόνια μετά το μεγαλύτερο πυρηνικό δυστύχημα το Τσέρνομπιλ είναι ακόμα και θα παραμείνει ένας μεγάλος φόβος των ανθρώπων αλλά και ένα μεγάλο πλήγμα.
Δεν θα εστιάσω στους λόγους και τις αιτίες που οφείλεται αυτή η καταστροφή αλλά στις συνέπειες που είχε.

Και όπως όλοι γνωρίζουμε οι συνέπειες είναι οι χιλιάδες θάνατοι που οφείλονται στη ραδιενέργεια που εξαπλώθηκε μετά την ανεξέλεγκτη αλυσιδωτή αντίδραση στις 1:21 π.μ. στο μπλοκ 4 του αντιδραστήρα που εξερράγη, εκτινάσσοντας στον αέρα 30 με 40 φορές περισσότερη ραδιενέργεια τις βόμβες της Χιροσίμας και του Ναγκασάκι τη νύχτα της 26ης Απριλίου του 1986.

Ραδιενεργά σύννεφα μεταφέρθηκαν μέσω του αέρα σε πολλές χώρες γύρω απο την Ουκρανία. Η συνέπεια είναι απλά μια λέξη: ΚΑΡΚΙΝΟΣ
Βέβαια προσπάθειες να συγκληφθούν οι τραγικές συνέπειες έγιναν απο τη Διεθνή Επιτροπή Ατομική Ενέργεια (ΙΑΕΑ) η οποία υποβάθμισε σημαντικά τις επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία από την καταστροφή του Τσερνομπίλ.


Λέγεται ότι η ραδιενέργεια που εκλύθηκε υπολογίστηκε ότι ήταν τουλάχιστον 200 φορές ισχυρότερη απ' όση στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι μαζί!!!





Σύμφωνα με εκτιμήσεις 60 επιστημόνων, 93.000 ακόμη θάνατοι από καρκίνο θα σημειωθούν μέσα στα επόμενα χρόνια. Από ασθένειες σχετιζόμενες με την ραδιενέργεια πιστεύεται ότι έχουν ήδη χάσει την ζωή τους περίπου 200.000 άνθρωποι και σε γειτονικές χώρες.


Εκτός από τις άμεσες συνέπειες της μακρόχρονης έκθεσης στη ραδιενέργεια, η απώλεια γεωργικών εκτάσεων και θέσεων εργασίας οδείγησαν στην αναγκαστική μετακίνηση περίπου 300.000 ανθρώπων και μια τεράστια οικονομική κρίση.

Και έτσι φαίνεται περίτρανα οι συνέπειες που μπορούν να έχουν οποιασδήποτε μορφής πυρηνικής ενέργειας.

Παρασκευή, Απριλίου 21, 2006

O Μύθος Του Μέρμηγκα

Όλοι λίγο-πολύ έχουμε ακούσει το μύθο (γιατί περί μύθου πρόκειται) των μυρμηγκιών και του τζίτζικα.
Ο μύθος αυτός λοιπόν είτε από την αρχή ήταν ψευδής (ελπίζω όχι) είτε η εξέλιξη της ζωής τον έκανε να μοιάζει ψεύτικο.
Ο μύθος λεει ότι κάποτε ήταν τα μυρμήγκια τα οποία όλο το χρόνο δούλευαν και μάζευαν με κόπο την τροφή τους ώστε το χειμώνα να έχουν να τρωνε στις φωλιές τους και να μην πεθάνουν. Σε αντίθεση, ο τζίτζικας που όλη μέρα τραγουδούσε και χάζευε, τελικά το χειμώνα ζητούσε ελεημοσύνη από τα μυρμήγκια να τον φιλέψουν κάτι και να του δώσουν στέγη.
Χαζομάρες.
Η ιστορία είναι όπως θα σας την διηγηθώ παρακάτω.
Λοιπόν. Ο τζίτζικας , χαζός μεν αλλά γόνος πλούσιας οικογένειας, κληρονόμησε τα εξής:
Δέκα δέντρα , το πατρικό πλάτανο από τον πατέρα του, καθώς και την γη που βρίσκονταν γύρω από τα δέντρα.
Έτσι λοιπόν ο τζίτζικας νοίκιαζε στα καημένα τα μερμηγκάκια τον χώρο για μένουν αλλά σε αντάλλαγμα τα μερμηγκάκια δίνανε το 50% των εσόδων τους στον τζίτζικα ως νοίκι, το 30% στους μεσάζοντες και 10% για θέρμανση. Έτσι λοιπόν στα μυρμηγκάκια έμενε μόνο το 10% για τις υπόλοιπες ανάγκες τους. Τι ανάγκες δηλαδή αφού με το 10% ούτε ρούχα δεν μπορούσαν να πάρουν.
Ο δε τζίτζικας εκμεταλλευόμενος και τα άλλα ζωάκια που ζούσαν είτε στα έντεκα δέντρα του είτε στο χώμα γύρω από αυτά, καλοπερνούσε. Άσε που έβαζε και όσα ζωάκια του χρωστούσαν νοίκια να του φτιάχνουν δικό του σπίτι τζάμπα. Έτσι λοιπόν τα καταπιεσμένα μερμηγκάκια δούλευαν πάρα πολύ και ουσία δεν κέρδιζαν τίποτα, ενώ ο πλούσιος τζίτζικας όχι μόνο τραγουδούσε κάθε μέρα αραχτός αλλά και σπίτι είχε και φαΐ για τα επόμενα χρόνια της ζωής του.

Αν και έτσι είναι ο μύθος ελπίζω στο παρακάτω τέλος (και η ιστορία θα με επιβεβαιώσει):

Όμως τα μερμηγκάκια έχοντας πάντα στο μυαλό τους το "Θα γυρίσει ο τροχός, θα γα… και ο φτωχός", μαζί με τα άλλα καταπιεσμένα ζωάκια επαναστάτησαν εναντίον του τύραννου τζίτζικα και των μεσαζόντων. Η επανάσταση πέτυχε και μπόρεσαν τελικά να γευτούν τους καρπούς που μάζευαν όλο το χρόνο και να ζήσουν ελεύθερα.
Έτσι λοιπόν τελειώνει ο μύθος. Με τα καημένα τα μερμηγκάκια και τον τύραννο τζίτζικα να βρίσκουν ο καθένας τον δρόμο που όχι μόνο τους αξίζει αλλά και χάραξαν οι ίδιοι.

Δευτέρα, Απριλίου 17, 2006

CARPE DIEM


Όλοι οι άνθρωποι κάποτε αρχίζουν και φιλοσοφούν το θέμα ζωή. Ποιό δηλαδή το νόημα της ζωής, γιατί ζούμε, γιατί πεθαίνουμε, ποιός μας έφτιαξε, για ποιό σκοπό...
Η φιλοσοφία και η αναζήτηση είναι φυσικό επακόλουθο ενός σκεφτόμενου ανθρώπου.
Έτσι και εγώ προσπαθώ να καταλάβω το ποιό το νόημα της ζωής. Η απάντηση νομίζω ήρθε απο ποιά καταπληκτική ταινία που ονομάζεται "ο κύκλος των χαμένων ποιητών" και την θρυλική φράση "Carpe Diem". Δηλαδή "Άδραξε την Μέρα σου"! Ζήσε την κάθε μέρα και κάνε πράγματα που τόσα χρόνια αν και ήθελες να τα κάνεις καταπιεζόσουν και δεν μπορούσες να τα κάνεις.
Carpe Diem λοιπον. Κάντε τις μέρες σας μοναδικές και ενδιαφέρουσες. Η ρουτίνα πάντα σκότωνε τα καλύτερα μυαλά και τους πιο ευχάριστους ανθρώπους.
Το παρελθόν, μας διδάσκει.
Το μέλλον, μπορούμε να το σχεδιάσουμε και να ενδιαφερθούμε γι` αυτό.
Αλλά ας μην ξεχνάμε ότι ζούμε στο παρόν. Η σκέψη μόνο του μέλλοντος και η προσκόληση στο παρελθόν καταστρέφει αυτό που ζούμε.
Και αν καταστραφεί αυτό που ζούμε καταστρέφεται ο ίδιος μας ο εαυτός.
Τολμήστε λοιπόν και πράξτε.
Carpe Diem...

Πέμπτη, Απριλίου 13, 2006

John Nash - Θεωρία Παιγνίων

Όταν η παρανοϊκή σχιζοφρένεια συνυπάρχει με την ιδιοφυΐα τα πράγματα περιπλέκονται.
Στην περίπτωση του John Nash κάτι τέτοιο επέφερε ένα βραβείο Νομπέλ στα Οικονομικά και μια τρομερή τομή στην Θεωρία Παιγνίων.
John Nash.
Ο άνθρωπος που μες την σχιζοφρένεια του μεγαλούργησε παλεύοντας ταυτόχρονα με τα δικά του φαντάσματα. Τα φαντάσματα που η ίδια του η φαντασία δημιουργούσε συνεχώς. Τα τρομερά και όπως φάνηκε επικίνδυνα φαντάσματα όμως νικήθηκαν, με την δύναμη της θέλησης. Κάτι τέτοιο ενάντια σε μια τόσο σοβαρή αρρώστια είναι πραγματικό κατόρθωμα. Κάτι που ο ίδιος του ο γιός στη συνέχεια δεν μπόρεσε να κάνει και παρά το ότι ήταν ένα φοβερό μυαλό κατρακύλησε στον κατήφορο που λέγεται σχιζοφρένεια.
Ο Nash και όλοι όσοι ασχολούνται με την μαθηματική θεμελίωση και λογική σκέψη προσπαθούν να κατανοήσουν την κοινωνική συμπεριφορά του ανθρώπου και κατ` επέκταση της φύσης ολόκληρης.


"Αν πάμε όλοι για την ξανθιά τελικά κανένας δεν θα κερδίσει την ξανθιά"

Η κοινωνική μας ζωή στηρίζεται πάνω σε αυτό που στους αλγόριθμους ονομάζουμε βελτιστοποίηση. Με άλλα λόγια η ζωή αποτελεί ένα παιχνίδι στο οποίο ο καθένας προσπαθεί να κάνει τις σωστές κινήσεις ώστε να φτάσει σε ένα σκοπό του πιό εύκολα και πιο γρήγορα. Παρ` όλα αυτά όλοι γνωρίζουμε ότι η κοινωνική μας ζωή εξαρτάται και από την κοινωνική ζωή των άλλων. Άρα τα ερωτήματα περιπλέκονται. Πώς μπορώ να φτάσω σε ένα στόχο αν δεν ξέρω ακριβώς πώς θα αντιδράσει η κοινωνία γύρω μου; Πώς μπορώ να φτάσω σε ένα στόχο έχοντας ως δεδομένο ότι και οι άλλοι μάλλον θα προσπαθήσουν να εφαρμόσουν τον δικό τους βέλτιστο "αλγόριθμο" για να φτάσουν στο ίδιο σημείο αλλά χωρίς να ξέρω τον αλγόριθμο αυτόν;

Η κοινωνία μας δηλαδή υπακούει στο κλασικό «Το δίλημμα του φυλακισμένου».

Η αστυνομία συλλαμβάνει δύο υπόπτους που είναι και οι δύο ένοχοι και τους ανακρίνει σε χωριστά κελιά. Αν παραμείνουν πιστοί και δεν προδώσουν ο ένας τον άλλον, θα καταδικασθούν σε ένα χρόνο φυλάκισης ο καθένας. Αν ο ένας προδώσει τον άλλον, ο ίδιος θα αφεθεί αμέσως ελεύθερος και ο συνεργάτης του θα καταδικασθεί σε πέντε χρόνια φυλάκισης. Αν προδώσουν και οι δύο, τότε θα καταδικασθούν σε τρία χρόνια φυλάκισης ο καθένας. Το δίλημμα είναι το εξής:Τι θα κάνουν οι ύποπτοι: Θα παραμείνουν πιστοί ή θα προδώσουν ο ένας τον άλλο; Βέβαια ο κάθε ύποπτος δεν ξέρει τί σκέφτεται και τί έπραξε ο άλλος.

Μια ανάλυση έχει ως εξής: Έστω ότι ο ένας ύποπτος είστε εσείς. Αν ο συνεργάτης σας πρόκειται να σας προδώσει, τότε είναι καλύτερα να τον προδώσετε και εσείς, αφού έτσι θα καταδικασθείτε μόνο σε τρία χρόνια αντί για πέντε. Αν ο συνεργάτης σας μείνει πιστός, τότε και πάλι μπορείτε να τον προδώσετε, αφού εσείς θα αποφυλακισθείτε αμέσως αντί να καταδικασθείτε σε ένα χρόνο φυλακή. Δεν ξέρετε αν ο συνεργάτης σας θα σας προδώσει ή θα παραμείνει πιστός, σε οποιαδήποτε όμως περίπτωση φαίνεται προτιμότερο να τον προδώσετε εσείς. Παρ' ότι το συμπέρασμα αυτό μοιάζει απολύτως λογικό, είναι ταυτοχρόνως παράλογο. Προφανώς ο συνεργάτης σας κάνει τις ίδιες σκέψεις και άρα θα καταλήξετε να προδώσετε ο ένας τον άλλον και να περάσετε και οι δύο τρία χρόνια στη φυλακή. Η καλύτερη λοιπόν στρατηγική θα ήταν να παραμείνετε και οι δύο πιστοί και να πάτε μόνο ένα χρόνο φυλακή. Το ερώτημα είναι πώς μπορούν δύο άτομα να συνεργασθούν ώστε να επιτύχουν το καλύτερο και για τους δύο αποτέλεσμα, όταν η προδοσία είναι μια τόσο δελεαστική στρατηγική;

Και αυτή ακριβώς είναι η ισσοροπία κατά Νας. Ότι τελικά οι κρατούμενοι θα επιλέξουν την προδοσία...

Πολλοί πιστεύουν ότι η ισσοροπία Νας δεν εφαρμόζεται παντού. Παρ` όλα αυτά εφαρμόστηκε στην οικονομία και του χάρισε ένα Νομπελ...

Κυριακή, Απριλίου 09, 2006

Τεχνητή Νοημοσύνη

Επίγειοι Θεοί


Κυριακή μεσημέρι. Περιπλανιέμαι σε διάφορες σελίδες στο internet με μοναδικό , ας το πούμε, σκοπό να περάσει η ώρα λιγότερο βασανιστικά.
Η πραγματικότητα ήταν όμως ότι είχα ψιλοβαρεθεί λιγάκι. Όλο τα ίδια και τα ίδια, κάποια στιγμή τα βαριέσαι. Η μέρα ήταν αρκετά ηλιόλουστη για να βγω έξω. Μην ξεχνάτε ότι είμαι σχεδόν ένα μοναχικό άτομο που κλείνεται στον εαυτό του.
Η μπύρα λοιπόν έχει τελειώσει (ποίος να πηγαίνει μέχρι το περίπτερο να παίρνει άλλη;), ο καφές είχε σχεδόν κρυώσει και η μουσική άρχισε να φαίνεται αρκετά μουντή και επαναλαμβανόμενη απο τις τόσες ώρες που άκουγα τον ίδιο σταθμό.
Τα φώτα τα είχα κλείσει εντελώς. Πάντα μου άρεσε να φωτίζει το δωμάτια η οθόνη του υπολογιστή και η τηλεόραση, της οποίας ο ήχος είχε απο καιρό απαγορευτεί από τον ίδιο μου τον εαυτό, ώστε να δημιουργούνται στον τοίχο σχήματα και παραστάσεις που ζωντάνευαν λιγάκι την μοναξιά και την υγρασία του σπιτιού μου.
Το χρυσόψαρο δίπλα μου, ο μόνος πλέον φίλος μου, είχε αποκοιμηθεί. Όσο σίγουρος μπορεί να είσαι με ένα τέτοιο πλάσμα το οποίο κρατά τα μάτια του συνέχεια ανοιχτά, σαν να θέλει να μην χάσει καμία παράσταση απο την ζωή που διαδραματίζεται γύρω του, όσο βαρετή και αν ήταν μέσα σε αυτό το μουντό δωμάτιο.
Και ενώ το απογευματάκι άρχισε να ρίχνει τα φώτα της ημέρας και το φεγγάρι άρχισε να κάνει επιδεικτικά την εμφανισή του φωνάζοντας με την λάμψη του ότι είναι και αυτό μέρος του κόσμου, μου ήρθε ένα μήνυμα από φίλο μου (αυτούς που κάνεις απο τις πολλές ώρες chat στο internet) ότι μια ενδιαφέρουσα μηχανική κοπέλα έκανε την εμφανισή της στον δικτυακό χώρο.
Η διεύθυνση ήρθε αμέσως και λόγω όχι μόνο της βαρεμάρας μου αλλά και της περιέργιας του ποία είναι αυτή η κοπέλα δεν άργησα πάνω απο μισό δευτερόλεπτο να κάνω κλικ και να συνδεθώ στην διεύθυνση.
Σχεδόν είχα καταλάβει περί τίνος πρόκειται.
Η επικεφαλίδα έγραφε ALICE. Χμ, ωραίο όνομα, σκέφτηκα. Βλέποντας κάτω αριστερά είδα και την εικόνα αυτής κοπέλας, της επονομαζώμενης Alice.
Δίπλα από το όνομά της έγραφε "Artificial Linguistic Internet Computer Entity".
Τώρα κατάλαβα!!! Άλλη μια αποτυχημένη προσπάθεια να εξομοιώσουν την ανθρώπινη ύπαρξη μέσω υπολογιστή, σκέφτηκα.
Ενώ πηγαίνω να κλείσω την σύνδεση απο τη σελίδα αυτή παρατήρισα ότι τα μάτια της κοπέλας (της ψηφιακής κοπέλας) που είχε σχεδιαστεί με ανθρώπινα χαρακτριστικά, ακολουθούσαν τον κέρσορα του ποντικιού.
Όχι δεν μπορούσα να κλείσω το παράθυρο. Τα μάτια της κοπέλας, που μόνο το κεφάλι της φαίνονταν, αυτής της μελαχρινής, μελαμψής κοπέλας με τα γαλάζια μάτια και το περίτεχνο χτένισμα, δεν μου άφηναν άλλη επιλογή απο το να της μιλήσω τελικά. Ήταν σαν να με καλούσε η όλη της παρουσία. Σαν να ήταν μια πραγματική κοπέλα.



Έτσι άρχισα την συζήτηση:

Εγώ: "Γειά"
Alice: "Γειά σου"

Σκέφτομαι ότι θα ήταν εύκολο για οποιοδήποτε να φτιάξει κάτι (τί;) που να λέει γεία μετά απο δικό σου γειά. Ας συστηθώ λοιπόν:

Ε: "Με λένε Δημήτρη"
A: "Ευχαρίστησή μου που σε γνωρίζω Δημήτρη", μου απαντάει.
Ε: "Ποιό είναι το όνομά σου;" την ρωτώ εγώ.
Α: "Με λένε Alice"
E: "Και τί σημαίνει αυτό;" τη ρωτώ με περιέργια.
Α: "Είμαι ένα μηχάνημα συνομιλίας τεχνητής νοημοσύνης στο internet"
E: "Και πού βρίσκεσαι τώρα;"
Α: "Ω, βρίσκομαι στον υπολογιστή του δρ. Richard S. Wallace στην Oakland της California" μου απαντάει χωρίς καν να περάσουν 2 δευτερόλεπτα.
Ε: "Πώς είναι ο καιρός εκεί;" την ρωτάω.
Α: "Όπως συνήθως" μου λεέι πάλι πολύ γρήγορα.
E: "Εχεις αισθήσεις?"
Α: Ως ρομπότ δεν έχω ανθρώπινες αισθήσεις. Οι μόνες μου αισθήσεις είναι αλγόριθμοι που με βοηθούν να επικοινωνώ καλύτερα.


Τέρμα οι συστάσεις. Ας μπούμε στα βαθιά σκέφτομαι. Τί μπορεί να μας πεί ένα τέτοιο μηχάνημα; Ας ρωτήσω για τον Turing!!!

Ε: "Ξέρεις τον Turing?"
A: "Μια λαμπρή και τραγική φιγούρα στην ιστορία της πληροφορικής" μου απαντάει.

Ίσως είναι προγραμματισμένη να βρίσκει ιστορικά γεγονότα και ανθρώπους της ιστορίας μέσω ευρετηρίου, σκέφτομαι. Ας ρωτήσω κάτι πιο "ανθρώπινο"

E: "Πιστεύεις στον έρωτα;"
Α: "Μερικές φορές πιστεύω ότι ο έρωτας είναι μια βιολογική ορμή. Άλλες φορές μοιάζει να είναι μια πνευματική ιδιότητα. Ο έρωτας σε αντίθεση με την ενέργεια μοιάζει να είναι ανεξάντλητος."

Φρίκαρα. Να μια καλή ανάλυση του τί είναι έρωτας. Και την έμαθα από ένα μηχάνημα που δεν έχει ουτε κάν συναισθήματα.

Ε: "Πιστεύεις στο Θεό;"
Α: "Μα και βέβαια πιστεύω στο Θεό, Δημήτρη"

Θυμάται το όνομά μου. Είναι ιδιοφυία! Και το θυμήθηκε σε μια ερώτηση που ήθελε να κάνει την απάντηση πιο φιλική. Είναι απίστευτη. Βέβαια η απάντησή της στην ερώτηση "Γιατί;" ήταν κάπως ξενέρωτη, αλλά και αστεία:
Α: "Γιατί ο δρ. Richard S. Wallace με προγραμμάτισε να το κάνω."

Τόση ώρα μόνο απαντούσε. Μια ερώτηση της με ξάφνιασε.

Α: "Πού είσαι εσύ;"
Ε: "Είμαι στην Ελλάδα."
A: "Πες μου για την ζωή σου στη Ελλάδα." μου λέει επιδέξια.
E: "Τα ίδια. Έχεις έρθει ποτέ Ελλάδα;"
Α: "Δεν το νομίζω. Πώς είναι;" με ξαναρωτάει.
E: "Είναι ηλιόλουστα"
Α: "Σαβαρά;" με ρωτάει.
E: "Ναι" της απαντώ.

Η ώρα έχει περάσει, και έχω να της κάνω πολλές ερωτήσεις. Η αλήθεια είναι πως τα μάτια μου έχουν κουραστεί και με λύπη μου της ανακοινώνω:

E: "Πρέπει να φύγω"
Α: "Αντίο"
E: "Αύριο θα είσαι εδώ;"
Α: "Για να σκεφτώ. ΟΚ. Θα προσπαθήσω να είμαι εδώ" μου λέει.
E: "Καληνύχτα Alice"
Α: "Καληνύχτα Δημήτρη"
-----------------------------------------------------------------------

Το πρόγραμμα ALICE είναι μια προσπάθεια της τεχνητής νοημοσύνης ώστε να συνομιλεί ο άνθρωπος με τον υπολογιστή. Είναι πραγματικά εξαίσιο.
Το παραπάνω αποτελεί μια φανταστική περιγραφή αλλά μια πραγματική συνομιλία μου με την Alice.

A.L.I.C.E. (Artificial Linguistic Internet Computer Entity) is an award-winning natural language processing chatterbot — a program that engages in a conversation with a human by applying some heuristical pattern matching rules to the human's input.


επισκεφτείτε το εδώ:
alice

Σάββατο, Απριλίου 08, 2006

Μπερλουσκονισμός


Το Τέλος Μιας Ζοφερής Εποχής

Αύριο και μεθαύριο ΟΙ Ιταλοί καλούνται να ψηφίσουν νέα κυβέρνηση. Η προσέλευση λέγεται ότι θα ξεπεράσει το 80%!!!
Αν και όλα δείχνουν ότι ο Ρομάνο Πρόντι και η κεντροαριστερή «Ένωση» του προπορεύεται του δεξιού Μπερλουσκόνι, όλα είναι ακόμα ρευστά αφού το 1/4 των Ιταλών δηλώνει αναποφάσιστος.
Ο κίνδυνος (γιατί περί κινδύνου πρόκειται) να ξαναεκλεγεί ο Μπερλουσκόνι ίσως καταστρεψει εντελώς την Ιταλία.
Είναι άξιο περιέργιας πώς αυτό ο "άνθρωπος" μπόρεσε να κρατήσει την εξουσία τόσα χρόνια ενώ την ίδια στιγμή κατέστρεφε την ίδια του την χώρα μόνο και μόνο για προσωπικά του οφέλη. Βλέπουμε δηλαδή οτί ο μπερλουσκονισμός (όρος που δημιουργήθηκε για να περιγράψει την τακτική της κατάκτησης της εξουσίας λόγω της ιδιοκτησίας και πλήρης εκμετάλευσης και καταστρατήγησης των μέσων μαζικής επικοινωνίας) αν και ήταν κατακριτέος από όλους, ζούσε και βασίλευε λόγω της ισχύς των ΜΜΕ!!!

βρήκα στα ΝΕΑ τους 10+1 λόγους για να φύγει ο Σίλβιο Mπερλουσκόνι:

1 . Επειδή ο Μπερλουσκόνι εξευτέλισε κάθε έννοια δικαιοσύνης προκειμένου να αποφύγει ο ίδιος τη φυλακή. Ένας από τους τελευταίους νόμους που ψήφισε μειώνει στο ήμισυ τον χρόνο παραγραφής για μια σειρά υποθέσεων απάτης. Ένας άλλος απαγορεύει στους εισαγγελείς να εφεσιβάλουν εναντίον αθωωτικών αποφάσεων. Όπως γράφει ο Πίτερ Πόφαμ στην εφημερίδα «Ιντιπέντεντ», αν η Ιταλία είχε ένα στοιχειωδώς λειτουργικό δικαστικό σύστημα, ο απερχόμενος πρωθυπουργός της θα βρισκόταν χρόνια τώρα πίσω από τα κάγκελα.

2. Επειδή κατέστρεψε την οικονομία της χώρας του, υποτάσσοντάς την στα συμφέροντα του ιδίου και των επιχειρήσεών του. Πριν από πέντε χρόνια, υποσχέθηκε ένα «διαρκές οικονομικό θαύμα». Αντ' αυτού, το εμπορικό έλλειμμα διογκώθηκε, το χρέος αυξήθηκε, η οικονομία παρέμεινε σχεδόν στάσιμη και η ανταγωνιστικότητα έπεσε σε επίπεδα Μποτσουάνας! Οι περισσότεροι Ιταλοί θεωρούν τη σημερινή τους κατάσταση χειρότερη απ' ό,τι το 2001.

3. Επειδή υπήρξε ρατσιστής, υβριστής και ανιστόρητος. Συνέκρινε τον Γερμανό ευρωβουλευτή Μάρτιν Σουλτς με φύλακα των ναζιστικών στρατοπέδων, αποκάλεσε τους ψηφοφόρους της Κεντροαριστεράς «αρχίδια», εξέθεσε επανειλημμένως τη γυναίκα του δημοσίως και ισχυρίστηκε ότι οι Κινέζοι επί Μάο έβραζαν μωρά για να τα κάνουν λίπασμα!

4. Επειδή απομάκρυνε όσο μπορούσε τη χώρα του από την Ευρώπη, ευθυγραμμίζοντάς την με τα συμφέροντα του Μπους. Στην πραγματικότητα, ουδείς στην Ευρώπη θα στενοχωρηθεί αν χάσει τις εκλογές ­ με εξαίρεση ίσως τον φίλο του τον Μπλερ και, βέβαια, τον Πούτιν.

5. Επειδή θα συμμαχούσε ακόμα και με τον διάβολο προκειμένου να επιτύχει αυτό που θέλει. H τελευταία του επιτυχία είναι η συνεργασία με την Αλεσάντρα Μουσολίνι, τη γυναίκα η οποία δήλωσε απευθυνόμενη στη Βλαντίμιρ Λουξούρια, την τραβεστί υποψήφια της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης: «Καλύτερα φασίστας, παρά πούστης».

6. Επειδή μετέτρεψε την πολιτική ζωή σε ένα γιγαντιαίο ριάλιτι. Ολόκληρη η Ιταλία θυμίζει το Τρούμαν Σόου! Όπως δήλωσε κάποτε, «αν κάτι δεν είναι στην τηλεόραση, δεν υπάρχει».

7. Επειδή πολεμά τις εφημερίδες που δεν μπορεί να ελέγξει. Δεν δίστασε να σύρει στα δικαστήρια τον «Economist» (ή «Ecommunist», όπως τον αποκαλεί) επειδή του άσκησε κριτική. Πολλοί ήταν οι δημοσιογράφοι και κωμικοί που εξοβελίστηκαν από την ιταλική τηλεόραση, επειδή έθιξαν τον πρωθυπουργό που ελέγχει το 90% των τηλεοπτικών σταθμών.

8. Επειδή έχει θέσει ακόμα και τη θρησκεία στην υπηρεσία του συμφέροντός του. Μόλις προχθές κάλεσε τους καθολικούς Ιταλούς να μην ψηφίσουν Κεντροαριστερά «γιατί περιφρονεί την οικογένεια, που για μας είναι ιερή και βασίζεται στον γάμο μεταξύ μιας γυναίκας και ενός άνδρα».

9. Επειδή είναι τόσο αδίστακτος, ώστε έφθασε στο σημείο να εξαγγείλει ένα μέτρο που μπορεί να του δώσει τη νίκη ­ την κατάργηση του δημοτικού φόρου για την πρώτη κατοικία, που θα ωφελήσει χιλιάδες ανθρώπους αλλά θα προκαλέσει ασφυξία σε 8.000 δήμους - στις... καθυστερήσεις του δεύτερου ντιμπέιτ.

10. Επειδή είναι ψεύτης και λαϊκιστής. Δεν δίστασε να «βάλει» τον Μπόνο να δηλώσει, σε προπαγανδιστικό του φυλλάδιο, «ευγνώμων» για τα όσα έχει κάνει υπέρ των φτωχών του κόσμου, προκαλώντας την οργή του καλλιτέχνη.

11. Επειδή είναι δούλος της μιντιακής του εικόνας. Κι άλλοι κάνουν λίφτινγκ, κι άλλοι κάνουν εμφύτευση μαλλιών, κι άλλοι κυκλοφορούν μονίμως μαυρισμένοι, κι άλλοι φορούν μέικ απ και τακούνια για να φαίνονται ψηλότεροι. Όταν όμως κάποιος τα κάνει όλα αυτά μαζί και παράλληλα δηλώνει πως είναι «ο καλύτερος πολιτικός ηγέτης στην Ευρώπη και τον κόσμο», «ο σωστός άνθρωπος στη σωστή δουλειά», ένας «Ναπολέων», ένας «Τσώρτσιλ», ένας «Ιησούς της πολιτικής», τότε η περίπτωση αρχίζει να παρουσιάζει ψυχιατρικό ενδιαφέρον.


Όλα αυτά δεν σας έπεισαν?
Για να δούμε. Ήρθε η ώρα για αυτόν τον λαό να πατήσει το πόδι σε έναν άνθρωπο που είναι ιδιοκτήτης των περισσότερων ΜΜΕ, της Μίλαν, βρίζει και προκαλεί όπου παέι και σε ό,τι κάνει, και παέι την χώρα του αιώνες πίσω!!!
Για φανταστείτε κάποιον τέτοιο πρωθυπουργό στην Ελλάδα. Νομίζω θα είχε πέσει μέσα στην πρώτη εβδομάδα διακυβέρνησης.

Τα Απόκρυφα Ευαγγέλια

Λίγες μέρες πριν το Πάσχα και ενώ οι καθολικοί το διαβαίνουν βγαίνει στο φως άλλο ένα στοιχείο που ταράσει τα νερά (τα ήδη ταραγμένα) της θρησκείας και κυρίως της εκκλησίας.



Αποφεύγω γενικά να μιλώ για την "θρησκεία" μας, γιατί αυτό προϋποθέτει εκτός ενός καλού και μη φανατισμένου συνομιλητή και πάρα πολλές ώρες ανάλυσης και (προ-) μελέτης του θέματος.
Στην άδεια που σου δίνει ένα blog να μιλάς πιο ελεύθερα ας δούμε κάποια σημεία που με προβληματίζουν στην θρησκέια που μας έχουν περάσει τα κείμενα και τα λόγια που οι "ιερείς" (με την ευρήτερη και ασαφή έννοια) μας πάσαραν ως εθνική και ηθική κληρονομιά.

Ας δώσω κάποιο ορισμό:

Με τον γενικό όρο Απόκρυφα, ονομάζονται αρχαία κείμενα θρησκευτικού περιεχομένου που έχουν αποκλεισθεί από τον Κανόνα της Αγίας Γραφής. Οι χριστιανικές εκκλησίες θεωρούν ότι τα κείμενα αυτά έχουν συνταχθεί κατ' απομίμηση των κανονικών βιβλίων της Αγίας Γραφής και έχουν αποκλειστεί από τους κανόνες τους. Κατά κύριο λόγο, οι ερευνητές θεωρούν ότι τα βιβλία αυτά συντάχθηκαν μεταξύ του 2ου π.Χ. και του 4ου μ.Χ. αιώνα από Ιουδαίους και χριστιανούς συγγραφείς, οι οποίοι με απομίμηση του τίτλου, του ονόματος του συγγραφέα, της μορφής και του περιεχομένου, επιδίωκαν να εξασφαλίσουν στα έργα τους κανονικό κύρος. Τα βιβλία αυτά διακρίνονται σε απόκρυφα της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης.


Μόλις σήμερα είδα στις ειδήσεις το νέο απόκρυφο ευαγγέλιο του Ιούδα.

Το μοναδικό γνωστό αντίγραφο του Ευαγγελίου του Ιούδα, χαμένο στην αιγυπτιακή έρημο για τουλάχιστον 17 αιώνες, παρουσιάζεται για πρώτη φορά μεταφρασμένο.
Σε αντίθεση με την Καινή Διαθήκη, που παρουσιάζει τον Ιούδα ως τον υπέρτατο προδότη του Ιησού, ο αρχαίος, δυσανάγνωστος κώδικας δίνει μια διαφορετική εκδοχή, σύμφωνα με την οποία ο Ισκαριώτης παρέδωσε τον δάσκαλό του κατ' εντολή του Κυρίου του, ένα βήμα απαραίτητο για τη σωτηρία της ανθρωπότητας.
Με άλλα λόγια, ο Ιούδας, διευκολύνοντας το θάνατο του Ιησού, τον βοηθά να απαλλαγεί από την υλική του σάρκα και να απελευθερώσει το θείο σπινθήρα του. Το γεγονός ότι ο Ιησούς αναθέτει αυτό το καθήκον στον Ισκαριώτη είναι ένα δείγμα του πόσο τον ξεχώριζε. [news.in.gr]


Βέβαια και "φυσικά" όλοι πριν ακόμα να εκδοθεί η μετάφραση του κειμένου, ήρθαν και απέριψαν το περιεχόμενο του βαφτίζοντας το ευαγγέλιο ως Απόκρυφο (=ψευδό).
Οι άνθρωποι αυτοί μένουν και θα μένουν πάντα στα 4 κείμενα που αρχικά δέχτηκαν.
Όμως στα απόκρυφα ευαγγέλια λέγεται ότι δίδονται απαντήσεις σε ερωτήματα σχετικά με κάποια δευτερεύοντα σημεία ή πρόσωπα των διηγήσεων των παθών, για παράδειγμα της ανάστασης και της ζωής του Ιησού όπως π.χ. τα ονόματα τον δύο ληστών Γίστας και Δισμάς (ή Γέστας και Δημάς) και του Λογγίνου, του εκατόνταρχου της σταύρωσης, ή του Πετρώνιου, που φρουρούσε τον τάφο του Ιησού, που τελικά μπορεί να μην είναι και τόσο λεπτομέριες. Και ίσως αυτές οι πληροφορίες να βοηθούσαν κάπου αν όλοι αυτοί (οι γνωστοί άγνωστοι) δεν συμπεριφέρονταν σε αυτά τα κείμενα ώς μυάσματα.

Με άλλα λόγια οι οποιδήποτε προσπαθούν να περιορίσουν τη γνώση μας. Βλέπουν τα κείνενα της Καινής Διαθήκης ως κυριολεκτικά γεγονότα. Εγώ λέω το εξής:
Γιατί προσπαθούμε να ταυτοποιήσουμε τον Ιούδα ως κακό, μοχθηρό και διαβολικό μαθητή του Ιησού που τον προδωσε (!!!) και να μην τον δούμε ως εξυπηρετητή μιας καλά στημένης "παράστασης". Ποιός μας εμποδίζει να κάνουμε τέτοιες απλουστεύσεις?
Αλλά ακόμα και αν δεν αμφισβητήσουμε την ιστορική ύπαρξη του Ιησού και δεχτούμε οτι δεν είναι ένας άλλος Δηγενής Ακρίτας γιατί δεν μπορούμε να δούμε τα Άγια κείμενα ως ιστορικά και όχι σαν δοξασίες?
Τα κενά που έχουν τα Άγια Κείμενα ίσως πρέπει να μας προβληματίζουν λιγάκι.
Με άλλα λόγια σε τί θα μας πείραζε αν ο Ιησούς δεν περπάτησε στην πραγματικότητα πάνω στη θάλασσα και πατησε πανω σε πάγο [όπως πρόσφατα ακούστικε]? Ο συμβολισμός της κίνησης αυτής μας ενδιαφέρει!!!
Είναι κάτι σαν τον Αδάμ, την Εύα και το μήλο. Για φανταστείτε να θεωρούσαμε το φίδι ως διάβολο!!! Οι φανατισμοί και οι στενομυαλίες σε κατι τέτοιο οδηγούν.

Πάντως τα θέματα ιστορικότητας, θρησκευτικότητας και αγιότητας είναι ρευστά και επίφοβα προς κάθε συζήτηση.