Σάββατο, Δεκεμβρίου 30, 2006

Γράμμα στον Δεκμέμβρη

Φίλε (;) Δεκέμβρη γεια σου,

Σε δυο μέρες φεύγεις, οπότε δράττομαι της ευκαιρίας να σου γράψω το γράμμα τούτο. Άλλωστε η μη ύπαρξη σου ως φυσικό πρόσωπο μου επιτρέπει να σου αυτά που θέλω.

Όταν ήμουν μικρός, τολμώ να πω, ότι μου ήσουν αρκετά αγαπητός. Ίσως ο πιο αγαπητός εκ των άλλων 11 μηνών. Ναι, ναι, ακόμη και από το φοβερό τρίδυμο. (τους 3 λόγους για τους οποίους αξίζει να γίνεις δάσκαλος: Ιούνιος - Ιούλιος - Αύγουστος)
Όταν ερχόσουν, ερχόταν και οι διακοπές και διάφορα άλλα “αγαθά”: έκλεινε το σχολείο και ξυνόμασταν όλη μέρα. Άσε που πάντα χιόνιζε στο χωριό, ανάβαμε το τζάκι, ψήναμε, τρώγαμε και άμα λάχει παίζαμε χιονοπόλεμο και κάναμε και τσουλήθρα με πλαστικά τσουβάλια στις χιονισμένες πλαγιές, καθόμασταν στην τηλεόραση και βλέπαμε τον Σκρουτζ (όχι τον Μακ Ντακ. Τον άλλον, εκείνον τον τσιφούτη) και γενικά περνούσαμε άψογα.

Από τότε που έγινα φοιτητής, έχουν αλλάξει τα πράγματα. Έχεις αλλάξει τελείως φίλε Δεκέμβρη. Πλέον είσαι άγγελος κακών μαντάτων. Κατακλυσμός από εργασίες μπαίνουν για να περνάμε τον τόσο μεγάλο ελεύθερο χρόνο των διακοπών κάπως "ευχάριστα". Χιόνι δεν βλέπουμε πια στο χωριό, μόνο κρύο βαρύ. Άσε που η κατάρα των "σουβλακιων" [οι φοιτητές καταλαβαίνουν, ακόμη και αν δεν υπάρχει τέτοια λέξη] μας επιβάλει μια συγκρατημένη διατροφή στην περίοδο που μαγειρεύουν όλοι [μανάδες, γιαγιάδες, θείες, θείοι, κουμπάροι και λοιποί] και τα τραπέζια διαδέχονται το ένα το άλλο.

Η georgia λέει ότι πρέπει να σε ξαναδώ με εκείνο το παλιό, παιδικό μάτι.
Ίσως δεν φταίω εγώ. Μου έχει μείνει υποσυνείδητα η εικόνα που σε παρουσίαζαν στα παιδικά όταν ήμουν μικρός. Σε παρουσίαζαν ως έναν κουρασμένο γέρο-ξεκούτη, τον οποίο διαδέχεται ο νέος επιτυχημένος και όμορφος Ιανουάριος.
Άρα αν θες κάποιον να κατηγορήσεις, blame the cartoons` designer!!!

Γέρος - γέρος αλλά πως τα καταφέρνεις και βγάζεις όλο τον κόσμο έξω από τα σπίτια τους, απορώ. Χαμός στους δρόμους. Όλοι ψωνίζουν ή κάνουν πως ψωνίζουν ενώ στην πραγματικότητα απλά χαζεύουν στα μαγαζιά. Παιδάκια από εδώ και από εκεί να κλαίνε γιατί θέλουν τον Τζιαϊτζο φαντάρο και όχι πάλι τον Τζιαϊτζο αστροναύτη που το έχουν ήδη από πέρσι. Κοπέλες να τραβάν τα αγόρια προς την βιτρίνα με τις γυναικείες τσάντες, αγόρια να τραβάνε τις κοπέλες προς την βιτρίνα με τα παλτό.
Οι περισσότεροι να απορούν γιατί αυτό το κομμάτι ύφασμα είναι τόσο ακριβό και άλλοι να πίνουν καφέ με 4 ευρώ απορώντας αν έχουν και οι καφετέριες double dot στις γιορτές.
Χάος.

Έτσι και εγώ τραγουδώ:
Πάει ο παλιός ο χρόνος…

Δημήτρης

Σάββατο, Δεκεμβρίου 23, 2006

Ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά

Ήρθαν, ήρθαν. Σας το τονίζω γιατί μπορεί να μην το καταλάβατε ακόμη. Ε με τόση ζέστη που έκανε αυτές τις μέρες που να το καταλάβεις; Προχθές στην Πάτρα ο Αντρέας κυκλοφορούσε με κοντομάνικο λέγοντας: «Τέτοιος που είναι ο καιρός, τέτοια και εγώ του κάνω». Πάντως δεν μπορώ να πω. Εισακούστηκαν οι εκκλήσεις μας για χιόνι , τουλάχιστον στην ΕΜΥ, μιας και είπε ότι χθες θα χιόνιζε. Βέβαια δεν χιόνισε αλλά τουλάχιστον έπιασαν τα κρύα. Ειδικά εδώ πάνω Σαλόνικα έχει μπόλικο από αυτό.
Έτσι λοιπόν μπήκαν με το καλό (;) οι διακοπές και φέτος, σπιτάκι, με τζάκι αναμμένο, και σπιτικό φαΐ.
(παρένθεση)
αν δεν έχετε τζάκι μπορείτε πλέον και οικονομικά αλλά και γρήγορα να αποκτήσετε ένα με δυο τρόπους κιόλας: (1) παίρνεις μια αφίσα που έχει ζωγραφισμένο ένα τζάκι πάνω της και την κολλάς σε όποιο καλοριφέρ θέλεις. (2) Αλλά για καλύτερα και πιο ρεαλιστικά αποτελέσματα, προμηθεύεσαι ένα DVD [=ΔΒΔ στα ελληνικά] το οποίο έχει μαγνητοσκοπημένο ένα αναμμένο τζάκι και έτσι έχεις και ήχο και εικόνα :)
(κλείνει η παρένθεση)
Αύριο θα έρθουν τα παιδάκια να πουν τα κάλαντα, ακόμα κι αν τα τελευταία χρόνια δεν μπόρεσα να ξυπνήσω τόσο πρωί για να τα ακούσω. Μου θυμίζει τα νιάτα μου. Τα πιο πρόσφατα, τότε που βγήκαμε για κάλαντα με την 3η Λυκείου για αγαθούς σκοπούς, δηλαδή να μαζέψουμε λεφτά για την πενθήμερη, αλλά και τα παλαιότερα.
Βέβαια το αγαπημένο μου έθιμο είναι αυτό του «καρκάτζαλου» [και όχι καλικάτζαρου]. Από μικρός θυμάμαι ότι ήταν το κάτι άλλο. Εκεί που δεν το περίμενες άνοιγε το παράθυρο ή η μπαλκονόπορτα και σε μια στιγμή δεκάδες πράγματα βρίσκονταν διασκορπισμένα στο έδαφος: καραμέλες, καρύδια, δώρα [όχι, όχι ποτέ δεν είδα να φέρνει projects (κρίμα)] και εμείς να τρέχουμε να δούμε ποιος και τι είναι. Ποτέ δεν τα κατάφερα είναι η αλήθεια!!! [Μα ποιος να `ναι; Μα ποιός να `ναι;]

Αλλά αυτό που κυριαρχεί τις γιορτές τούτες είναι το φαΐ και το ποτό.
Λοιπόν φάτε και πιείτε [μην το παρακάνετε βέβαια] και καλές γιορτές!!!

Όταν η κοινωνιολογία συναντά την καπιταλιστική θεώρηση των πραγμάτων

Η θεωρία παιγνίων είναι η επιστήμη που αρχικά χρησιμοποιήθηκε από τους οικονομολόγους και πλέον αποτελεί ένα από τα δυνατότερα εργαλεία της επιστήμης των υπολογιστών.
Πριν κάποια χρόνια έγινε στην Αμερική ένα από τα φρικτότερα εγκλήματα. Κάποιος άρχιζε να μαχαιρώνει στον δρόμο όποιον πεζό έβλεπε μπροστά του. Έφτασε να έχει μαχαιρώσει 100 άτομα μέσα σε λίγη ώρα. Το πιο τραγικό όμως είναι ότι κανένας από αυτούς που έβλεπε το έγκλημα δεν τηλεφώνησε στην αστυνομία. Τότε είχαν μιλήσει για έλλειψη παιδείας, για τέρατα που δεν σκέφτονται τον συνάνθρωπο τους, για άμυαλους και άλλα τέτοια…
Η θεωρία παιγνίων θεωρεί καθετί στην ζωή σαν ένα παίγνιο, στο οποίο συμμετέχουν παίχτες [ευφυείς και λογικοί]. Έτσι ενώ όλοι κυκλοφορούσαν στα πάνελ και προσπαθούσαν να εξηγήσουν την συμπεριφορά όσων συμμετείχαν, ως αυτόπτες μάρτυρες, στο παραπάνω έγκλημα, η θεωρία παιγνίων μπόρεσε να δώσει την ακριβή λύση του ερωτήματος αυτού [χρησιμοποιώντας το 3ο θεώρημα του Nash (a beautiful mind)]. Η απόδειξη δεν πιάνει πάνω από μια σελίδα και ουσιαστικά αποδεικνύει με ακριβείς σχέσεις τον λόγο για τον οποίο κανείς δεν πήρε τηλέφωνο: Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι το κέρδος κάποιου που θα πάρει τηλέφωνο μόνος του στην αστυνομία είναι μεγαλύτερο από αυτό του να πάρει κάποιος άλλος τηλέφωνο [ακόμα κι αν το κόστος του τηλεφωνήματος είναι μικρό], τότε αποδεικνύεται ότι όσο μεγαλύτερο είναι το πλήθος των «παιχτών», τόσο μεγαλώνει η πιθανότητα, κανείς να μην πάρει τηλέφωνο.
Είναι σύνηθες το φαινόμενο σε παίγνια τα οποία χρειάζονται κάποιον leader [έναν και μόνο να κάνει το βήμα, όπως στο πρόβλημά μας όπου χρειαζόταν μόνο ένας να πάρει τηλέφωνο] να υπάρχει μικρή πιθανότητα κάποιος να κάνει το βήμα. Πάρτε για παράδειγμα την διακοπή ρεύματος ή νερού στην περιοχή σας. Πόσοι δεν έχετε σκεφτεί: «Άσε μωρέ θα πάρει κάποιος άλλος τηλέφωνο, τόσοι είμαστε»…

-o-

Το παραπάνω αποτελεί περιληπτική περιγραφή της διάλεξης του Π. Σπυράκη

Παρασκευή, Δεκεμβρίου 08, 2006

Γράμμα στον ανύπαρκτο Αϊ Βασίλη


Αγαπητέ Αϊ Βασίλη,
σε αυτό το γράμμα θα σου εξηγήσω γιατί δεν υπάρχεις.

Καταρχήν, κανένα γνωστό είδος τάρανδου δεν πετά. Παρόλο που υπάρχουν 300.000 είδη ζωντανών οργανισμών που ακόμα δεν έχουν καταχωρηθεί (τα περισσότερα έντομα και μικροοργανισμοί), αυτό δε σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι υπάρχει ιπτάμενος τάρανδος, τον οποίο απ` ότι φαίνεται μόνο εσύ έχεις δει.

Υπάρχουν περίπου 2 δις παιδιά (κάτω των 18) στον κόσμο. Επειδή προφανώς δεν επισκέπτεσαι Μουσουλμάνους, Ινδουιστές, Εβραίους και Βουδιστές, ο φόρτος εργασίας σου περιορίζεται στο 15% του συνολικού, δηλαδή σε 378 εκ. παιδιά.

Σύμφωνα με το διεθνές Γραφείο Καταγραφής Πληθυσμών, με μέσο όρο 3.5 παιδιών ανά σπίτι, έχουμε 91,8 εκ. σπιτικά. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι υπάρχει τουλάχιστον ένα καλό παιδί ανά σπίτι που αξίζει να πάρει δώρο σύμφωνα με την Παράδοση.

Έχεις μόλις 31 ώρες για να δουλέψεις, κι αυτό χάρη στη διαφορά ώρας και την περιστροφή της γης. Θα υποθέσουμε ότι ταξιδεύεις από ανατολάς προς δυσμάς (που είναι και το πιο λογικό μιας και τόσα χρόνια κάνεις αυτή τη δουλειά) και αυτό μας κάνει 822.6 επισκέψεις το δευτερόλεπτο. Δηλαδή, για κάθε χριστιανικό σπίτι με ένα καλό παιδί, έχεις 1/1000στό του δευτερολέπτου να παρκάρεις το έλκηθρο, να κατέβεις, να πηδήξεις από την καμινάδα, να αφήσεις τα δώρα στα παπούτσια του καθενός, να βάλεις κάποια δώρα κάτω από το δέντρο, να φάς το κομμάτι της πίτας σου, να ξανανέβεις την καμινάδα, να ξαναμπείς στο έλκηθρο και να φύγεις για το επόμενο σπίτι.

Αν υποθέσουμε ότι αυτές οι 91.8 εκατομμύρια επισκέψεις ισαπέχουν μεταξύ τους (χάριν υπολογισμών), μιλάμε για απόσταση 0.78 μιλιά ανά σπίτι, συνολικό ταξίδι 75.5 εκατομμύρια μίλια, και χωρίς να μετράμε τις στάσεις για να κάνεις την "ανάγκη" σου! Αυτό σημαίνει λοιπόν ότι το έλκηθρο τρέχει με 650 μιλιά το δευτερόλεπτο, 3.000 φορές την ταχύτητα του ήχου.

Συγκριτικά, το πιο γρήγορο μέσο που φτιάχτηκε από τον άνθρωπο κινείται μόλις με 27.4 μίλια το δευτερόλεπτο ενώ ένας κανονικός τάρανδος μπορεί να τρέξει το πολύ με 15 μίλια την ώρα.

Ααα και κάτι άλλο, το φορτίο στο έλκηθρο είναι άλλο ένα ενδιαφέρον σημείο. Με την προϋπόθεση ότι κάθε παιδάκι θα πάρει ένα πακέτο που ζυγίζει μόλις ένα κιλό, το έλκηθρο κουβαλάει περίπου 321.300 τόνους, χωρίς να μετράμε το βάρος σου μιας και λέγεται ότι είσαι και χοντρός.

Και δε μετράμε το γεγονός ότι έχεις φάει και 91.8 εκ. κομμάτια πίτας. Κανονικά, ένας τάρανδος μπορεί να κουβαλήσει το πολύ 150 κιλά. Ακόμα και αν ο περίφημος ιπτάμενος τάρανδος μπορούσε να κουβαλήσει 10 φορές περισσότερο βάρος, 8 ή και 9 τάρανδοι σε καμιά περίπτωση δεν φτάνουν. Για την ακρίβεια χρειάζονται 214.200 τάρανδοι.

Αυτό αυξάνει το συνολικό βάρος (και πάλι χωρίς να μετράμε το βάρος του ελκήθρου) σε 353.430 τόνους (4 φορές περισσότερο από το μεγαλύτερο υπερωκεάνιο στον κόσμο) 353.000 τόνοι που κινούνται με 650 μιλιά το δευτερόλεπτο έχουν μια απίστευτη αντίσταση στον αέρα η οποία προκαλεί θερμότητα (όπως στα διαστημόπλοια όταν μπαίνουν στην ατμόσφαιρα της γης).

Το μπροστινό ζευγάρι ταράνδων θα αποσβέσει 14.3 τετράκις εκατομμύρια Joule ενέργειας ανά δευτερόλεπτο. Το καθένα. Με αλλά λόγια, θα εξατμιστούν ακαριαία με εκκωφαντικό θόρυβο, αφήνοντας το ζευγάρι που βρίσκεται από πίσω εκτεθειμένο.

Ολόκληρο το κοπάδι, θα εξατμιστεί μέσα σε 4.26 χιλιοστά του δευτερολέπτου. Εν τω μεταξύ, θα πρέπει να αντέχεις σε επιτάχυνση 17500.06 φορές μεγαλύτερη της βαρύτητας. Αν ζυγίζεις γύρω στα 100 κιλά (και λίγα λέμε) θα γίνεις χαλκομανία στο πίσω μέρος του καθίσματός σου εξαιτίας των 2.107.007 κιλών αδράνειας.

Αν υπήρξες ποτέ, τώρα Δεν υπάρχεις πια!

Καλά Χριστούγεννα!

-o-

Το γράμμα δεν το έγραψα εγώ. Πριν τα Χριστούγεννα να περιμένετε και το δικό μου...

Τετάρτη, Δεκεμβρίου 06, 2006

Γράμμα στον πάπα

Πάπα γεια χαρά,

με λένε Δημήτρη.
Το πάπας [ο τόνος στο πρώτο "α"] είναι τίτλος. Δηλαδή υπάρχουν πολλοί πάπες. Μόλις πεθάνει ο ένας βγαίνει άλλος [δεν γλιτώνουμε]. Βέβαια το ξέρεις αυτό, αλλά το λέω γιατί μικρός είχα μπερδευτεί πότε κάτι είναι τίτλος και πότε ένα και μόνο πρόσωπο. Για παράδειγμα είχα μπερδευτεί με τον βασιλιά Μίνωα, ο οποίος τελικά δεν ήταν ένας, αλλά ήταν βασιλικός τίτλος μίας δυναστείας που κυβέρνησε την Κρήτη. [τι wikipedia μου λέτε , σε μένα να έρχεστε να τα μαθαίνετε]
Από όσο ξέρω σε λένε Βενέδικτο ΙΣΤ. Τι ονόματα είναι αυτά; Που πάτε και τα βρίσκετε;

Αλλά θα μιλήσω πρώτα για τον προηγούμενο πάπα, που ομολογώ μας άφησε νωρίς. Τέτοιο παλικάρι να χαθεί; Κρίμα. [εδώ κυλά ένα δάκρυ αλλά δεν το βλέπετε γιατί δεν έχω βάλει ανάλογο scriptaki στο γράμμα τούτο]. Μου άρεσε εκείνος ο πάπας που του είχε μείνει το τέμπο από την παιδική του ηλικία. Άσε που έδινε μια κριτική όψη στην όλη εκκλησιαστική διαδικασία. Όποτε βαριόταν κάτι στις διαδικασίες, κοιμόταν. Και καλοσυνάτος. "Χαιρέτα" του έλεγαν, χαιρετούσε. "Γεια πες" του έλεγαν, "γεια" έλεγε.

Τέλος πάντων, ας πάμε σε σένα. Συγγνώμη για τον ενικό, αλλά με ευκολύνει πάρα πολύ στην γραφή οπότε... Άλλες φορές θα σου μιλάω στον ενικό, άλλες στον πληθυντικό. Όπως μου βγαίνει.

Αρχικά και χωρίς παρεξήγηση, ήθελα να σου πω ότι μου θυμίζεις εκείνον τον ψυχάκια που έπαιζε στα Saw 1,2 και 3.

Ο ψυχάκιας:
Και εσείς:

Ήθελα να σε ρωτήσω πως είναι να έχεις το αλάθητο. Και αν, λέω ΑΝ, γίνεται να μου το δώσεις για ένα εξάμηνο, μπας και πάρω κανά καλό βαθμό σε κανα project της σχολής. Ξέρεις... ότι και μαλακία να έκανα θα έχω το αλάθητο οπότε θα παίρνω συνέχεια 10. :D

Θα ήθελα να σε ρωτήσω και κάτι άλλο. Σε ένα τραγούδι του ο Άσιμος λέει: "Και θέλεις να πιάσεις και τον πάπα από τ`αρχίδια". Και μετά το πήραμε εμείς και του αλλάξαμε τον τόνο στο πάπα και τον βάλαμε στο δεύτερο "α" για να ταιριάζει με τα ελληνικά έθιμα. Αλλά δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς σημαίνει... Αν γίνεται να μου το εξηγήσεις, δηλαδή τι παραπάνω έχουν τα @@ του πάπα από τα άλλα;

Επίσης να σε ρωτήσω γιατί είσαι κατά των προφυλακτικών. Πολύ Ευαγγελάτο βλέπεις!!!

Επίσης με στεναχώρησε αυτή σου η διαμάχη με τον Μωάμεθ. Μα γιατί; Τι σου έκανε;
Μια συμβουλή: Δεν είναι καλό να αναφέρεσαι σε απόντες [στον Μωάμεθ εννοώ], γιατί δεν έχουν την δυνατότητα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους;

Πάντως ομολογώ ότι για 79 χρονών μια χαρά κρατιέσαι.

Έμαθα ότι πήγες και στην Κωνσταντινούπολη. Και λέει συναντήθηκες με τον Βαρθολομαίο.
Εμένα δεν μ` ενδιαφέρει τι ακριβώς είπατε, μόνο ένα πράγμα θέλω να μάθω. Μήπως σου είπε τελικά η Θεσ/νίκη σε ποιόν ανήκει; Στον Χριστόδουλο ανήκομεν ή στον Βαρθολομαίο; Να ξέρουμε γαμώτο που πατάμε δηλαδή. Σε ποιόν ανήκομεν τελικά; Μήπως ρώτησες;

Είχα και κάτι άλλες ερωτήσεις για κάτι φρικαλεότητες που έκαναν οι προκάτοχοι σου, αλλά δεν θα αναφερθώ γιατί είπαμε είναι απόντες. Αν τους βρω ποτέ θα τους ρωτήσω αυτοπροσώπως.

Α!!! Και μια τελευταία ερώτηση: Γιατί σας λένε ποντίφικες. Παρατσούκλι; Εμένα αν με λέγαν έτσι θα τους έβριζα. Καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα...

Βέβαια το γράμμα μάλλον δεν θα μπορέσετε να το διαβάσετε γιατί τα μόνο ελληνικά που σας έχω ακούσει να λέτε είναι το "Χρόνια πολλά", αλλά ακόμα κι αν μπορέσετε να το μεταφράσετε μάλλον δεν βλέπω να το διαβάζετε πέρα από την πρώτη γραμμή...

Χαιρετίσματα στους υπόλοιπους,
Δημήτριος ο ΙΖ`


*κάθε ομοιότητα με υπαρκτούς πάπες είναι τυχαία.

Δευτέρα, Δεκεμβρίου 04, 2006

Γράμμα στον Woody Allen


Αγαπητέ Γούντι,


ή μάλλον θα σε φωνάζω Γουντ [Ε, σίγουρα θα έχεις υποκοριστικό. Όλοι έχουν].
Αλλά αν θες το Γούντι δεν έχω πρόβλημα.

Θα με συγχωρέσεις που γράφω το όνομα σου στα ελληνικά αλλά ούτως ή άλλως δεν πρόκειται να διαβάσεις το γράμμα αυτό για δύο κύριους λόγους. Ένα, γιατί το γράφω στα ελληνικά και που να κάθεσαι να μεταφράζεις, και δύο, γιατί δεν ξέρω την διεύθυνσή σου να στο στείλω [και το google δεν μου την εμφανίζει, καταραμένο google search].

Είσαι ξεχωριστός. Όπως έχεις πει κι εσύ ο ίδιος είσαι από τους λίγους που έκαναν μεγαλύτερη επιτυχία σε χώρα που δεν έχει επίσημη γλώσσα την γλώσσα που χρησιμοποιείς στις ταινίες σου (τα αγγλικά δηλαδή).
Είσαι το κάτι άλλο. Οι ατάκες σου είναι απίστευτες και κοσμούν συχνά τα quotes του blog και του msn ;)

Η αλήθεια είναι ότι μου αρέσεις πάρα πολύ σαν ηθοποιός. Βγάζεις αυτό το στιλάκι του νευρωτικού τύπου, ο οποίος συμπεριφέρεται τόσο ανορθόδοξα στον κόσμο τούτο, που καταντά να είναι τελικά ένας αγαπητός από όλους ήρωας της ταινίας.

Οι μουσικές σου επιλογές που χρησιμεύουν ως soundtrack στις ταινίες σου με εκπλήσσουν μιας και δεν συνηθίζεται να χρησιμοποιείται η κλασική μουσική σε τέτοιου είδους ταινίες που κάνεις.
Επίσης τρελαίνομαι για τις κλασικές σκηνές σου που εκτυλίσσονται στην Αγγλία. Είτε θα είναι ένας τύπος που περπατάει στο κλασσικό Αγγλικό πεζοδρόμιο με τα κολλητά σπιτάκια με τα κλασικά μικρά μπαλκονάκια που ποτέ δεν βγαίνει κανένας να κάτσει, είτε θα είναι ένας τύπος σε ένα από εκείνα τα μικρά μαγαζάκια που όλοι τρώνε και αυτός πηγαίνει στο μπαρ και παραγγέλνει το ποτό του περιμένοντας συνήθως κάποια ωραία γκόμενα.

Αλλά δεν σου γράφω για να σου πω ΟΛΑ αυτά, που πιθανότατα να τα ξέρεις αφού εσύ σκηνοθετείς και γράφεις τις ταινίες.
Σου γράφω για την προτελευταία ταινία που έβγαλες με όνομα "Match Point".

ΠΡΟΣΟΧΗ: Όσοι δεν έχετε δει τη ταινία και θέλετε να την δείτε ΜΗΝ διαβάσετε παρακάτω, ΘΑ ΠΩ ΤΟ ΤΕΛΟΣ. Γούντι εσύ διάβασε παρακάτω, ούτως ή άλλως εσύ την έγραψες την ταινία...

Πρώτον ξενέρωσα που δεν έπαιζες καθόλου στην ταινία.
Συμβουλή από έναν φίλο (εμένα δηλαδή): Ακόμα κι αν δεν έχεις σκοπό να παίξεις σε ολόκληρη την ταινία, κάνε αυτό που έκανε ο Άλφρεντ [Χίτσκοκ]. Να εμφανίζεσαι για λίγο σε κάθε τέτοια ταινία. Θα της δίνεις άλλη αισθητική!!!

Αλλά παρ` όλα αυτά, γιατί ρε Γούντι μου έβάλες εκείνον τον φλώρο να σκοτώσει την έρμη την γιαγιά-γειτόνισσα; [Αφού μείναμε μόνο αυτοί που την είδαν την ταινία μιλάω ανοιχτά].

Και άντε καλά αυτήν. Γιατί τον έβαλες να σκοτώσει και την ξανθιά γκομενάρα; Κρίμα την κοπέλα. Και ταίριαζαν κιόλας... Κρίμα!

Μόλις έχω πει σχεδόν το τέλος της ταινίας. Όσοι συνεχίσατε να διαβάζετε παρακούοντας τις συστάσεις καλά να πάθετε!!!

Προτείνω να βρεις εναλλακτικό τέλος στην ιστορία.
Επειδή έμαθα ότι και στην καινούργια ταινία σου παίζει πάλι η Scarlett Johansson, αυτή η άσχημη ξανθιά κοπέλα, ας ελπίζουμε να μην της συμβεί πάλι τίποτα απρόοπτο!!!!

Scarlett Johansson

Φιλιά,
Δημήτρης

Σάββατο, Δεκεμβρίου 02, 2006

Μικρές αγγελίες!!!

Χρειάζομαι ξεκούραση.
Σίγουρα χρειάζομαι.
Αυτό που λέω περίοδος αγρανάπαυσης.

-o-

Έψαξα και βρήκα καποιες μικρές αγγελίες του ΑΜΑΝ...
Εχουν γέλιο.
Για να θυμηθούμε παλιές καλές εποχές...

ΠΩΛΕΙΤΑΙ:

ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ: 100 πρόβατα γεννημένα και ετοιμόγεννα.
Δίδονται και μέσω τραπέζης. Πληροφορίες, Τηλ:...

ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ 7 κατσίκες βελτιωμένες. Τηλ.:...

Σχόλιο Αντώνη: Πως μπορεί να βελτιωθεί μια κατσίκα; Με ένα σετ
σπόϊλερ; Με καλύτερες αναρτήσεις; Με περισσότερα βυζάκια;

Πωλείται βάρκα τρύπια για καταδύσεις. Δώρο τα κουπιά.
Πληροφορίες κος Ψαρόπουλος τηλ.

ΠΩΛΕΙΤΑΙ γάιδαρος που ζευγαρώνει μόνος του!!!

Σχόλιο Σωτήρη: Δεν χρειάζετε να τον ζευγαρώσετε εσείς. Βγαίνει μόνος του έξω, κάνει τις ψαχτικές του, βρίσκει την γαϊδάρα του, ζευγαρώνει, μετά παέι στο νοσοκομείο, ρωτάει τις νοσοκόμες το φύλο των παιδιών του, τους δίνει το κάτι τις τους...

Πωλούνται τσιμπούκια με δόσεις, Θεοδόσης! Τηλ:...

ΠΩΛΕΙΤΑΙ μηχανάκι με δύο ρόδες, τρίκυκλο.

ΛΟΥΤΡΑΚΙ περιοχή Σκράπα Αρχίδια. Οικόπεδο 542 τ.μ. Τιμή ευκαιρίας.

Σχόλιο Αντώνη: Άντε τώρα να πεις από ποια περιοχή είναι το οικόπεδό σου.

Χοντρός απουσιολόγος μαθητής δημοτικού τώρα και στον δικό σας χώρο.
Aπόλυτη εχεμύθεια - σειρά προτεραιότητας.

Χαρίζεται σκύλος + αδερφός + γάτα ... σας δίνουμε και 1500 ευρώ για να τα πάρετε....... ευχαριστώ.....:))

ΖΗΤΕΙΤΑΙ:

Νέα, άπειρη κοπέλα ζητά γνωριμία με ποδοσφαιρική ομάδα για ...
απλή και τρυφερή φιλική σχέση. Δεκτοί και οι φίλαθλοι. Τηλ:... (Σούζη Τσούζι).

ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος εργατικός για μόνιμη εργασία ως καθαριστής
μεταχειρισμένων προφυλακτικών. Κα.... οδός.... Μεταξουργείο.

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΤΟΥΖΑ.

ΖΗΤΩ να μου χαρίσουν μικροσκόπιο ενός ή τριών φακών ή βιβλία Ελλήνων
συγγραφέων, επίσης πίνακες κιμωλίες ή μαρκαδόρους και θρανία
φροντιστηρίου, γλάστρες και φυτά...

Σχόλιο Σωτήρη: Δε ζητάει και τίποτα. Απλά ζητάει σιγά σιγά, να του
κάνουμε δώρο ένα ολόκληρο φροντιστήριο.

60 ΓΙΔΙΑ για έχα. Τηλ:...

Σχόλιο Σωτήρη: Μάλλον δε την διαβάζουμε σωστά. Μήπως πρέπει να τη
διαβάζουμε έτσι; 60 Γίδια για ΙΙΙΙΙΙΙΙΙ ΧΧΧΧΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ.

ΖΗΤΕΙΤΑΙ μπάρμαν γυναίκα.

Από πιτσαρία ζητείται γέρος με Πάρκινσον για να απλώνει τυρί στα
μακαρόνια.
Πληροφορίες στο 1160.

Ελαιοχρωματιστής ζητεί οδοντίατρο η ορθοπεδικό του ΙΚΑ για ανταλλαγή
εργασίας. Δεκτοί επαρχία. Πληροφορίες κύριος Φειδίας, έναντι έργων
μετρό, Νεος κόσμος.

Ζητείται βαχ για συνεταιρισμό. Πληροφορίες αχ.

Ζητείται 15χρονος με πείρα στο pc gaming να μου περάσει την 3η
πίστα της 2ης αποστολής στο Quake II γιατί έχω κολλήσει ένα μήνα τώρα
και δεν έχω και τα cheats.

ΑΛΒΑΝΟΣ εμφανίσιμος, ψηλός (1,48) από Αργυρόκαστρο, μεγαλωμένος
με τα ιδανικά του σοσιαλισμού, ζητεί γνωριμία με Φιλιππινέζα, που
πιστεύει στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, για την δημιουργία σοβαρής
σχέσης χωρίς μαρξιστικά ταμπού. Επιπλέον προσόντα : 27cm, άνευ φοράς.

Φοιτητικά Θέματα:

ΦΟΙΤΗΤΗΣ με οικονομική δυσχέρεια, ζητεί να του χαρίσουν σιδερώστρα.

Νέος 25 ετών, όμορφος αθλητικός, φοιτητής αρχαιολογίας, αναζητά
κυρία ηλικίας 90 και πάνω για τρυφερή σχέση και...μελέτη. Τηλ:...
(Νίκος).

Πάρε κόσμε:

Ασχημομούρης, σκατόφατσα, παλιοχαρακτήρας, απίστευτα μίζερος, γκαντέμης, σπαστικός και γκρινιάρης, έρχομαι στην παρέα σας για να σας χαλάσω τη διάθεση...
Αν σε χαλάει που είσαι συνεχώς up and high τηλεφωνήστε μου.
[ασχημομούρης]

Είσαι...:

ΑΝ είσαι νέα, όμορφη και νεκρή. Τηλεφώνησε στο ... (Τάσος). Για μία σίγουρη και μόνιμη σχέση.

Πραγματικές δηλώσεις:

ΑΝΝΑ σ΄αγαπώ. Άννα σ΄αγαπώ πολύ. Άννα σ΄αγαπώ πάρα πολύ. Άννα σ΄αγαπώ απέραντα, παντοτινά μοναδικά. Κατερίνα!!!!

Κατέβασε τα και τηλεφώνησε μου στο...

ΑΠΟ ΠΙΣΩ ΕΙΝΑΙ ΣΦΙΧΤΑ ΤΑ ΠΡΑΜΑΤΑ

ΑΝΟΙΓΩ τα πόδια μου.

Σχόλιο Σωτήρη: Μπράβο........ Μπράβο κορίτσι μου.

ΕΙΜΑΙ η ξανθιά του κάτω ορόφου, ξέρω ότι με θέλεις. Πάρε στο...

Σχόλιο Σωτήρη: ΝΑΙ αγαπητή ξανθιά! Εγώ είμαι! Μόνο που έχω ένα μικρό
πρόβλημα, μένω σε μονοκατοικία! 3 μέρες σκάβω και δε βρίσκω κάτω
πάτωμα.

ΝΕΑ 27 ΧΡΟΝΩΝ ΕΧΕΙ ΤΑΛΕΝΤΟ ΣΤΗΝ ΠΙΠΑ...

Σχόλιο Αντώνη: Ο καθένας με το ταλέντο του!

Δεν μπορώ να την βρω. Αν την βρείτε τηλεφωνείστε μου .

ΑΝΤΡΕΑ μην αλευρώσεις τις πατάτες..!

ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΑ αυτοκίνητα; Γιατί να σας εξαπατήσουν κάπου
αλλού; Ελάτε πρώτα σε εμάς.

-ο-
Aggelia2.mp3
Aggelia gamou.mp3

-o-

Σάββατο, Νοεμβρίου 25, 2006

Φιλοσοφική συζήτηση 3

Τα φανταστικά πρόσωπα θα είναι τα Α, Β και Γ.

Πως διαδίδεται ένα μυστικό:

Α [απευθυνόμενος στον Β]: Θα σου πω κάτι αλλά δεν θα το πεις στον “Γ”.


Β[απευθυνόμενος στον Γ]: Θα σου πω κάτι που μου είπε ο Α, αλλά δεν θα του πεις ότι στο είπα.

Και πως χαλάει η φιλία τριών ανθρώπων:

Α[απευθυνόμενος στον Β]: Καλά ρε, το είπες στον Γ;
Β[απευθυνόμενος στον Α]: Ήρθε και στο είπε ο μλκς;

Τετάρτη, Νοεμβρίου 22, 2006

Bushing

Για να δείτε ένα ωραίο βιντεάκι, με πολύ γέλιο, στο οποίο ο Colbert σατιρίζει τον Bush, ενώ τον έχει δίπλα του (χωρίς βέβαια να μπορεί να αντιδράσει καθόλου ο Bush), κάντε κλικ παρακάτω:

Σάββατο, Νοεμβρίου 18, 2006

Όταν τα μπουζούκια γίνονται metal

Ρίχτε μια ματιά στην αφίσα που βρήκα:


Το μαγαζί λέγεται Αστέρια και είναι μπουζούκια. [δεν έχω παέι άλλα είναι μπουζούκια]
Κι όμως απο ότι βλέπουμε από την αφίσα, από τις 11 μέχρι τις 12 παίζει metal!!!!
Τώρα πως γίνεται αυτό δεν έχω ιδέα...
Πάντως αυτό πρέπει να το ζήσουμε. Θέλω να δω την στιγμή που θα βγαίνουν οι metal-άδες και θα μπαίνουν οι κυριλέδες με τα κουστούμια.
Πλάκα θα έχει!!!!

Παρασκευή, Νοεμβρίου 17, 2006

Πολυτεχνείο 2006


Τιμή σ' εκείνους όπου στην ζωή των
ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.

-ο-

Αξίζει να δείτε το ντοκιμαντέρ του Κούλογλου.

Κυριακή, Νοεμβρίου 12, 2006

Αν είσαι μαθηματικός...

Αν είσαι μαθηματική ιδιοφυΐα...


-o-

Σωστός ο Peter...

-o-
Που είναι το x; Μα δεν το βλέπεις;

-o-

Μα τόσο απλό...

-o-


-o-
Είδες αν έχεις παρατηρητικότητα όμως...

Κυριακή, Νοεμβρίου 05, 2006

starhidismos

Χαλαρά!!!! Πάρτε την φραπεδιά σας και απολαύστε...
Επιτέλους, ένα αρκετά κατατοπιστικό άρθρο, γραμμένο μάλλον από Σαλονικιό καρντάσι άποικο της Αμερικής ή από Σαλονικιό φιλόγλωσσο, ο οποίος καταγράφει τους άγραφους νόμους που ξεκίνησαν από την μάνα Σαλονίκη [μισή δική μου μάνα] και διαδόθηκαν σε όοοολη την Ελλάδα.
Ξεκινώντας από την κλασσική φραπεδιά και προχωρώντας στον Ωχαδερφισμό [κοινώς σταρχιδισμό ή πιο λόγια Ζαμανφουτισμό] και δίνοντας όρους που χρησιμοποιούμε καθημερινά στην ζωή μας, δίνει τα χαρακτηριστικά του κλασικού Έλληνα!!!

Η ενδιαφέρουσα συνέχεια του άρθρου εις την αγγλικήν: εδώ

-ο-

Μου θύμισε τα projects που παραδίδουμε στην σχολή. Τα κάνουμε τελευταία στιγμή, αφού πρώτα έχουμε ζητήσει και έχουμε πάρει ένα σωρό παρατάσεις!!!

-ο-

Επίσης μου θύμισε εκείνο το ανεκδοτάκι που λέει:
Ήταν ένας Έλληνας κι ένας Αγγλος και συζητούσαν:
Αγγλος: Πάντως, πιστεύω ότι στο θέμα της δώρησης οργάνων εμείς οι Αγγλοι είμαστε οι πιο ευαισθητοποιημένοι.
Έλληνας: Σώπα, καημένε. Εμείς οι Έλληνες είμαστε πολύ πιο μπροστά...
Θέλεις να σου δείξω;
Αγγλος: ( Με απορία ) Δείξε μου...
Έλληνας: ( Γυρνάει και λέει στον άλλο φίλο του Έλληνα φωνάζοντας ):
Μήτσοοοο, δάνεισε μου ρε πενήντα Ευρώ!
Μήτσος: Παρ` τα αρχίδια μου, του λέει αυτός.
Έλληνας: Είδες τι σου έλεγα;

-ο-

Easter Egg

  • Ανοίξτε το Microsoft Word και γράψτε: =rand(1,3)
  • Αν έχετε firefox γράψτε στην γραμμή εντολών: about:mozilla
Αν ξέρετε κανένα άλλο κολπάκι για πείτε...

Κι όμως...

Εκεί που διαβάζω το forum βλέπω ένα post με τίτλο:
Προσοχή στο "νέο κλειδωμένο γείτονα"
Όπα λέω, κανά ανεκδοτάκι θα είναι. Κάνω κλικ και διαβάζω...

Γεια χαρά,
σήμερα την έπαθα από έναν "καινούργιο γείτονα" ο οποίος κλειδώθηκε απ` έξω. Προσοχή θα σας ζητήσει να μπει μέσα να πάρει ένα τηλέφωνο και μετά θα σας ζητήσει λεφτά: 5-10 ευρώ γιατί έχει αφήσει το αμάξι στο γκαράζ και καλά πάλι. Όσο ευγενικός και να είναι και να σας πιάσει την κουβέντα, μην τον πιστέψετε. Απλά μην τον αφήσετε να μπει μέσα.
Εγώ σαν βλάκας την έπαθα (5 Ευρώ) και παραλίγο να την πάθει και άλλος.
Και ενώ περιμένω να έχει κάποιο τέλος το ανέκδοτο, σταματά εκεί. Ε, λέω μάλλον δεν το κατάλαβα. Συνεχίζω και διαβάζω και τα σχόλια από κάτω και βλέπω ότι είναι πραγματικό γεγονός και συνέβη και σε άλλους. [!?!?!?!?!]
Μπορεί να μην είναι ανέκδοτο αλλά εγώ τουλάχιστον γέλασα πολύ...
Μου θύμισε εκείνο το ανεκδοτάκι που λέει:

ΠΡΟΣΟΧΗ!!!

Δυο όμορφα 18χρονα κορίτσια πλησιάζουν στο αυτοκίνητο σου καθώς σταματάς στο φανάρι Λύρα και Ελαιών.

Ενώ η μια σκουπίζει το παρμπρίζ με ένα πανί, η άλλη έρχεται στο παράθυρο και σε χαιρετά σκύβοντας ταυτόχρονα με τα στήθη της σχεδόν να βγαίνουν έξω από την μπλούζα της. Αδύνατον να μην κοιτάξεις. Όταν τις ευχαριστήσεις και προσφέρεις φιλοδώρημα, αρνούνται και σε παρακαλάνε να τις πας μέχρι την πλατεία Λυκόβρυσης με το αυτοκίνητό σου.

Συμφωνείς και τους λες να καθίσουν πίσω. Καθ'οδόν αρχίζουν να κάνουν σεξ στο πίσω κάθισμα. Μετά μια από αυτές σου κάνει στοματικό έρωτα ενώ η άλλη σου κλέβει το πορτοφόλι.

Με λήστεψαν την περασμένη Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη και Παρασκευή.







Σάββατο και Κυριακή δεν τις βρήκα.

Πέμπτη, Νοεμβρίου 02, 2006

Μια φορά και έναν καιρό...


Είναι τόσα αυτά που γίνονται γύρω μας που μόλις ξεκινάς να γράψεις για ένα θέμα, εμφανίζονται άλλα δέκα.
Ξεκινώ λοιπόν με ένα συνονθύλευμα σκέψεων...

-ο-


- Που είναι η Κίνα;
- Τι εννοείς;
- Είναι απλή η ερώτηση...
- Είναι χώρα της Ανατολικής Ασίας. Συνορεύει με πολλά κράτη: Βόρεια Κορέα, Βιετνάμ, Πακι...
- Όχι ρε! Η Κίνα είναι εδώ.
- Πας καλά ρε; Εδώ είναι Ελλάδα!!!
- Μα δεν παρακολουθείς τις εξελίξεις, γι` αυτό μάλλον δεν το ξέρεις.
- Δηλαδή;

Πριν λίγες μέρες βγήκε στο προσκήνιο της blogόσφαιρας ένα από τα πιο τραγελαφικά γεγονότα που έχω ακούσει.
Ο Αντώνης Τσιπρόπουλος είναι ιδιοκτήτης του blogme.gr.
Το blogme.gr είναι ένα search engine για ελληνικά blogs. Κάτι σαν το Google δηλαδή.
Αυτή τη στιγμή το site έχει τον τίτλο:
"Λογοκρίθηκε, και αναστέλλει προσωρινά την λειτουργία των δωρεάν υπηρεσιών του."
Και να γιατί:
[το σενάριο είναι αυτό που επικρατεί στο net αυτή τη στιγμή]
Ο Αντώνης Τσιπρόπουλος μηνύθηκε, οδηγήθηκε στο κρατητήριο και στην συνέχεια με χειροπέδες στον εισαγγελέα.
Όχι όχι...
Δεν καταλάβατε. Ο ίδιος δεν έγραψε τίποτα.
Απλά η search engine machine του, έβγαζε σαν αποτέλεσμα ένα σατυρικό blog που σατύριζε τον Λ...[όπα, μην πούμε κανά όνομα και αρχίσουν οι μηνύσεις!!!], ΟΧΙ γιατί έγραψε κάτι ο ίδιος.
Είναι σαν να κάνεις μήνυση στο google γιατί εμφάνισε ένα site μετά από κάποια αναζήτηση.
Αυτό που γίνεται στην Κίνα δηλαδή. Και κατά `με είναι τραγελαφικό!!!

-ο-


Μια βρέχει , μια έχει ήλιο. Μια έχει κρύο, μια ζέστη.
Ποιος παίζει μαζί μας;

-o-


Μας κάναν ανέκδοτο στις Βρυξέλες λέει.
Όποτε κάποιος γραφειοκράτης των Βρυξελλών λαμβάνει κάποια στατιστικά στοιχεία τα οποία είναι περίπλοκα ή ασαφές, αναφωνεί: «Greek statistics», δηλαδή «ελληνικά στατιστικά στοιχεία», και ξεσπάν στα γέλια.
Και προς τι αυτό; Ε δεν το φανταστήκατε ακόμα;
Λόγω του τραγελαφικού του ΑΕΠ
[=Ακαθόριστο Εθνικό Προϊόν είπαμε]
Στην έκθεση της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας (Eurostat) για τη δημοσιονομική κατάσταση στις χώρες-μέλη της Ε.Ε., η Κομισιόν χρησιμοποιεί όρους για την κυβέρνηση καθόλου τιμητικές. Ρεζίλι...
Με το δίκιο τους οι άνθρωποι, μιας και οι "δικοί" μας δεν αξιώθηκαν ούτε καν να δώσουν κάποια σαφή στοιχεία για το πως υπολόγισαν το ΑΕΠ, παρά μόνο δημοσιοποίησαν μερικές σελίδες με ασαφή στοιχεία στο προσχέδιο του νέου προϋπολογισμό.
Για να δούμε, θα αποκαλύψουν τουλάχιστον σε μας πώς στο διάλο υπολόγισαν το ΑΕΠ;

-o-

Σήμερα πήγα για τένις.

Θριάμβευσα.

Τώρα, κείτομαι πιασμένος στο κρεβάτι μου!!!

-o-


Και τώρα, με τις κατα-λήψεις, ίσως ήρθε η ώρα να διαβάσω λίγα αγγλικά, γιατί δίνω proficiency σε λίγο καιρό...
Λοιπόν. Πάμε:
I am
You are
He/ She is
We ?
.............

Πέμπτη, Οκτωβρίου 26, 2006

Δημήτρης

Σήμερα γιορτάζω.
Και επειδή είναι σπάνιο το ονοματάκι μου, γιορτάζει και η μισή Ελλάδα.
Η άλλη μισή γιορτάζει του Αγίου Γεωργίου. Προσωπικά μου αρέσει περισσότερο ο Άγιος Γεώργιος, γιατί είναι πάνω στο άλογο και σκοτώνει το Lacost.
Ενώ εκείνος ο δικός μας ο Αϊ Δημήτρης, εκτός του ότι ήταν άσχημος, δεν έχει ούτε μια καλή πόζα.
Αμφισβητώ ανοιχτά την ημερομηνία θανάτου του. Έτσι θα δέχομαι τα χρόνια πολλά σας κατά την διάρκεια όλου του έτους.
Βασικά το κάνω αυτό γιατί:
1) Λόγω της σπανιότητας του ονόματος μου, όλοι θυμούνται ΟΛΟΥΣ μα όλους τους άλλους Δημήτρηδες εκτός εμού. Έτσι αφήνω ανοιχτό το deadline για τα χρόνια πολλά.
2) Δεν φτάνει που γιορτάζει η μισή Ελλάδα, γιορτάζει και ολόκληρη η Θεσσαλονίκη. Έτσι όλοι νομίζουν ότι γιορτάζουν οι Θεσσαλονικείς και όχι οι Δημήτρηδες. Δικαιολογημένα.
3) Λόγω του ότι το όνομά μας βρίσκεται σε πολλές παραλλαγές, όπως Δημήτρης, Μήτσος, Μίμης, Τάκης κτλ, σας δικαιολογώ να το ξεχάσετε [μέσα σε λογικά χρονικά όρια].

-ο-


Μια ερώτηση:
Γιατί γιορτάζουμε τον θάνατο του εκάστοτε αγίου; Είναι περίεργο.
Αλλά τι τα σκέφτομαι; Έτσι κι αλλιώς κατάντησε [μη σου πω ότι ήταν από την αρχή] κοσμικό γεγονός.
Καμιά θρησκεία χωρίς κοσμικά γεγονότα υπάρχει;

-ο-


Επίσης αντί για δώρο, γίνεται να μου πληρώσετε το νοίκι;

-ο-


Α! Επίσης έχω την εντύπωση ότι ο Άγιος Δημήτριος δεν ήταν και τόσο Χριστιανός. Έδωσε λέει την ευχή του στον Νέστορα [ο οποίος ονομάστηκε επίσης άγιος] να σκοτώσουν ένα άπιστο, ειδωλολάτρη, τον Λυαίο. Και τον σκότωσε.
Βρε τι μου θυμίζει; Βρε τι μου θυμίζει; Αλ Κάιντα; Πόλεμος κατά των απίστων; Κάτσε να ψάξω το επίθετο του "αϊ" Δημήτρη... Αν αρχίζει από "Λα" και τελειώνει σε "ντεν", κάτι δεν πάει καλά!!!

-ο-


Στο internet δεν βρίσκω το επίθετο του "αϊ" Δημήτρη. Κάτι μας κρύβουν...

-ο-


Τώρα που το ξανασκέφτομαι, δεν προτιμώ τον Άγιο Γεώργιο που πατά το Lacost, θα προτιμήσω εκείνον τον άλλο. Τον Δαβίδ με την σφεντόνα. Μου θυμίζει τα παιδικά μου χρόνια.

Ρε λέτε να πάω να αλλάξω όνομα;

-ο-


Τώρα που είπα να αλλάξω όνομα θυμήθηκα ένα ανεκδοτάκι:

Πάει κάποιος στον Ληξίαρχο και του ζητάει ν΄ αλλάξει το όνομα του .
Ο Ληξίαρχος του λέει :
" Κύριε η αλλαγή ονόματος γίνεται μόνο με εισαγγελική εντολή / άδεια εκτός αν συντρέχουν προφανείς και εύλογοι λόγοι. Τέλος πάντων πείτε μου πώς σας λένε και θα δούμε . "
Ο ανθρωπάκος λέει :
" Ονομάζομαι Γεώργιος Μαλάκας "
Ληξίαρχος :
" Α τότε συντρέχουν προφανείς λόγοι και δεν χρειάζεται δικαστική άδεια . Πείτε μου το νέο όνομα πού θέλετε . "
Ανθρωπάκος :
" Γιάννης " .

-ο-


Άντε βρε χρόνια μας πολλά και καλά!!!

-ο-

Α!!! Μην το ξεχάσω. Μου την σπάει να μου στέλνουν σε sms τα χρόνια πολλά. Αν, λέω αν θέλετε να μου πείτε χρόνια πολλά, πάρτε με τηλέφωνο ή με mail ή με comment στο blog.
Καλύτερα στο blog, για να φαίνεστε πολλοί. Επίσης αν έχετε την καλοσύνη κάντε κανα δυο-τρία σχόλια ο καθένας για να δείχνουμε πιο πολλοί.

A!! Αν πάλι δεν θέλετε να μου πείτε χρόνια πολλά, μην περιμένετε γλυκό!

Α!! Χρόνια καλά και πολλά και σε όλα τα άλλα παιδάκια που τους έδωσαν το όνομα Δημήτρης, Δήμητρα, αν και δεν ήταν δική τους επιλογή.
Αλλά σκεφτείτε το. Δεν λέει να σε βαφτίζουν μόλις έχεις γνώμη για το όνομα σου. Ξεφτίλα να πούμε. 20 χρονών μαντράχαλος μέσα σε κολυμπήθρα.
Άσε που αν γίνεις 20 και γνωρίσεις την εκκλησία του Μασκαριότατου Χουντόδουλου [jimmakos quote], ούτε που θα θες να έχεις σχέση με τέτοια πράγματα...
Καλύτερα anonymous!!!

Α!! Βρε λες να είμαι Βουδιστής; Ε τότε δεν γιορτάζω σήμερα... Εκτός αν σε προηγούμενη ζωή ήμουν κανένας Δημήτρης. Ουφ μπερδεύτηκα... Δεν είμαι Βουδιστής.

Α!! Λες να είμαι Μουσουλμάνος; Δεν πρέπει να έχουν τέτοια ονόματα εκεί...

Α!! Τώρα που το σκέφτομαι...

Α!! Μάλλον άθεος είμαι. Συμφέρει από κάθε άποψη. ;)

Α!! Άντε βρε, και του χρόνου...

Παρασκευή, Οκτωβρίου 20, 2006

Μαθηματικός

Μαθηματικός είναι μια μηχανή που μετατρέπει τον καφέ σε θεωρήματα.

Ερντος

Μαθηματικός είναι ένας τυφλός άνθρωπος μέσα σε ένα σκοτεινό, μαύρο δωμάτιο, που ψάχνει μια μαύρη γάτα, που δεν είναι εκεί.

[εναλλακτικός ορισμός]

Τρίτη, Οκτωβρίου 17, 2006

Φιλοσοφική συζήτηση 2

Ανακάλυψα νέο σύνδρομο.
Λέγεται σύνδρομο του χρυσόψαρου.
Τρως, τρως και δεν χορταίνεις μέχρι να σκάσεις.
Και ξεχνάς τα πάντα σε 3 δευτερόλεπτα.
Τελικά όμως είτε σκας από το φαΐ, είτε αυτοκτονείς!

Πέμπτη, Οκτωβρίου 12, 2006

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΨΩΜΙΑΔΗ

Μετά τους Πανάγους και τα κουμπαριλίκια ο Ψωμιάδης θα μπορούσε να απευθύνει τον παρακάτω προεκλογικό λόγο:

[Διαβάστε το ως το τέλος και μετά ακολουθείστε τις οδηγίες...
Κάπως έτσι είναι και στην πραγματικότητα...]

  • Στο συνδυασμό μας, πραγματοποιούμε αυτό που υποσχόμαστε.
  • Μόνο οι ανόητοι θα μπορούσαν να πιστέψουν ότι
  • δεν αγωνιζόμαστε κατά της διαφθοράς.
  • Διότι, ένα είναι βέβαιο για μας:
  • Η τιμιότητα και η διαφάνεια είναι προϋπόθεση για να πετύχουμε τους στόχους μας.
  • Αποδεικνύουμε ότι πλανάται όποιος πιστεύει πως
  • οι κουμπάροι θα συνεχίσουν να μετέχουν στην νομαρχία Θεσ/νίκης όπως στο παρελθόν.
  • Διασφαλίζουμε, χωρίς ίχνος αμφιβολίας, ότι
  • η κοινωνική δικαιοσύνη θα είναι ο κύριος σκοπός της θητεία μας.
  • Παρά ταύτα, υπάρχουν ακόμα ανόητοι άνθρωποι που πιστεύουν πως
  • θα είναι δυνατόν να εξακολουθεί κανείς να κατέχει την εξουσία
  • με παλαιοπολιτικά τερτίπια.
  • Όταν αναλάβουμε την εξουσία, θα κάνουμε το παν ώστε
  • να τεθεί τέρμα στις προνομιακές καταστάσεις και στην ευνοιοκρατία
  • δεν θα επιτρέψουμε σε καμιά περίπτωση
  • να πεθάνουν της πείνας τα παιδιά μας
  • Θα πραγματοποιήσουμε τα σχέδιά μας ακόμα και
  • να στερέψουν πλήρως οι οικονομικοί πόροι
  • θα ασκήσουμε την εξουσία ώσπου
  • θα έχετε καταλάβει ότι από δω και πέρα
  • θα κάνω αυτό που κάνω τόσα χρόνια.

Διαβάστε τώρα από κάτω προς τα πάνω, αρχίζοντας από την τελευταία γραμμή και ανεβαίνοντας γραμμή-γραμμή ως την αρχή, για να δείτε τι πραγματικά θα εννοούσε ο Ψωμιάδης, και τι κάνει τόσα χρόνια...

-ο-

Ερώτημα: Μετά το κολπάκι με το γιαούρτι και το σπάσιμο των πλευρών που πέρασε σε δυο μέρες, τι άλλο θα σκεφτεί ο Ψωμιάδης για να παραπλανήσει τους Θεσσαλονικείς;
1) Θα σπάσει το αριστερό του πόδι και το δεξί του χέρι;
2) Θα ασπαστεί τον Μαρξισμό;
3) Μετά το κλείσιμό του στο ασανσέρ, θα συμμετάσχει guest star στο "Παρά Πέντε";
4) Θα τολμήσει να σκεφτεί λίγο πιο γρήγορα; [video]
5) Θα απαιτήσει την άλλη φορά το γιαουρτάκι να μην είναι ΜΕΒΓΑΛ; [video2]

Αλογοσκούφικες παπαρολογίες

Αλογοσκούφης. Ο άνθρωπος που έδωσε νέα σημασία στον όρο ΑΕΠ.

Από εδώ και πέρα το ΑΕΠ αντί για:

Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν.


θα λέγεται:

Ακαθόριστο Εθνικό Προϊόν.


-ο-

Οι μαλακίες πληρώνονται.

Βόμβα από Ευρωπαϊκή Ένωση
Είστε πλούσιοι;
Φέρτε πίσω 6 δις Ευρώ!
Πανάκριβο το κόλπο του Αλογοσκούφη με το ΑΕΠ


Τα ΝΕΑ [Παρασκευή 6/10/2006]

Και εκεί που η οικονομία βαδίζει στον γκρεμό, και εκεί που το κοινωνικό κράτος καταστρέφεται για μικροπολιτικά τερτίπια του Καλαμανλή, έρχεται και το κερασάκι στην τούρτα.
Γίναμε ΟΛΟΙ 25% πιο πλούσιοι μέσα σε λίγες μέρες, χάρη στις πόρνες, χάρη στα φακελάκια των γιατρών, χάρη στο μαύρο χρήμα...
Ετσι καταφέραμε να δώσουμε νέο ορισμό στη λέξη ΑΕΠ.
Από εδώ και πέρα θα ονομάζεται Ακαθόριστο Εθνικό Προϊόν.
Και φυσικά πως αυτή η ηλιθιότητα θα περνούσε;
Για να νομίζουμε ότι μειώθηκε το έλλειμα;
Για να δείξουν ότι κάτι κάνανε;
Ε όχι!!! Τελικά ο Αλογοσκούφης υποτιμά πολύ την νοημοσύνη μας...
Και όπως είπε και ο Μίμης:
"Η αναθεώρηση του ΑΕΠ είναι μία πολύ σοβαρή υπόθεση για να την εμπιστευθούμε σε ανόητους όπως ο Αλογοσκούφης και ο Κοντοπυράκης."

Τρίτη, Οκτωβρίου 10, 2006

Φιλοσοφική συζήτηση 1

- "Έρχεται μια μέρα και κάποιος σου λέει "Εσύ θα γεννηθείς". Κάτσε!!! Μια χαρά δεν ήμουν ως ενέργεια. Τι θες και με κάνεις ύλη;"

- "Δηλαδή θα προτιμούσες ο πατέρας σου να σε είχε βαρέσει μ@λ@κία;"

-ο-

"Εν σ'επαιζαν μουτσο πας τα ρασσια να σε φαν οι μουγιες"

[Παραλλαγή στα Κυπριακά. Λέγεται συχνά μεταξύ των φαντάρων]

Σάββατο, Οκτωβρίου 07, 2006

Οντάς

Όταν τελειώσει κάτι, ανεξάρτητα αν όντως τελείωσε αυτό, πάντα θες να το γιορτάσεις πίνοντας με την παρέα...

Υποτίθεται ότι τελείωσε η εξεταστική [όχι για όλους], αλλά έπρεπε να γιορταστεί. Έτσι κανονίστηκε να βγουν να τα πιουν, στον Οντά, μετά από πρόταση του Δ.

{Όντας για τους μη γνωρίζοντες είναι ένα μαγαζί, ρακάδικο θα το έλεγα, φτάνοντας στα σκαλιά της Αγίου Νικολάου, δεν τα ανεβαίνουμε(!!!), περπατάμε δέκα μέτρα αριστερά και φτάσαμε...}

Η βραδιά φαινόταν επεισοδιακή από την αρχή της κιόλας. Είχαν λέει κανονίσει στις 10 ακριβώς. Ο Α. πάντα φώναζε ότι ποτέ δεν βγαίνουνε νωρίς και για αυτό δεν βρίσκουνε θέση ποτέ, ειδικά στον Οντά, που εδώ που τα λέμε είναι σχεδόν πάντα γεμάτος [ε, είναι και λιγάκι μικρό κουτούκι].
Είπανε τέλος πάντων να συναντηθούνε στις 10. Έλα όμως που πολλοί το είπανε, λίγοι το εφάρμοσαν. Όταν πήγε ο Δ. στο ραντεβού με καθυστέρηση λίγων λεπτών [δεν λέμε πόσα], βρήκε να τον περιμένει μόνο ο Α., ο οποίος παρά την έξοδο του από την χώρα λόγω ERASMUS δεν άλλαξε καθόλου συνήθειες. Ήταν εκεί και διάβαζε κάτι σκισμένες αφίσες στο δρόμο.
Δ: "Έλα ρε, που είναι οι άλλοι;"
Α: "Πήγαν να φάνε πίτσα."
Δ: "Α ωραία, πάμε να τους βρούμε για να πάμε όλοι μαζί στον Οντά."
Α: "Πήγαν με το αμάξι στην Τριών Ναυάρχων να φάνε."
Δ: "Καλά πιο μακριά δεν βρήκαν;"
Α: "Ήθελε ο Χ. να φάει στο συγκεκριμένο μαγαζί"
Δ: "Ε ποιος άλλος!!! Ποιοι είναι;"
Α: "Ο Χ. ο Κ. και ο Γρ."

{Ο Χ. έχει το αμάξι [τον χάρο]. Την τελευταία φορά που τον εμπιστεύτηκα για να βγούμε αργήσαμε 3 ώρες στο ραντεβού.
Ο Κ. αργεί σε κάθε ραντεβού. Κλασικό και αδιόρθωτο.
Ο Γρ. είναι από άλλο παραμύθι...
}

Α: "Άντε πάμε εμείς και περιμένουμε τους άλλους εκεί"
Δ: "Θα πάμε να κάτσουμε μόνοι μας;"
Α: "Ναι ρε, σε 10 λεπτά θα έρθουν και οι άλλοι."
Δ: " Ε τότε καλά. Πάμε."

Και πήγανε. Μπήκανε. Κάτω τα τραπέζια ήταν πιασμένα. Πάνω ήταν όλα άδεια. Ανέβηκαν πάνω και κάτσανε, λέγοντας στην σερβιτόρα ότι είναι 5 άτομα.

Ο άλλος ο Δ. δεν θα έβγαινε γιατί είχε διάβασμα. Ο Β. πάλι, δεν θα ερχόταν γιατί τον είχαν καλέσει για φαΐ. Αυτό το παιδί πάντα βρίσκει, σε ένα γενικότερο πλαίσιο.
[Αν και μας τα χάλασε με την AEEGE...αλλά όπως το βλέπω θα γυρίσει ξανά πίσω στην απλή ζωή...]

Καθίσανε. Έρχεται η σερβιτόρα. [Ωραία κοπέλα (μάλλον γιατί ήταν και λίγο σκοτεινά)].
"Θα πάρετε κάτι;", ρωτάει.
"Θα περιμένουμε τους άλλους..."

Και περίμεναν, δέκα λεπτά, είκοσι λεπτά, μισή ώρα. Πουθενά οι άλλοι.
Δ: "Ρε δεν παραγγέλνουμε;"
Ένα κιλό κρασί και κάτι περίεργα ορεκτικά από αυτά που μόνο ο Α. ανακαλύπτει. [αυτήν την φορά τουλάχιστον τα πέτυχε γευστικά, γιατί γενικά οι επιλογές του δεν είναι ό,τι καλύτερο]
Το μισό κιλό έφυγε μόνο από δύο άτομα. Μετά από μια ώρα ήρθαν και οι άλλοι, αφού κοντέψανε να τους διώξουν μιας και πλέον στο μαγαζί γίνονταν χαμός και δύο άτομα πιάναν τραπέζι 8 ατόμων...
Ο Χ. και ο Κ. είπαν ότι δεν θα έπιναν γιατί ο μεν ένας οδηγούσε [τον Χάρο] και ο άλλος είχε εξεταστική μπροστά του. Μόνο ένα ποτηράκι κρασί θα έπιναν...
Τελικά παραγγείλανε κι άλλο κρασί μιας και ο Δ. ο Α. και ο Γρ. άρχισαν να το πίνουν σαν νερό.
Τότε σαν σίφουνας μπαίνει στον χώρο ο Β. ο οποίος προφανώς είχε τελειώσει από το δείπνο και ήρθε...
Και αποφασίζουμε να αρχίσουμε τα ρακόμελα. Παίρνουνε αρχικά ένα μεγάλο και αρχίζουμε να πίνουμε όλοι. Το θέμα είναι ότι δεν σβήνανε την φωτιά που είχε το καραφάκι με το ρακόμελο όταν το σέρβιραν.
Έτσι μερικές φορές ακόμα και το τραπεζομάντιλο [χάρτινο] έπαιρνε φωτιά σε πτώσεις ποτηριών ρακόμελου. Κάποια στιγμή πήρε φωτιά για ελάχιστα δευτερόλεπτα και το χέρι [ή μάλλον το ρακόμελο που υπήρχε στο χέρι] του Δ. Όλα αυτά βέβαια ακολουθούμενα από γέλιο!!! Μετά τους κέρασαν ένα ρακόμελο, μετά πήραν και άλλο ένα...και ήπιαν όλοι ανεξάρτητα αν οδηγούσαν ή είχαν εξεταστική...
Αυτά περί ποτού.

Τώρα τι γίνονταν τριγύρω.
Ο Α. στάμπαρε μια κοπελίτσα, ξανθούλα, αρκετά νόστιμη. Αλλά πρόλαβαν άλλοι να τις κεράσουν. Πάλι καλά δεν λέτε, γιατί τελικά οι κοπέλες έφυγαν μόνες τους από το μαγαζί, γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια οποιοδήποτε προσπάθησε ή όχι να τις προσεγγίσει.
Ο Α. βέβαια έκανε και άλλες προσπάθειες. Σηκώθηκε να χορέψει κιόλας, μαζί με τον Γρ., ο οποίος λόγω ύψους και λόγω του ότι στον πάνω όροφο το μαγαζί ήταν χαμηλοτάβανο, έβρισκε στο ταβάνι. Μετά σηκώθηκε ο Δ. και χόρεψε και μετά προς έκπληξη όλων ο Β.
Στο πίσω τραπέζι ένας τύπος, άσχετος με την παρέα, γνώρισε μια κοπελιά [άσχημη] η οποία όμως όπως έλεγε θα του περνούσε τα μαθήματα. Αυτός θα της έβαφε το σπίτι ή θα της άλλαζε τα πλακάκια ή κάτι τέτοιο. Απίστευτη συζήτηση. Ο Δ. και ο Χρ. δεν σταμάτησαν να γελάνε ακούγοντας αυτή τη συζήτηση.
Ο Γρ. κάποια φάση στο άσχετο σηκώθηκε και έκανε κάμψεις ακουμπώντας στην καρέκλα.
Αυτό προκάλεσε γέλια σχεδόν όλων στο μαγαζί.
Επίσης ο Β. κάποια στιγμή φώναξε "Μαγκιά μου που `μαι Παοκτσης, μαγκιά μου, μαγκιά μου" όταν δυο τύποι, με τους οποίους είχαν συστηθεί εκείνη την μέρα τουλάχιστον τρεις φορές, του είπαν "που είναι η μαγκιά σου;" και "Περαιά μου με τον Σαρωνικό σου, που χεις για καμάρι σου τον Ολυμπ. σου"...

Την επομένη τουλάχιστον ο Δ. είχε όλη μέρα πονοκέφαλο.

-ο-

* { Αυτό το τελευταίο σύνθημα μπορεί να βγει και σε παραλλαγή. "Περαία μου, Περαία μου με το θερμαϊκό σου, που χεις για καμάρι σου τον Αχιλλέα Περαίας". Άσχετο!!! }

** Οποιαδήποτε ομοιότητα με υπαρκτά πρόσωπα είναι ηθελημένη...

Τρίτη, Οκτωβρίου 03, 2006

Θα πέσει το ταβάνι...

Αυτό που λέμε θα πέσει το ταβάνι να τον πλακώσει, παρά λίγο να γίνει.
Τελικά το msn σώζει ζωές. Είχε πάει γύρω στις 4 τα χαράματα και είχε τελειώσει τις δουλείες του, κάθισε λιγάκι στο msn να πει καμιά μαλακία με κανα e-φιλαράκι του. Η ώρα πέρασε, ώσπου ένας δυνατός κρότος στις τέσσερις και μισή πρώτα λεπτά, τον έκανε να τιναχτεί από την θέση του. Κοιτάει πίσω του και τι βλέπει; Ένα κομμάτι γυψοσανίδας ενός μέτρου πεσμένο το μισό στο έδαφος και το μισό στο μαξιλάρι του. Είχε αποκολληθεί από τον τοίχο. Μαλάκα εργολάβε και ιδιοκτήτη θα τον σκοτώνατε τον άνθρωπο. Πάλι καλά που μιλούσε στο msn.
Το επόμενο μισάωρο έφυγε στο να προσπαθεί να δει τυχόν νέες επιθέσεις του ταβανιού. Ετσι στις 5 η ώρα το κρεβάτι του βρισκόταν στην μέση του δωματίου. Το μόνο που μπορούσε να συμβεί ήταν να πέσει όλο το ταβάνι [μην το μελετάμε]!!!
Τόσες μέρες κάθεται, και έχει τόσα να γράψει. Για τα καραγκιοζιλίκια του Ψωμιάδη, τα καραγκιοζιλίκια του Γκλέτσου, αλλά με μαλακίες θα ασχολείται;
Τώρα κάθεται αραχτός ακούγοντας στο ράδιο [εδώ ήθελα να πω κανονικά τρανζίστορ αλλά δεν υπάρχουν πλέον] χασικλίδικα, προσπαθώντας να αποκρυπτογραφήσει ένα μήνυμα λύνοντας ένα σωρό εξισώσεις.
Λες να είπε κανά μεγάλο ψέμα και πήγε το ταβάνι να του έρθει στο κεφάλι εν ώρα ύπνου;
Μπα...
αλλιώς θα του έρχονταν.

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 28, 2006

fractals

Σήκωσε απαλά μια κούπα καφέ που είχε πάντα στο ίδιο σημείο πάνω στο γραφείο του, κατέβασε μια γουλιά, άφησε ξανά την κούπα πίσω και σηκώθηκε να φέρει λίγο γάλα. Όχι ότι άλλαζε κάτι στον καφέ με γάλα σε σχέση με τον σκέτο, αλλά μετά τον τέταρτο καφέ η γεύση άρχιζε να μοιάζει κοινή, σαν να έπινε νερό πάει να πει, κάτι το οποίο ήταν τελείως ανεπιθύμητο, γιατί τον άφηνε σε μια σταθερή κατάσταση. Σε κατάσταση ύπνου δηλαδή.
Έξω η βροχή σκάει στο έδαφος με ορμή, μάζα επί ταχύτητα δηλαδή, δημιουργώντας φράκταλς, κάνοντας την ατμόσφαιρα πιο ατμοσφαιρική [όχι ρομαντική]. Τα πόδια του πονούσαν από δύο κράμπες. Ήταν που έτρεξε καμιά δεκαριά μέτρα για να καλυφθεί από την βροχή, που τελικά δεν τα κατάφερε. Ήταν η κατάρα. Όποιος μένει τόσες ώρες στο σπίτι είναι λογικό να είναι αγύμναστος. Όταν πηγαίνει για μπάλα με τους φίλους του, δηλαδή μια φορά κάθε χρόνο, μετά τον αγώνα πονάει για τουλάχιστον μια βδομάδα.
Αλλά έχει κάτι άλλο εκεί μαζί του. Ένα μολύβι [από εκείνα τα παλιά που τα ξύνεις], μια κόλλα χαρτί και την σκέψη του. Backround παίζει ο Bob, με ένα παλιό ωραίο κομμάτι. One more cup of coffee.
Άλλη μια γουλιά από καφέ και πάλι το μολύβι στο χέρι. Γιατί του αρέσει μερικές φορές να είναι έτσι...

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 24, 2006

Καταραμένε Μαετζίμα!!!!

Με συγκίνηση τολμώ να πω [ένα δάκρυ κυλά στο αριστερό μου μάγουλο] σήμερα είδα το τελευταίο επεισόδιο από τον Καμπαμαρου...
Μετά από 8 χρόνια διακοπής επιτέλους κατάφερα να βρω το επεισόδιο μιας και στα πολύ παιδικά μου χρόνια [υπήρξαν και τέτοια], το άτιμο το κανάλι έβαζε συνέχεια επαναλήψεις.
Καγκεμαρού Ιγκάνο, καμπαμαρού ή αλλιώς νιντζα boy...και το περπάτημα του κάβουρα!!!
Και προς τιμή του σήμερα έφαγα μακαρονάδα.



Με συγκίνηση επίσης [άλλο ένα δάκρυ κυλά στο δεξί αυτή τη φορά μάγουλο] είδα επίσης το πρώτο επεισόδιο από Beverly Hills. Τι; Έλα!!! 10 χρόνια παίζανε τα παιδιά θα τους θυμάστε, δεν γίνεται...
Για να μην φανώ και κακός θα σας δώσω μια δόση του πρώτου επεισοδίου [με μερικές εικαστικές παρεμβάσεις]
Ανοίξτε ηχεία και απολαύστε...
Μη φοβάστε θα ακολουθήσουν και άλλα επεισόδια
[δεξί κλικ και save link as..]


brandon and andrea
(δυστυχώς ανενεργό πλέον)


-ο-

Κατά τα άλλα τελείωσε και επίσημα πλέον ο Ιούνης και μπαίνουμε στον Σεπτέμβρη [για τους φοιτητάς μιλάω πάντα...οι άλλοι συνεχίζετε κανονικά]!!!
Προχθές ένας φίλος μου πήγε για μπάνιο, αύριο λέει θα χιονίσει στα ορεινά. Τα έχει παίξει εντελώς ο καιρός!!!

-ο-

Και ένα δωράκι από μένα κυρίως για τα καρντάσια εκεί στην ξενιτιά...
Τι; Νομίζατε θα το γλιτώνατε;
Ρε η Ελλάδα σας κυνηγάει όπου κι αν πάτε. Δεν το έχετε καταλάβει;
Λοιπόν επειδή δεν θα θέλαμε να σας στερήσουμε την αγάπη που δείχνετε για την ελληνική τηλεόραση, θα σας την deliverάρουμε μέσω internet.
Όχι τίποτα άλλο αλλά θα χάνατε και το θεσπέσιο δελτίο του STAR... ;)
La voila λοιπόν...
σιγά μην γλιτώνατε

NET
ANT1
MEGA
STAR
ALTER
ALPHA

-o-

- Καληνύχτα μαμά.
- Καληνύχτα Παρασκευούλα και φρόνημα.
Μπορεί να ήταν για κάποιους ένα τρομακτικό παιδικό, λόγω της Παρασκευούλας, γιατί εκείνη την εποχή έφερνε λίγο σε Χαρδαβέλα, και αν αναλογιστούμε πως κατέληξε ο Χαρδαβέλας, με το δίκιο τους κάποια παιδάκια φοβόντουσαν το παιδικό. Παρ` όλα αυτά όμως είναι μια παιδική ανάμηση...
Ο Βασίλης μου έστειλε την μελοποιημένη ανάμνηση σε mp3 [πςςςς!!!!] και την παραθέτω, έτσι για να θυμηθούμε λιγάκι Κοντογιαννίδη[Ρούχλας], Χαϊκάλη[Σεβαστιανός] και οικογένεια Σοφιανού[όλα τα άλλα].
Και άνοιξε αυτό το κουτί...

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 19, 2006

κι ο γιος μου τ` ανταλλακτικό

Είναι γιος της Ελένης Βιτάλη. Προσέξτε. Το ξαναλέω. Είναι γιος της Ελένης Βιτάλη.
Τα πειστήρια εδώ.
Και το όνομα αυτού Νίκος Ξυδής.
Είναι ο άνθρωπος που έχει ξεπεράσει κατά πολύ την μάνα του.
Δεν το πιστεύετε;
Ε όχι...

Ακούστε τότε αυτό με ένα κλικ πάνω του και θα το πιστέψετε : Ήμουν...

Μπορεί κάποιος να ξεπεράσει τον Σταμάτη Γαρδέλη από μουσικής άποψης.
Οχι.
Αλλά μπορεί να τον προσεγγίσει...

-ο-
Thx στον Βασίλη που μου έστειλε το τραγούδι αυτό που νομίζω εκφράζει τον αιώνα ολόκληρο και πλέον αποτελεί το ΕΠΟΣ της Ελληνικής μουσικής σκηνής. Καθώς επίσης και για τον τίτλο που ήταν δική του ιδέα από το τραγούδι Κιβωτός που τραγούδησε η μάνα Ε. Βιτάλη...
Έχω συγκινηθεί με τους στίχους του Νίκου Ξυδή!

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 17, 2006

Η ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ

Γεννήθηκα πριν από αιώνες αιώνων, σε έναν Χώρο όπου δεν υπήρχε χώρος, και σε έναν Χρόνο όπου δεν υπήρχε χρόνος. Με ένα περίεργο ωστόσο τρόπο, αισθάνομαι ότι προϋπήρχα της γενέσεώς μου. Κι ενώ από τότε όλα έχουν αλλάξει, εγώ αισθάνομαι ότι τίποτε δεν αλλάζει. Η παρουσία μου μετρά το αιώνιο.
Όταν ήμουν δευτέρα Λυκείου ήταν θυμάμαι της μόδας το βίβλίο του Γ. Γραμματικάκη "Η κόμη της Βερενίκης". Τότε ήμουν απόλυτος. Έλεγα τότε ότι δεν μπορείς να εκλαϊκεύεις την επιστήμη της φυσικής. Μέγα λάθος.
Και το κατάλαβα μετά από αρκετά αναγνώσματα βιβλίων σπουδαίων ανθρώπων. Το "Χρονικό του Χρόνου" με το οποίο ο Stephen Hawking περιγράφει εκλαϊκευμένα την Μεγάλη έκρηξη και τις Μαύρες τρύπες λέγοντας στον πρόλογο τα εξής:
"Κάποιος μου είπε πως κάθε εξίσωση που θα έβαζα στο βιβλίο θα μείωνε τις πωλήσεις του στο μισό. Αποφάσισα λοιπόν να μην συμπεριλάβω καμία εξίσωση εκτός της εξίσωσης του Αϊστάιν Ε=mc^2...."
μετά το εγωιστικό γονίδιο του Richard Dawkins, ο οποίος πρώτος τόλμησε να εκλαίκεύσει την βιολογία και φυσικά δέχτηκε τόσο επένους όσο και βαρύτατες κριτικές!

Το νέο βιβλίο του Γ. Γραμματικάκη δεν το έχω διαβάσει ακόμα. Αλλά χθες έκατσα και είδα μέχρι τα χαράματα μια συνέντευξή του η οποία ήταν εκπληκτική.
Μίλησε για τα πάντα που αφορούν το Σύμπαν. Είμαι σίγουρος ότι άλλους θα τους τρόμαζε πολύ να ακούσουν για την αρχή και για το τέλος του Σύμπαντος.
Εμένα με ενθουσιάζει το ότι πλέον ο άνθρωπος δεν δέχεται τα πράγματα οπως του τα έχουν σερβίρει και ψάχνει να βρεί αυτό που θα ονομάζαμε "αλήθεια".
Ακόμα κι αν δε υπάρχει αυτό, δηλαδή αυτή η ενιαία εξίσωση, ξέρουμε αρκετά πράγματα που μας κάνουν να την προσεγγίσουμε.
Ξέρουμε τι συνέβει στα 12 λεπτά μετά την Μεγάλη Έκρηξη, ξέρουμε τι έγινε μετα το πρώτο δευτερόλεπτο μετά την Μεγάλη Έκρηξη.
Και αυτό είναι κάτι εκπληκτικά θαυμάσιο, τουλάχιστον για μένα...

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 16, 2006

What we say? C.I.A.


Μου ήρθε ένα mail προχθές, περί 11/9 και διδύμων πύργων.
Φυσικά δεν είμαι σε θέση να ξέρω και να κρίνω τις τεχνικές λεπτομέριες που περιγράφονται στο κείμενο που σας δίνω παρακάτω, αλλά γνωρίζω την τακτική "επιχείρηση Νόρθγουντς".
Σύμφωνα με το mail, ο ίδιος ο Μπους [όχι φυσικά αυτοπροσώπως] ήταν εκείνος που με εκρηκτικούς μηχανισμούς, έκανε τους πύργους στάχτη και θρίψαλα.
Παραμπέμπω
να δείτε την ανάλογη ταινία του Μ. Μουρ για να δείτε την σχέση της οικογένειας Λάντεν με την Αμερική και τον Μπους,
να διαβάσετε N. Chomsky ο οποίος έχει βγάλει κάποια βιβλία από τότε που μιλα΄πλέον πολιτικά για το φαινόμενο 11/9,
να διαβάσετε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Κούλογλου στο link αυτό η οποία λέει τρελά πράγματα [τα οποία όλοι υποπτευόμαστε].

Παραθέτω το mail [αν και λίγο σεντόνι]:

11/09/2001


Την νεκρική σιωπή του πρωινού της 11/09/2001 ακολούθησαν οι κραυγές και οι πόλεμοι του κυβερνήτη Τζόρτζ Μπους.

Πέντε χρόνια μετά, κάποιες απλές φωνές συνεχίζουν να θεωρούν πως υπάρχουν «θεωρίες συνωμοσίας» για το γεγονός εκείνο, που πλησιάζουν την αλήθεια.

Ίσως μάλιστα, να είναι και η αλήθεια...

Αντιγράφω από το «Ε» της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας λόγια από την συνέντευξη του Αμερικάνου καθηγητή Τζέιμς Φέτζερ στον Γιάννη Μπογιόπουλο.

Ο Φέτζερ είναι ακαδημαϊκός και ερευνητής και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί κάποιος να μην πάρει σοβαρά τα όσα λέει. Άλλωστε, μια απλή ανάγνωση θα σας πείσει ότι ομιλούμε για «κοινή λογική» :

«Τα φυσικά ευρήματα είναι τα θεμέλια της δικής μας ανάλυσης (σ.σ. για τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001). Η κυβερνητική άποψη καταρρίπτει τους νόμους της Φυσικής και της Μηχανικής και δεν είναι δυνατόν να είναι αληθινή.

Για παράδειγμα, κάθε κτίριο είχε 47 ατσάλινες κολόνες στον πυρήνα, διασυνδεόμενες σε μια πολύπλοκη δομή. Μπορούσαν να στηρίξουν βάρος δεκαπλάσιο από όσο είχαν.

Το πιο σημαντικό είναι ότι η κυβέρνηση υποστηρίζει πως ήταν η σύγκρουση με τα αεροπλάνα και η φωτιά από τα καύσιμα τους που οδήγησε στην κατακόρυφη κατάρρευση. Όμως τα κτίρια ήταν κατασκευασμένα έτσι ώστε να αντέξουν σύγκρουση με αεροπλάνο.

Ο Φράνκ Ντεμαρτίνι, που ήταν συντονιστής στην κατασκευή των δίδυμων πύργων, λέει πως η σύγκρουση αεροπλάνου με τα κτίρια, ακόμα και εάν ήταν πολλαπλή, θα ήταν ανάλογη με το να καρφώνεις μολύβια σε κουνουπιέρα.

Δεύτερο : Η μεγαλύτερη θερμοκρασία που μπορούν να φτάσουν φλεγόμενα τα καύσιμα των αεροπλάνων, στις ιδανικότερες συνθήκες και με άφθονο διαθέσιμο οξυγόνο, είναι 1.800 βαθμοί Φαρενάιτ.

Αυτές οι φωτιές έκαιγαν πολύ χαμηλότερα.. σε εργαστηριακά πειράματα υπολογίστηκε ότι έκαιγαν περίπου σε 500 βαθμούς. Το ατσάλι στο σκελετό του κτιρίου λιώνει στους 2.800 βαθμούς, δηλαδή σε 1.000 βαθμούς παραπάνω από την υψηλότερη θερμοκρασία που θα μπορούσε να προκληθεί από τα καύσιμα.

Ακόμη, πάντα σύμφωνα με τα πειράματα, το ατσάλι, θα μπορούσε να αντέξει σε θερμοκρασία 2.000 βαθμών για έξι συνεχής ώρες, χωρίς να δείξει εμφανή κόπωση. Το ένα κτίριο, ο νότιος πύργος που έπεσε πρώτος - ενώ ήταν ο δεύτερος που χτυπήθηκε -, κατέρρευσε ή καλύτερα εξαφανίστηκε έπειτα από μια ώρα.

Ο βόρειος πύργος έπειτα από μιάμιση ώρα. Έτσι, οι φωτιές έκαιγαν σε πολύ χαμηλότερη θερμοκρασία για πολύ μικρότερο διάστημα για να αποδυναμώσουν το ατσάλι. Δεν θα μπορούσε να λιώσει, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση, γιατί το ατσάλι δεν θα μπορούσε υπό αυτές τις συνθήκες.

Ακόμη, συζητήσεις με πολιτικούς μηχανικούς, με έχουν πείσει πως η σχεδίαση του κτιρίου ήταν τέτοια που δεν θα έκανε κατακόρυφη κατάρρευση. Υπάρχει ένα και μοναδικό πιθανό σενάριο για να γίνει μια κατακόρυφη κατάρρευση.

Έπρεπε όλες οι κολόνες υποστήριξης να κοπούν την ίδια στιγμή. Αυτό είναι εντελώς γελοίο! Δεν υπάρχει τρόπος να γίνει αυτό μέσω θερμότητας. Μπορεί να γίνει μόνο μηχανικά ή με την χρήση εκρηκτικών.»

Ο καθηγητής Φρέιζερ στέκεται σε ένα ακόμα συγκλονιστικό στοιχείο, το χρόνο της κατάρρευσης των πύργων : «Η επίσημη επιτροπή που ερεύνησε το θέμα αναφέρει στην σελίδα 305 του πορίσματος ότι ο νότιος πύργος έπεσε σε δέκα δευτερόλεπτα. Το εκπληκτικό είναι ότι εάν αφήσω εάν αντικείμενο απ' αυτό το ύψος θα φτάσει στο έδαφος σε 12 δευτερόλεπτα! Αυτό σημαίνει ότι τα κτίρια έπεσαν με μεγαλύτερη ταχύτητα από αυτήν της ελεύθερης πτώσης! Δεν υπήρχε η παραμικρή αντίσταση από τους κάτω ορόφους. Είναι φαινόμενο που είναι αδύνατο να εξηγηθεί με τη Φυσική, χωρίς την μαζική χρήση εκρηκτικών.....

Άλλα συγκλονιστικά από την συνέντευξη του ακαδημαϊκού καθηγητή που ηγείται του σχήματος. «Ακαδημαϊκοί για την αλήθεια της 11ης Σεπτεμβρίου» και αριθμεί περίπου 300 μέλη, τα περισσότερα από τα οποία έχουν την δυνατότητα επιστημονικών ερευνών :

«Αν η έρευνα μας είναι σωστή, η αμερικάνικη κυβέρνηση έχει χρησιμοποιήσει βία και απειλή βίας για να εγκαταστήσει το φόβο στον αμερικάνικο λαό.

Οι Ντικ Τσέινι, Ντόναλντ Ράμσφελντ και Πολ Γούλφοβιτς θέλουν να δημιουργήσουν μια αμερικανική αυτοκρατορία. Μας το είπαν! Μας είπαν τι θέλουν να γίνει. Σχεδίασαν ένα λεπτομερές σχέδιο. Λέγεται «πρόγραμμα για το νέο αμερικάνικο αιώνα».

Η ιδέα ήταν να φτιάξουν μια σειρά από ισχυρές βάσεις σε όλον τον κόσμο και να επεμβαίνουν επιθετικά στη Μέση Ανατολή - όχι μόνο για να ελέγχουν τα φυσικά αποθέματα εκεί αλλά και για να αποκτήσουν πολιτική επιρροή σε αυτήν την κρίσιμη γεωπολιτικά περιοχή.

Αλλά πιθανότατα ο αμερικανικός λαός δεν θα ήταν διατεθειμένος να υποστεί οικονομικές θυσίες και τις απώλειες των ιδίων του των παιδιών για να υποστηρίξει αυτό το σχέδιο, εκτός εάν υπήρχε κάποιο φοβερά τραυματικό γεγονός, παρόμοιο με το Περλ Χάρμπορ....

Υπήρξε ένα θέμα ασφαλείας στους δίδυμους πύργους, δυο εβδομάδες πριν την 11/09. τα κτίρια έκλεισαν, οι υπάλληλοι πήγαν σπίτι τους, οι κάμερες ασφαλείας έσβησαν και οι μηχανικοί μπήκαν μέσα. Ήταν η ώρα που τοποθετήθηκαν τα εκρηκτικά.

Ο Στίβεςν Τζόουνς, καθηγητής Φυσικής στο πανεπιστήμιο ΒΥU, υπολόγισε ότι χρειάζονταν περίπου δέκα επισκέψεις από δέκα άτομα για να φυτευτεί η απαραίτητη ποσότητα των εκρηκτικών.

Η υπεύθυνη εταιρία για την ασφάλεια του World Trade Center ήταν η Securecom. Ένας από τους διευθυντές ήταν ο Μάρβιν Μπους, αδελφός του προέδρου Μπους και ένας άλλος ξάδελφός του. Όπως λένε και στα δικαστήρια, υπήρχε το κίνητρο, τα μέσα και η ευκαιρία.

Υπήρχε και το World Trade Center 7 που έπεσε στις 5,20 το απόγευμα. Αυτό ήταν ένα κτίριο 47 ορόφων, που δεν χτυπήθηκε από αεροπλάνο και δεν είχε φωτιές από καύσιμα.
Ο Λάρι Σίλβερσταϊν, που το νοίκιαζε, το είχε ασφαλίσει κατά τρομοκρατικής επίθεσης έξι εβδομάδες πριν για 3,5 δισεκατομμύρια δολάρια. Ήταν μια κλασική ελεγχόμενη κατεδάφιση με την χρήση των εκρηκτικών.


Παραφράζοντας το έργο του Αντώνη Σαμαράκη «Ζητείται ελπίς» μάλλον πρέπει να φωνάξουμε «Ζητείται αλήθεια»....

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 15, 2006

Server

Φωτογραφία από την γραμματεία μας...

Τον πιάσανε . . .

Όπως είπε και ο Μπρέχτ:

Τι είναι άραγε πιο εγκληματικό;
Να κλέψεις ή να ιδρύσεις μια τράπεζα;


Όρνιθες


Μόλις έχω γυρίσει από την θεατρική παράσταση "Όρνιθες" του Αριστοφάνη.
Φοβερό, αστείο, καυστικό, χυδαίο εκεί που έπρεπε και προφητικό.
Ένας σχολιασμός της κοινωνίας μας, η οποία αντιμετωπίζει πολλά σύνθετα προβλήματα όπως και η κοινωνία του 414 π.Χ. [τότε που ο Αριστοφάνης έγραψε τις Όρνιθες].


Γιάννης Μπέζος.
Καταπληκτικός. Δεν έχω λόγια. Είτε ο ρόλος γράφτηκε πάνω σε αυτόν είτε προσάρμοσε άψογα την παρουσία του πάνω στον ρόλο του. Και στις δύο περιπτώσεις το έκανε απίθανα.

Κατά άλλα η παράσταση ήταν πάρα πολύ αστεία. Σε βαθμό που τελικά, όλοι έβλεπαν και ακούγαν εμένα που γελούσα. Δεν πρέπει να σταμάτησα να γελάω. Μόνο όταν έβγαινε ο χορός. Γενικά μου την ψιλοσπάνε τα χορευτικά, αν και το συγκεκριμένο ήταν προσαρμοσμένο πάνω στη μουσική του Χατζιδάκη και τα παιδιά έπαιξαν πολύ καλά.


Και γελάσαμε και μάθαμε κάτι σήμερα...

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 13, 2006

Με Βγαλ

Πόσο πάει η κουμπαριά;
2,5 εκατομμύρια;

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 12, 2006

Παρ...αλογισμός τα πρωινά

Δεν είναι να σηκώνεσαι πρωί και ν` ανοίγεις τηλεόραση.
Τι γίνεται ρε παιδί μου. Της εκδιδομένης...
Τα πρωινάδικα συναγωνίζονται ποιος θα πει περισσότερα. Είναι, δεν είναι μαλακίες, αρκεί να είναι περισσότερα.
Έκανα ζάπινγκ και εκτός από την ΕΤ1 που είχε Καραγκιόζη [χίλιες φορές καλύτερο από τα άλλα], όλοι οι άλλοι συζητούσαν ότι γούσταρε ο καθένας.
Κοιτάξτε. Για κανα εικοσάλεπτο [και πολύ λέω] καλά είναι, γιατί μερικά έχουν γέλιο πριν γίνουν εκνευριστικά.
Για παράδειγμα. Είχε έναν παπά και που μιλούσε γιατί απαγόρευσαν τον στολισμό της εκκλησίας και την ρίψη ρυζιού σε γάμους. Το θέμα [ και το γέλιο ] είναι ότι όλες οι απαγορεύσεις αφορούσαν πράγματα για τα οποία η εκκλησία δεν παίρνει φράγκο... Σου λέει αντί να πληρώνω καθαρίστρια να μου σκουπίζει τα ρύζια, δεν τραβάω μια απαγόρευση; Ενώ απαγορεύσεις σε θέματα που κερδίζουν οι εκκλησίες, πουθενά!
Πας και σου λέει, "για να ανάψω τα φώτα πρέπει να πληρώσεις". Κάτσε ρε φίλε. Εσύ το πληρώνεις το ρεύμα; Ο δήμος που ανήκεις δεν το πληρώνει [και άρα εγώ με τα δημοτικά τέλη ]; Θα μας τρελάνεις; Και νερό και ρεύμα και ότι γουστάρεις σε πληρώνει.
Μετά σου λέει ότι για να πει Ησαΐα χόρευε πρέπει να δώσεις και κάτι τις στο τέλος, κρυφά κάτω από το ράσο. Ναι. Το έμαθα και αυτό. Υπάρχει κρυφή τσέπη κάτω από το ράσο.
Να. Γιατί σου λέει ότι τον ξύπνησες Σαββατιάτικα. Κάτσε ρε φίλε δημόσιος υπάλληλος δεν είσαι; Και τι εννοείς σε ξύπνησα. Αφού απόγευμα είναι ο γάμος [από τον μεσημεριανό;].

Anyway, τι λέγαμε;
Α ναι. Ούτε τα μεσημέρια δεν είναι να ανοίγεις τηλεόραση. Άνοιξα για 5 λεπτά και είδα σε εκπομπή [πλέον δεν χρειάζεται να λέμε τον όρο "κουτσομπολίστικη εκπομπή". Θα το λέμε απλά εκπομπή ή ειδήσεις του STAR όροι ισοδύναμοι] ότι οι περισσότεροι singers βραδινών μαγαζιών [=μπουζούκια] παίρνουν από 3.000 μέχρι 8.000 Ευρώ την βραδιά. Πω ρε φτώχια καταραμένη. Ήθελα να ξερα πως ζούνε αυτοί οι άνθρωποι. Κρίμα τα παιδιά...

Και ναι είναι πλέον ΓΕΓΟΝΟΣ:
Το STAR, είπε μετά από τρία χρόνια, είδηση. Μια. Η οποία κράτησε λιγότερο από μισό λεπτό. Εντάξει τόσο μπόρεσαν να αναλύσουν το θέμα τα παιδιά. Συγκλονιστικό. Πραγματικά.

Βάζουν Όλιβερ και το πρωί πλέον.
Τι κι αν βλέπουμε; Πάλι στον γύρο καταλήγουμε...

Α!!!! Έρχεται και στην Ελλάδα η μόδα του τηλεμάρκετινγκ - διαφήμιση. Στην Αμέρικα όλες οι διαφημίσεις είναι τηλεμάρκετιγκ - style.
Άντε βρε ποιος τη χάρη μας, θα βλέπουμε εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο τον Τζακ Νόρις να κάνει γυμναστική με ένα ηλίθιο συνήθως πολυμηχάνημα και να προσπαθεί να μας πείσει ότι με αυτό και μόνο με αυτό έχει κάνει σώμα...

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 11, 2006

κάψιμο

Την έψαχνα καιρό την φωτογραφία αυτή. Την είχα δει πριν δυο τρία χρονάκια και πλεόν νομίζω ότι μας εκπροσωπεί εμάς τους καμένους και γενικά όλους τους προγραμματιστές...
[οι οποίοι λιώνουν το καλοκαίρι projectάροντας]


Τραγελαφικό

[Δεν το λέω εγώ. Όλος ο κόσμος το λέει]

Τι είναι άσπρο και από την πρώτη στιγμή σου χαμογελά και απομακρύνεται;





Το πτυχίο

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 09, 2006

Εύρηκα ! ! !

Ξέρω τι χρειάζεται.
Ένα χρόνο αγρανάπαυση . . .

[update]

Επειδή μας έχουν ξεσκίσει,
το blog καλεί τους φοιτητάς
να αντιδράσουν στον βιασμό τους.

[update 2 - Κινέζικα 2]

Πληροφορίες για το μάθημα που δίνουμε δίνονται στο παρακάτω link:
ΠΡΟΣΟΧΗ: ό,τι καταλαβαίνετε καταλαβαίνουμε και απο το μάθημα και από το site

http://www.joyo.com/

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 08, 2006

Περί εξεταστικής ο λόγος...

Μιας και βρισκόμαστε σε περίοδο εξεταστικής θυμήθηκα ένα ανεκδοτάκι:

Σε εξετάσεις Φυσικής σε κάποιο πανεπιστήμιο ο καθηγητής εξέταζε τους φοιτητές του προφορικά και έναν έναν. Περνάει ο πρώτος, του λέει ο καθηγητής:
- Είσαι σε ένα τρένο που κινείται με σταθερή ταχύτητα u=100 km/h και κάθεσαι δίπλα στο παράθυρο. Ξαφνικά ζεσταίνεσαι. Τι κάνεις τότε;
Ο φοιτητής απαντάει:
- Ανοίγω το παράθυρο.
Οπότε του λέει ο καθηγητής:
- Ωραία!!! Ποια η αντίσταση του αέρα που αναπτύσσεται μετά το άνοιγμα του παραθύρου, ποια η μεταβολή της τριβής μεταξύ τρένου και γραμμών και τέλος ποια η νέα ταχύτητα του τρένου;
Ο κακόμοιρος ο φοιτητής μην ξέροντας να απαντήσει κόβεται. Αυτό συνεχίζεται με όλους τους φοιτητές ώσπου μπαίνει ο τελευταίος, ο οποίος είναι μεγαλοετής [έχει ξεπεράσει κατά πολυ΄το Ν+2]. Του λέει ο καθηγητής:
- Είσαι σε ένα τρένο που κινείται με σταθερή ταχύτητα u=100 km/h και κάθεσαι δίπλα στο παράθυρο. Ξαφνικά ζεσταίνεσαι. Τι κάνεις τότε;
Οπότε ο φοιτητής του λέει:
- Βγάζω το σακάκι μου.
Ο καθηγητής του λέει:
- Ζεσταίνεσαι πολύ!
Φοιτητής:
- Ε τότε βγάζω και τη μπλούζα μου.
Καθηγητής:
- Ζεσταίνεσαι πάρα πολύ!
Φοιτητής:
- Ε βγάζω και το παντελόνι μου αν ζεσταίνομαι τόσο πολύ.
Καθηγητής:
- Μα μιλάμε καίγεσαι!
Φοιτητής:
- Ε τότε βγάζω και το σώβρακό μου, τι να κάνουμε.
Καθηγητής:
- Ωραία... Είναι κι ένας αράπης εκεί και αν το βγάλεις θα σε γαμήσει... Ακόμα θες να γδυθείς;
Φοιτητής:
- Κοιτάξτε κύριε καθηγητά εγώ προσπαθώ να πάρω πτυχίο εδώ και πόσα χρόνια και συνέχεια με κόβετε. Και ΟΛΟ το τρένο να με γαμήσει εγώ το παράθυρο ΔΕΝ το ανοίγω!

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 07, 2006

Μια συνταγή

Περασμένες κατά μισή ώρα τις τέσσερις τα χαράματα και ενώ πάλευα με ένα διακριτό μετασχηματισμό Fourier διαδεχόμενος από αντίστροφο μετασχηματισμό Ζ σε ένα IIR φίλτρο, η άκρη του αριστερού ματιού μου πέφτει σε έναν τύπο στην τηλεόραση ο οποίος κάτι μαγείρευε.
Κοιτάξτε. Για να πω την αλήθεια την συνταγή δεν την πρόλαβα από την αρχή, αλλά υπέθεσα τι μπορεί να έκανε. Εγώ είδα τον τύπο να παίρνει κρασί κόκκινο και ένα κομμάτι σοκολάτας. Έριξε το κρασί στο τηγάνι και μετά την σοκολάτα. Μετά αυτό είπε ότι ήταν μια νοστιμότατη σάλτσα για κρέας.
Όχι τίποτα άλλο αλλά έφαγε κιόλας από αυτό.
Ε δίκιο θα έχει. Για να βγαίνει και στην τηλεόραση κάτι παραπάνω θα ξέρει.
Κάτσε γιατί να έχει δίκιο. Μπορεί να ήταν μαλακία η συνταγή. Είναι δυνατόν να ρίξεις σοκολάτα λιωμένη με κρασί πάνω από κρέας. Έτσι κι αλλιώς τόσες συνταγές του Τσελεμεντέ βγαίνουν εν τέλει αηδία.
Θα δοκιμάσω. Μη με φάει και η περιέργεια...
Να δοκιμάσω ρε γαμώτο, αλλά πως το έκανε;
Ήταν και τεσσεραμιση το βράδυ. Μη μπερδέψω τον μετασχηματισμό Fourier με την συνταγή και πάθω καμιά ζημιά.
Κάτσε. Καλά πρέπει να είδα.
Σίγουρα δεν αναφλέγεται το κρασί;
Να τα ετοιμάσω όλα.
Ένα μπουκάλι νερό [μήπως πιάσει φωτιά]. Λίγο red wine [κρατάμε και λίγο για το φαΐ]. Μια σοκολάτα.
Τηγάνι στην φωτιά.
Ρε γαμώτο. Αυτός είχε και κάτι άλλο μέσα στο τηγάνι πριν ρίξει το κρασί.
Μπα. Δεν πειράζει!!!
Πάμε και ο Fourier βοηθός.
Το κρασί να βράσει; Μπα!!!
Καλά την έχω κατοχυρώσει την φωτιά σίγουρα. Το θέμα είναι μέχρι που θα επεκταθεί. Ελπίζω να πιάσει μόνο το διαμέρισμά μου.
Ο κύβος ερίφθει....
Ρίχνω κρασί στο τηγάνι. Δεν έγινε ανάφλεξη. Ευτυχώς δεν λέτε!!!
Ρίχνω και την σοκολάτα. Έκανα μαλακία. Πήρα πικρή σοκολάτα.
Άλλη φορά θα δοκιμάσω με Lacta . . .
Και αυτό ήταν. Ανακάτεμα και τσουπ . . .
Καλούτσικη έγινε η σάλτσα αλλά για να πω την αλήθεια προτιμώ την καρμπονάρα.
Μπας και δεν την έβαλε πάνω σε κρέας και ήταν για επιδόρπιο;
Καλά ας αρκεστώ καλύτερα σε αυτά που ξέρω να κάνω. Δοκιμές μετά την εξεταστική, μετά την αγορά πυροσβεστήρα.

Γενικά ο τύπος στην ΕΤ1 μαγειρεύει φοβερά...

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 05, 2006

Κατάμαυρη θητεία

Έπεσε κάτω. Η παραλλαγή που φορούσε, από αυτές που έπρεπε να βάλουν σαν ενοχή πάνω τους, άλλαξε χρώμα. Πάνω του ορθώνονταν σαν κοράκια, τεράστιες λεύκες και το κεφάλι του βαθιά χωμένο μέσα στα, σαν την ψυχή του, ξερά φύλλα, μετά τα βίας που φαίνονταν. Η αναπνοή του πλέον άρχισε να τρέχει μήπως και προλάβει αυτό που οι άνθρωποι ονόμασαν τέλος. Ακούστηκαν κάποια βήματα και ακαθόριστες λέξεις στον ορίζοντα. Έτσι τους είχαν πει. Έπρεπε λέει. Και που ήταν όλοι οι άλλοι; Κρυμμένοι πίσω από τους φόβους και τις λέξεις τους. Κρυμμένοι πίσω από αυτόν που τώρα κείτεται στο φθινοπωρινό δάσος του φόβου και της γαλήνης.

Η εντολή ήταν σαφής. Γιατί ήταν εντολή. Έπρεπε λέει. Χωρίς γιατί και όχι. Χωρίς πως και αλλά. Ως αγέλη ζώων έπρεπε να αντιδρούν πλέον. Ως ζώα έπρεπε να αντιδρούν. Γιατί. Γιατί έπρεπε. Να κατασπαράξουν τον εχθρό. Εχθρό; Ναι εχθρό. Και αυτός; Ήταν και αυτός εχθρός; Ποιανού; Κανενός. Ήταν φίλος όμως. Και αυτό ήταν αμαρτία βλέπεις. Ήταν φίλος της ζωής.

Μια μέρα κάθισε μακριά από τους άλλους. Απομόνωση. Δεν έπρεπε να το κάνει αυτό. Γιατί πλέον η ζωή χωρίζονταν σε δύο μεριές. Αυτή που έπρεπε και αυτή που δεν έπρεπε. Ας τα αντιστρέψει για λίγο. Δεν τον βλέπουν. Κοίτα. Κοίτα που έφτασε. Να φοβάται τον φίλο του. Την ίδια του την ζωή.

Σηκώθηκε απότομα. Αυτό δεν έπρεπε να το κάνει. Γιατί η φύση αντιδρούσε στο θέαμα της απότομης αλλαγής. Για τον εχθρό έπρεπε να το κάνει. Γιατί η φύση σίγουρα θα αντιδρούσε στο θέαμα της απότομης αλλαγής.

Και όμως η φύση δεν ανταποκρίθηκε. Δεν έδωσε την σημασία που άρμοζε σε αυτόν.

Πέταξε το όπλο κάτω και συνέχισε έτσι, γυμνός από φόβο και ιδέες.

Αυτό στα χρόνια του το λέγανε περίπατο. Αυτό ήταν. Αυτό ήθελε χρόνια τώρα. Έναν περίπατο.

Η κρότος δεν άργησε να έρθει. Και ήταν λύτρωση, αλλά και θλίψη ταυτόχρονα.

Ήταν αυτός. Εκεί. Το κόκκινο χρώμα ήταν παντού πλέον. Το λιόγερμα χτυπούσε πάνω του, αφήνοντας κατακόκκινο το πρόσωπό του . Όλα ήταν κόκκινα, ακόμα και η ψυχή του.

Έκλεισε τα μάτια. Έκανε την τελευταία ευχή.

Και ξανάνοιξε τα μάτια του. Ήθελε πάντα να βλέπει. Να βλέπει. Γιατί έρχονταν χειμώνας.

-o-

Για το grXhome